برای رای دهندگان سیاه پوست، اقدامات اقلیمی بدون رهایی از افزایش هزینه ها معنای کمی دارد

برای الیجا لی، حفاظت از محیط زیست همیشه مربوط به اتفاقاتی است که در نزدیکی خانه اتفاق می افتد.

او در یک جامعه عمدتا سیاهپوست و کم درآمد در Roanoke Rapids در کارولینای شمالی بزرگ شد و در کنار کارخانه کاغذسازی که هوا را پر از آلودگی می کرد به مدرسه رفت. او همیشه در این فکر بود که چرا به نظر می رسد این تنها گزینه شغلی برای مردم شهر است.

اکنون، با گسترش مراکز داده در ویرجینیا، جایی که او در نوجوانی به آنجا نقل مکان کرد، می‌ترسد که وعده‌های سیاسی رشد اقتصادی مبتنی بر مرکز داده به او یا نسلش نرسد.

لی در سن 18 سالگی خود را برای رای دادن در اولین انتخابات میان دوره ای خود آماده می کند. سیاست آب و هوا در میان دغدغه های اصلی او قرار دارد. اما او می‌داند که چرا افرادی که برای پرداخت صورت‌حساب‌های خود تلاش می‌کنند، ممکن است آن را در اولویت قرار ندهند.

او می‌گوید: «در شرایطی که در وهله اول حتی نمی‌توانید غذا را بخرید، اهمیت دادن به کیفیت هوا یا غذایی که می‌خورید و اینکه آیا آن غذا واقعا تمیز است یا خیر، سخت است.

نظرسنجی جدید نشان می دهد که تنش گسترده است. رای دهندگان سیاه پوست ممکن است از تغییرات آب و هوایی به عنوان بزرگترین نگرانی انتخاباتی خود نام نبرند، اما همچنان از رهبران می خواهند که به آن رسیدگی کنند.

بعدی را بخوانید

ترامپ دستور داد میلیاردها کمک بلاعوض آب و هوایی برای جوامع سیاه پوست آزاد کند

آدام ماهونی، کپیتال بی

در یک نظرسنجی هفت ایالتی که توسط HIT Strategies برای صندوق اقدام برابری آب و هوا و اتحادیه رای دهندگان حفاظت از محیط زیست انجام شد، تنها 9 درصد از رای دهندگان ثبت نام شده سیاه پوست تغییرات آب و هوایی را در میان سه موضوع اصلی که انگیزه رای دادن به آنها است، رتبه بندی کردند، در حالی که 74 درصد هزینه زندگی را انتخاب کردند.

در همان زمان، اکثر پاسخ دهندگان گفتند که می خواهند سیاست آب و هوا موضوع اصلی مقامات منتخب آنها باشد. حتی در میان جمهوری‌خواهان سیاه‌پوست، 79 درصد گفتند که اولویت دادن به تغییرات آب و هوایی برای نامزدها مهم است.

مصاحبه با رای دهندگان و مدافعان حاکی از آن است که این شکاف صرفا یک موضوع پیام رسانی نیست، بلکه در مورد اینکه آیا رای دهندگان ارتباط بین سیاست زیست محیطی و نیازهای فوری خود را می بینند یا خیر. به‌طور فزاینده‌ای، این سؤال نیز مطرح است که آیا رأی‌دهندگان باید موقعیت‌های آب و هوایی را هنگام رأی‌دهی در اولویت قرار دهند، زیرا نمی‌توانند به مقامات منتخب برای ارائه صورت‌حساب‌های کمتر، آب پاک‌تر و محافظت در برابر آلودگی شرکت‌ها اعتماد کنند.

لی گفت: «جوانان امروز می‌خواهند اطمینان حاصل کنند که آینده‌ای داریم که در آن بتوانیم با رفاه زندگی کنیم. ما می‌دانیم که آینده نیازمند حفاظت از محیط‌زیست است، اما همچنین می‌دانیم که امروز در اولویت نیست.»

سیاست آب و هوا روی میز آشپزخانه

این نظرسنجی که از 24 سپتامبر تا 10 اکتبر سال جاری انجام شد، شامل 2000 رای دهنده سیاه پوست و لاتین تبار در ایالت های نوسان در انتخابات 2024 بود. هفت نفر از هر 10 پاسخ دهنده در آریزونا، جورجیا، میشیگان، نوادا، کارولینای شمالی، اوهایو و پنسیلوانیا گفتند که احتمالا در انتخابات میان دوره ای نوامبر رای خواهند داد.

