جسم درخشان فراتر از پلوتون ممکن است ششمین سیاره کوتوله منظومه شمسی باشد

رصدخانه Vera C. Rubin دنیای کوچک جدیدی را در دوردست‌های منظومه شمسی پیدا کرده است که فراتر از مدار نپتون پنهان شده است - و این یکی از بزرگترین و درخشان‌ترین اجرام است که تا کنون در فراسوی نپتون کشف شده است.

در صورت تایید، جهان مینیاتوری تعداد سیارات کوتوله منظومه شمسی را که به طور رسمی به رسمیت شناخته شده اند به شش سیاره افزایش می دهد. تخمین های بالای اندازه این جرم، آن را بیش از نیمی از قطر پلوتون، بزرگترین سیاره کوتوله شناخته شده، نشان می دهد.

متیو هولمن، اخترفیزیکدان رصدخانه اخترفیزیک اسمیتسونیان و عضو تیم روبین که کدی را نوشت که به کشف سیاره کوتوله احتمالی کمک کرد، در بیانیه ای گفت: "اولین واکنش من یک ناباوری هیجان زده بود." "اشیایی مانند این بسیار نادر هستند، بنابراین من بلافاصله شروع به بررسی کردم که آیا من یا کد کار اشتباهی انجام داده است."

در میان ستاره ها پنهان شده است

سیاره کوتوله بالقوه، با نام 2026 ED138، تقریبا 46 برابر فاصله زمین و خورشید به دور خورشید می چرخد. سیاره‌نمای جدید بالقوه پشت استتار کهکشانی پنهان شده است. محققان گفتند که مدار آن با زاویه 25 درجه از صفحه منظومه شمسی کج شده است، دقیقا در زاویه مناسبی قرار دارد که در نور از کهکشان راه شیری داخلی گم شود.

بسیاری از تلسکوپ‌ها برای دیدن گذشته میلیون‌ها ستاره که برآمدگی کهکشان ما را تشکیل می‌دهند، تلاش می‌کنند. رصدخانه Vera C. Rubin، با این حال، هر چند شب یک بار با بزرگترین دوربین دیجیتال ساخته شده از کل آسمان جنوبی تصویربرداری می کند و میلیون ها هشدار شبانه را برای هر جسمی که روشنایی یا موقعیت خود را تغییر داده است ارسال می کند. این امر آن را در شناسایی هر چیزی که حرکت می کند، از اجرام منظومه شمسی گرفته تا رویدادهای گذرا مانند انفجارهای ابرنواختری، استثنایی می کند.

رصدخانه تازه مأموریت 10 ساله خود را برای اسکن آسمان در ماه ژوئیه آغاز کرده بود و ED138 در داده ها برجسته بود.

هولمن روی الگوریتم‌های نرم‌افزاری کار می‌کند که مقادیر بسیار زیاد داده‌ای را که رصدخانه جمع‌آوری می‌کند پردازش می‌کند. کدی که او با همکارش کوین ناپیر ایجاد کرد، میلیاردها رصد را با هم مقایسه می‌کند تا مشخص کند کدام یک از یک شی متحرک شناسایی می‌شوند. اجرای داده‌ها از روبین از طریق کد، شی فوق‌العاده بزرگ را نشان داد.

با مشاهده داده های گذشته از روبین و تصاویر آرشیوی از دوربین انرژی تاریک نصب شده بر روی تلسکوپ 4 متری ویکتور ام. بلانکو در رصدخانه بین آمریکایی Cerro Tololo (هر دو در شیلی)، این تیم توانست مدار ED138 را در 10 سال گذشته ترسیم کند.

