آنچه می خوانیم: ایان رنکین، لوئیز کندی و خوانندگان گاردین درباره کتاب هایی که در اکتبر از آنها لذت بردند

نویسندگان و خوانندگان گاردین درباره عناوینی که در ماه گذشته خوانده‌اند بحث می‌کنند. در نظرات به گفتگو بپیوندید

من از طرفداران پر و پا قرص موریل اسپارک هستم، اما مطمئن نبودم که به بیوگرافی دیگری از او نیاز داشته باشم، با این حال، جیمز بیلی مانند گربه عاشق یک پرنده است، ترکیبی برنده از جزئیات و خوانایی بود.

یک مکان بد و بد نوشته فرانسیس کرافورد اولین رمان جنایی برنده جایزه است که در دهه 1970 گلاسکو می گذرد. این فیلم هوشمندانه، معتبر و انسانی با قهرمانان فراموش نشدنی و طنز سیاه است.

The Heights نوشته ایان رنکین توسط Orion (25 پوند) منتشر شده است. برای حمایت از نگهبان، نسخه خود را در guardianbookshop.com سفارش دهید. هزینه های تحویل ممکن است اعمال شود.

من (بیشتر) کتاب‌های چاینا میویل را دوست داشتم (من فکر می‌کنم او و آلن مور، شخصیت‌های واقعی داستان‌های «عجیب» هستند) – اما The Rouse مطمئنا اثر اوست: گاهی شعر-نثر، گاهی جریان آگاهی، با سایه‌هایی (به معنای واقعی کلمه) از لاوکرافت و MR جیمز که در یک داستان غم‌انگیز و ناراحت‌کننده در حال اجراست. اکیدا به شما پیشنهاد می‌کنم یک نفس عمیق بکشید و وارد ماجراجویی شوید (بیش از 1200 صفحه) که شما را مبهوت و شگفت‌زده می‌کند!

من معمولا هر بار یک کتاب می خوانم، اما، شاید چون در حال حاضر در جاده هستم، سه کتاب در حال حرکت دارم. داستان کوتاه اما کلاین Arcadia تقریبا مرا کشته بود، و از آن زمان به بعد من یک جانباز بودم. سوئیتسی، رمان جدیدش، در سفر آخرش مردی را همراهی می‌کند که ثروت و امتیازش هیچ محافظتی در برابر زوال عقلی که مغز فقیرش را شروع کرده است، ندارد. The House of Mirth اثر ادیت وارتون: تاکنون لیلی بارت جذاب و زیبا مسئول داستان او است، اما برخورد با مردی که ظاهرا آرزوی سلامتی او را ندارد نشان می‌دهد که ممکن است مشکلی در پیش باشد.

کتاب خاطرات جان مک‌گهرن در حال حاضر به دو صورت، به تعبیر یک تصنیف قدیمی ایرلندی، اجاره‌ای از قلب من دارد، و او حتی مدرسه ابتدایی را تمام نکرده است.

Stations by Louise Kennedy توسط Bloomsbury (20 پوند) منتشر شده است. برای حمایت از گاردین، نسخه خود را در guardianbookshop.com سفارش دهید. هزینه های تحویل ممکن است اعمال شود.

Almost Life اثر Kiran Millwood Hargrave یک داستان عاشقانه زیبا و دلخراش است که مرا در اواخر دهه 1970 و 80 به پاریس برد. شخصیت‌های اصلی، لور و اریکا، و همچنین شخصیت‌های دیگر، به زودی احساس دوستی می‌کنند - دوستانی که انسان‌ها و ناقص هستند و گاهی تصمیم‌های ناامیدکننده‌ای می‌گیرند، اما برای آن دوست‌داشتنی‌تر هستند. این کتاب زیبا و هوشمندانه نوشته شده است، و چنین تصاویر واضحی را ترسیم می کند - این روزها به ندرت از زمان خوابم می خوانم، اما برای این یکی تا دیروقت بیدار ماندم، بین اینکه می خواهم کتاب را تمام کنم و هرگز نمی خواهم تمام شود.

این احساس عشق و عاشق بودن را به خوبی به تصویر می کشد.

امسال، من این چالش را برای خودم گذاشته‌ام که فقط کتاب‌های نویسندگانی را بخوانم که بخشی از آنگلوسفر نیستند، زیرا هر نویسنده از کشور دیگری است. مطمئنا مرا مجبور کرد چیزهای خارج از منطقه آسایش خود را بخوانم - به این ترتیب، در این ماه، من به خواندن «مردم مستقل» اثر هالدور لاکسنس، رمانی بیش از 500 صفحه درباره یک خانواده کشاورز ایسلندی پایان دادم. در طول حدود 20 سال در اوایل قرن بیستم، سختی‌ها و محرومیت‌های یک کشاورز سرسخت را دنبال می‌کنیم که اصرار دارد برای حفظ استقلال در زمین خود از خود دفاع کند.

من انتظار داشتم که این کتاب بی وقفه خوانده شود - و در بخش هایی از آن، به خصوص در بی تفاوتی تقریبا به مرگ. اما در بدبینی شخصیت هایش نسبت به یکدیگر نیز بسیار طنزآمیز است. در نثر خود جوی زیبایی دارد، به ویژه تغییر فصول و تأثیر آنها بر چشم انداز دراماتیک مزرعه. خواندن این همه ادبیات در ترجمه به من قدردانی از زمانی که آن را به خوبی انجام داده است (بدون دانستن متن اصلی)، و ترجمه جی تامپسون، با همکاری Laxness، عالی است.