در هر دو گروه، 89 درصد گفتند که اولویت دادن به کاهش هزینه های انرژی برای نامزدها مهم است، 86 درصد در مورد کاهش آلودگی هوا و آب، و 82 درصد خواهان این بودند که نامزدها توجه به تغییرات آب و هوا را در اولویت قرار دهند.

اریکا تبس، تحلیلگر ارشد در HIT Strategies، گفت که مشکل این است که رای دهندگان سیاه پوست را متقاعد نمی کند که تهدیدات زیست محیطی وجود دارد.

تبس گفت: "شواهد مورد نیاز این است که نگرانی های آنها توسط مقامات منتخب مورد توجه قرار گرفته و به آنها پاسخ داده خواهد شد و رای گیری منجر به تاثیر واقعی در جامعه آنها خواهد شد." "این جایی است که شک ها نهفته است."

بعدی را بخوانید

پشت قبض برق چشمگیر شما چیست؟ منطقه به منطقه آن را شکستیم.

ناوینا ساداسیوم و کلیتون آلدرن

برای تبس، این پاسخ ها نشان می دهد که چرا نباید رتبه نسبتا پایین آب و هوا در فهرست مسائل انتخاباتی به عنوان بی تفاوتی خوانده شود. هنگامی که سؤالات به هزینه برق، آب آشامیدنی سالم یا آب و هوای شدید تبدیل می شود، نگرانی ها شخصی و فوری می شوند. در مقابل، عبارت "تغییر آب و هوا" می تواند انتزاعی به نظر برسد.

بیل هیرستون، مدیر ملی اتحادیه رای دهندگان حفاظت از محیط زیست، پویایی مشابهی را در گفتگو با ساکنان می بیند. او گفت که توسعه مرکز داده به یکی از موضوعاتی تبدیل شده است که مردم را به بحث در مورد انرژی و سیاست زیست محیطی کشانده است. ساکنان نگران این هستند که تسهیلات برای قبوض، آلودگی هوا و هزینه های مسکن و اعیانی شدن آنها چه معنایی خواهد داشت.

هیرستون گفت: «من فکر می‌کنم در واقع این دو و دو را کنار هم می‌گذارد.

هیرستون در چارلستون، ویرجینیای غربی، جایی که خانه پدربزرگ و مادربزرگش در محله ای فقیرنشین و سیاه پوستان قرار داشت، بزرگ شد. هر روز، کامیون های زغال سنگ از آن نزدیکی عبور می کردند. او به یاد می آورد که چمن های اطراف خانه زرد به نظر می رسید، با دوده روی آن.

او گفت: «من هرگز علف مادربزرگم را سبز ندیدم.

او این شرایط را به طور کامل به تصمیماتی که در جوانی به محله‌اش شکل می‌داد ربط نداد، اما گفت که رای‌دهندگان باید این ارتباط را بیشتر انجام دهند.

برای Hairston، مکالمات در مورد مراکز داده فرصتی را برای ارتباط حضور صنعت با سؤالاتی در مورد سلامت، مقرون به صرفه بودن و نظارت دولت ارائه می دهد. او می‌خواهد به جای تلقی آن‌ها به‌عنوان دغدغه‌های جداگانه، ساکنان این موضوع را در نظر بگیرند که چه کسی تصمیم‌گیری می‌کند و این تصمیمات در خدمت منافع چه کسی است.

چه کسی هزینه رونق مرکز داده را پرداخت می کند؟

این نظرسنجی نگرانی قابل توجهی در میان رای دهندگان سیاه پوست در مورد اینکه مراکز داده برای هزینه های برق چه معنایی دارند، نشان داد.

رای دهندگان سیاه پوست همچنین نسبت به اینکه وعده های سیاستی واقعا به نفع خانواده هایشان است، تردید نشان دادند.

به پاسخ‌دهندگان گفته شد که کنگره در حال بررسی سیاستی است که بر اساس آن شرکت‌هایی که مراکز داده را می‌سازند به جای پرداخت هزینه‌ها به مصرف‌کنندگان، هزینه برق مصرفی خود را بپردازند. حتی با وجود این محافظت توصیف شده، 52 درصد از رأی دهندگان سیاه پوست انتظار داشتند که مراکز داده هزینه برق را برای آمریکایی های روزمره افزایش دهند.

تبس گفت: «آنها لزوما اعتماد ندارند که این نوع سیاست واقعا از مردم در برابر تحمل این هزینه ها محافظت می کند.

برای آندره‌آ کریستینا مرکادو، که رهبری صندوق اقدام اقلیمی را بر عهده دارد، نتایج به وضوح نشان می‌دهد که جوامع سیاه پوست با سیاست‌های شکست خورده مرتبط با تغییرات آب و هوا و محیط‌زیست مواجه هستند.