فراتر رفتن از نپتون

کمربند کویپر ناحیه ای از منظومه شمسی فراتر از نپتون است که مرزی وحشی از اجسام کوچک و عمدتا یخی ساخته شده از متان منجمد، آمونیاک، آب و سنگ است. این سیاره تقریبا 30 تا 50 برابر فاصله زمین و خورشید است و خانه اکثر سیارات کوتوله شناخته شده از جمله پلوتون است. هزاران شیء کمربند کویپر تاکنون کشف شده است. این سنگ‌های فضایی می‌توانند کپسول‌های زمانی منجمد باشند که سرنخ‌هایی درباره شکل‌گیری اولیه منظومه شمسی دارند.

مدلی از منظومه شمسی که پنج سیاره کوتوله به رسمیت شناخته شده توسط اتحادیه بین المللی نجوم (IAU) و مدار سیاره کوتوله تازه کشف شده نامزد 2026 ED138 را نشان می دهد. (اعتبار تصویر: NSF–DOE Vera C. Rubin Observatory/NOIRLab/SLAC/AURA/R. Proctor ) سیارات کوتوله بزرگترین اجرام کمربند کویپر هستند که ما از آنها می شناسیم. سیارات کوتوله بزرگتر از سیارکها اما نه کاملا سیارات، آنقدر بزرگ هستند که تحت نیروی گرانش خود گرد شوند، اما کوچکتر از آن هستند که مانند سیارات مدار خود را پاک کنند.

در حالی که اتحادیه بین‌المللی نجوم (IAU) به طور رسمی پنج سیاره کوتوله - پلوتون، سرس، اریس، هائومیا و ماکماکی را تایید کرده است - اخترشناسانی که روی سیارات کوتوله مطالعه می‌کنند، اغلب حداقل 9 سیاره را می‌شناسند، با چندین نامزد دیگر که خواص آنها هنوز ناشناخته است.

داستان های مرتبط

سیارات کوتوله چیست - و تعداد آنها چقدر است؟

ناسا فاش کرد که سیاره کوتوله سرس دارای یک "منبع انرژی" پنهان است که ممکن است جرقه حیات بیگانه را زده باشد.

ستاره شناسان سیاره کوتوله جدیدی به نام "آمونیت" کشف کردند - و می تواند وجود سیاره نه را مختل کند.

بسته به اینکه از کدام ستاره شناس بپرسید، ممکن است از تعداد انگشت شماری تا صدها سیاره کوتوله در این قسمت از منظومه شمسی وجود داشته باشد. تشخیص اینکه کدام اجرام کمربند کویپر سیارات کوتوله هستند دشوار است زیرا آنها اغلب بسیار کم نور هستند و از منظر زمین بسیار آهسته حرکت می کنند، زیرا مدار آنها بسیار بزرگ و دور است. محتمل ترین کاندیداها دارای آلبدو بالا (بازتاب سطح) و قطر بیشتر از تقریبا 370 تا 500 مایل (600 تا 800 کیلومتر) هستند.

چیزی که ED138 را خاص می کند اندازه آن است که از روشنایی، آلبدو و فاصله آن از خورشید استنباط می شود. تخمین زده می شود که قطر آن بین 370 تا 930 مایل (600 تا 1500 کیلومتر) باشد. برای مقایسه، پلوتو - بزرگترین سیاره کوتوله شناخته شده توسط IAU - 1477 مایل (2377 کیلومتر) قطر دارد. سرس، کوچکترین سیاره کوتوله شناخته شده توسط IAU، 595 مایل (958 کیلومتر) قطر دارد. مشاهدات آتی ED138 به محققان ایده دقیق تری از قطر و چگالی آن می دهد تا مشخص کنند که آیا به اندازه کافی گرد است تا به کلوپ سیاره های کوتوله بپیوندد یا خیر.

هولمن در بیانیه ای گفت: «اگر به عنوان یک سیاره کوتوله تایید شود، ED138 به خانواده بسیار کوچکی از جهان ها می پیوندد. روبین به مدت ده سال بارها و بارها از کل آسمان جنوبی تصویر می‌کند، بنابراین هر فرد دیگری که در مکان‌هایی که بررسی‌های قبلی نادیده گرفته شده اند، اکنون در دسترس هستند.