جودی دنچ: "من نمی توانم نمایشنامه، فیلم یا بیشتر بخوانم"

جودی دنچ: من نمی‌توانم روی صحنه باشم، نمی‌توانم فیلم بسازم، دیگر نمی‌توانم بخوانم.

دیم جودی دنچ، بازیگر برنده اسکار، می‌گوید که وضعیت چشم‌هایش باعث شده است بیش از یک دهه پس از تشخیص این بیماری، نتواند روی صحنه اجرا کند یا بخواند.

دنچ در سال 2012 به دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD) مبتلا شد، وضعیتی که بینایی او را تحت تأثیر قرار می‌دهد و حتی تشخیص چهره‌ها را بسیار دشوار کرده است.

او در گفتگو با اما بارنت در برنامه امروز رادیو 4 بی بی سی گفت: "من نمی توانم روی صحنه باشم. دیگر نمی توانم نمایشنامه ای انجام دهم. دیگر نمی توانم فیلم بسازم. دیگر نمی توانم بخوانم."

او همچنین فاش کرد که چگونه وضعیت او می تواند منجر به برخوردهای ناخوشایند شود و گفت که او گاهی اوقات قبل از اینکه متوجه اشتباهش شود به افراد اشتباه نزدیک می شود "و تقریبا آنها را در آغوش می گیرد".

اما بارنت با جودی دنچ درباره از دست دادن بینایی‌اش، حرفه‌اش و لحظاتی خاطره‌انگیز از زندگی‌اش صحبت می‌کند. مصاحبه کامل را اینجا بشنوید

وقتی از دنچ 91 ساله پرسیده شد، پاسخ داد: "اصلا چیزی برای گفتن وجود ندارد. [من] زیاد به آن فکر نمی کنم."

دنچ بیش از هفت دهه از فعالیت حرفه ای خود لذت برده است و یکی از مشهورترین بازیگران بریتانیایی است که آثار زیادی در تئاتر، تلویزیون و سینما دارد.

او برای بازی در نقش ملکه الیزابت اول در فیلم شکسپیر عاشق در سال 1999 برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد و برای بازی در نقش "M" رئیس جیمز باند در سطح بین المللی شناخته شد. او در سال 1995 اولین بازی خود را به عنوان شخصیت در GoldenEye انجام داد و اولین زنی بود که این نقش را بازی کرد.

اما از دست دادن بینایی او به طور فزاینده ای بر توانایی او در کار تأثیر گذاشته است، به طوری که این بازیگر قبلا در مورد تلاش برای دیدن در مجموعه فیلم ها و مشکل در یادگیری فیلمنامه صحبت می کرد.

دنچ برای اولین بار در سال 1995 به عنوان "M" در GoldenEye بازی کرد

علیرغم شرایطش، او همچنان به حضور در انظار عمومی ادامه داده و آشکارا در مورد سازگاری با زندگی با بینایی رو به وخامت صحبت کرده و گفته است که "رادیو همیشه برای من مهم بوده است".

در طول مصاحبه، دنچ به یاد می آورد که سر دیوید اسپدینگ، رئیس سابق MI6 به ​​ناهار دعوت شده بود و این تجربه را "بسیار هیجان انگیز" توصیف کرد. وقتی از او پرسید که راننده‌اش باید او را کجا پیاده کند، به او گفتند: نه، نه، یک ماشین برایت می‌فرستیم، می‌آییم تو را تحویل می‌گیریم.

با این حال، پس از تلاش راننده برای یافتن خانه اش، حدود 20 دقیقه دیر رسید. گفتم: ببخشید که اینقدر دیر آمدم چون راننده شما خانه من را پیدا نکرد. من آن را دوست داشتم."

در پاسخ به این سوال که آیا نظری در مورد اینکه چه کسی باید نقش باند بعدی را بازی کند، دارد، به سادگی پاسخ داد "نه".

او برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای بازی در نقش ملکه الیزابت اول در فیلم شکسپیر عاشق در سال 1999 شد.

دنچ همچنین درباره ملاقات با بازیگر آمریکایی سیدنی پواتیه صحبت کرد که اولین سیاه پوستی بود که در سال 1964 جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد.

او در حال حضور در Amy's View در نیویورک بود که پوآتیه پس از اجرا به پشت صحنه آمد. او به یاد می آورد که ریچارد ایر کارگردان در اتاق رختکن او بود و یادداشت هایش را می داد، زمانی که در به صدا درآمد.

دنچ گفت که وقتی پواتیه وارد تونل باد شد، احساس می کرد که در یک تونل باد قرار دارد و افزود: "هیجان انگیز بود."

دنچ در پاسخ به این سوال که او به او چه گفته است، پاسخ داد: "نه خیلی، کمی دهان باز. خیلی جذاب. خیلی بلند."

گفتگو سپس به عشق دنچ به شکسپیر تبدیل شد. او زمانی که نه ساله بود، تماشای نقش برادرش در نقش شاه دانکن در مکبث را به یاد آورد و گفت که این لحظه شور و شوق او را برای نمایشنامه نویس برانگیخت.

او ادامه داد و گفت: این چه آدم خونی است؟ فکر کردم، خدای من، این برای من است. گفت خونین، شنیدی؟"

او همچنین اعتراف کرد که توسط غزل های شکسپیر "محور" شده است: "من فقط آنها را دوست دارم."

او افزود: "این ریتم آن است. این ریتم قلب شماست."

تئاتر وست اند به نام دام جودی دنچ نامگذاری می شود