بعدی را بخوانید

هجوم به مراکز داده در حال تضعیف قانون هوای پاک است

امیلی جونز

لی، که اکنون در پایتخت مرکز داده ایالات متحده زندگی می کند، نمونه ای از این موضوع است. او معافیت های مالیاتی ارائه شده به توسعه دهندگان مراکز داده و وعده های شغلی مورد استفاده برای ارتقای تسهیلات را زیر سوال می برد. او نگران است که از جوامع خواسته شود بدون دریافت مزایایی که به آنها وعده داده شده است، هزینه ها را بپذیرند.

لی گفت: «من اهمیت آوردن پول به ویرجینیا را درک می کنم. اما «نفوذ این چیزها به عنوان منابع انبوه اشتغال درست نیست.»

برای مرکادو، به همین دلیل است که سیاست آب و هوا را نمی توان از مقرون به صرفه بودن و اقتصاد جدا کرد.

او گفت: «ما در واقع معتقدیم که سیاست آب و هوا باید به نیازهای افراد شاغل پاسخ دهد، و به همین دلیل است که مقرون به صرفه بودن منجر به «ظهور یک جنبش ارگانیک عظیم علیه مراکز داده» می شود.

نگرانی های مشترک در خطوط حزب

نگرانی در مورد تغییرات آب و هوایی در میان رای دهندگان سیاهپوست بیشتر از آن که در میان رای دهندگان لاتین تبار در این نظرسنجی وجود داشت، به هویت احزاب گسترش یافت.

در میان جمهوری‌خواهان سیاه‌پوست، 79 درصد گفتند که اولویت دادن به تغییرات آب و هوایی برای نامزدها مهم است. در میان جمهوری‌خواهان لاتین، 59 درصد همین را گفتند.

هیرستون گفت که این به تجربه زندگی رای دهندگان سیاهپوست مربوط می شود که در معرض آلودگی بیشتر و مسائل مربوط به تغییرات آب و هوایی مانند سیل قرار دارند.

او آن تجارب را به‌عنوان گشایشی برای سازمان‌دهی حول حفاظت‌هایی می‌بیند که فراتر از برچسب‌های حزبی است. برای طرفداران آب و هوا، چالش این است که مردم را متقاعد کنند که اقدام می تواند نتایجی را به همراه داشته باشد.

تقریبا نیمی از پاسخ‌دهندگان گفتند که منافع قدرتمند و شرکت‌های ثروتمند همیشه تلاش‌های معنادار برای کاهش آسیب‌های آب‌وهوایی را بدون توجه به کارهایی که مردم عادی انجام می‌دهند، مسدود می‌کنند و معتقدند که برای کاهش این آسیب‌ها خیلی دیر شده است.

اما 45 درصد از رای دهندگان سیاهپوست گفتند افرادی که از طریق رای گیری، دادخواست و تحریم با یکدیگر همکاری می کنند، می توانند دولت و شرکت ها را مسئول نگه دارند و اثرات مضر تغییرات آب و هوایی را کاهش دهند.

تبس گفت که این تردیدها در مورد قدرت سیاسی به ویژه برای رای دهندگان جوان اهمیت دارد.

لی که دانشجوی سال اول کالج است، گفت: اما امکان تغییر هنوز در میان جوانان قابل مشاهده است. او به گروهی از دانش‌آموزان دبیرستانی در اسپارتانبورگ، کارولینای جنوبی اشاره کرد که در برابر یک مرکز داده پیشنهادی سازماندهی می‌کنند و نمونه‌ای از دانش‌آموزانی است که به دنبال نظری در آینده هستند که حول آنها ساخته می‌شود.

او می‌خواهد رای‌دهندگان مسن‌تر به این نگرانی‌ها گوش دهند، نه اینکه تصور کنند نسلی که با فناوری بزرگ شده‌اند، از هر پروژه‌ای که برای حمایت از آن ساخته شده است استقبال می‌کند.

او گفت: «ما می‌دانیم که این آینده‌ای است که به ارث می‌بریم، بازارهایی که به ارث می‌بریم، مسکن‌هایی که به ارث می‌بریم، قیمت‌های غذایی است که به ارث می‌بریم.» و بنابراین فکر می‌کنم بیش از هر چیز، نگرانی‌های عمیق من را هدایت می‌کند، اما همچنین با امید عمیقی که می‌توانیم این موضوع را تغییر دهیم.»

این داستان در ابتدا توسط Grist با عنوان برای رأی دهندگان سیاه پوست منتشر شد، اقدامات آب و هوایی بدون رهایی از افزایش هزینه ها در 24 اکتبر 2026 معنی کمی دارد.