درون قدیمی‌ترین فروشگاه گالوی: «ما براون توماس نیستیم و نمی‌خواهیم باشیم»

در چند سال گذشته، تغییری مداوم و فزاینده در منظره خیابان مرکز شهر گالوی رخ داده است. کسب‌وکارهای خانوادگی قدیمی و کوچک سابق که به مردمی که در آنجا زندگی می‌کنند خدمت می‌کردند، به آرامی و به‌طور اجتناب‌ناپذیر ناپدید شدند. اینجا یک نانوایی یه مغازه ماهی فروشی اونجا یک غذاخوری هم

در مکان‌های خود، تلفن‌فروشی‌های معمولی و واپ‌فروشی‌هایی که اکنون در بسیاری از شهرها و شهرهای ایرلندی رایج هستند، وارد شده‌اند. و برای پاسخگویی به تعداد روزافزون گردشگران بین‌المللی که از گالوی سیر نمی‌شوند، فروشگاه‌های سوغاتی و فروشگاه‌های آران جامپر روز به روز بیشتر می‌شوند که اکثر آنها همان محصولات عمومی و همان جاکلیدی‌های پشمی را می‌فروشند.

با این حال، یکی از مشاغل گالوی که پایدار است، آنتونی رایانز گالوی در خیابان شاپ است. این فروشگاه بزرگ از سال 1909 در یک خانواده بوده است و اکنون چهار نسل را در بر می گیرد. با گذشت چندین دهه، این محل اکنون کمتر از شش ورودی متفاوت دارد. دو نفر در خیابان شاپ، دو نفر در خیابان میدل و دو نفر در باترمیلک لین. (دیگر مشاغل گالوی آنها شامل یک فروشگاه هوم استور در خیابان لومبارد است.)

من با آنتونی رایان فعلی در دفتر کارش در بالای پله‌ها در بالای ساختمان صحبت می‌کنم. خود ساختمان، که بر فراز باترمیلک لین قرار دارد، کمی وارن است. ساختمانی که به وضوح در طول زمان تکامل یافته و شخصیت خود را حفظ کرده است. من متوجه یک کیسه خرید کریسمس Dunnes Stores در یک قفسه می‌شوم و نمی‌دانم که آیا رایان در حال بررسی رقابت بوده است یا خیر.

رایان می‌گوید: «این ساختمانی که اکنون در آن نشسته‌ایم، در آن روزها، Donnellans Hardware، یک بازرگان عمومی نام داشت. "پدربزرگ من در اواخر قرن گذشته برای کار در Donellans آمد. او در دفتر حسابداری بود و مادربزرگ من کاترین یک میلینر بود. او عادت داشت همه کلاه ها را درست کند. دوران ادواردیان، نوعی چیزهای بانوی زیبای من. من او را به یاد دارم. او یک خیاط فوق العاده بود."

رایان در سال 1981 در کنار پدرش در مغازه شروع به کار کرد و ابتدا برای مدتی در سوئیس کار کرد.

از او می پرسم که به نظر او چه چیزی یک خرده فروش بزرگ را می سازد.

او می‌گوید: "داشتن بینی برای مد، داشتن خدمات عالی به مشتری و درک نیازهای مشتری."

دو پسر با او کار می کنند، آنتونی و جوزف، که هر دو درست قبل از همه گیری در یک روز شروع کردند. آنتونی جنر در لوازم خانگی کار می کند و جوزف در مد. حدود 60 پرسنل تنها در فروشگاه شاپ استریت کار می کنند. حدود 35 نفر به صورت تمام وقت، با دانش آموزان و افراد دیگر، از جمله 9 نفر بالای 66 سال، به صورت پاره وقت کار می کنند. واضح است که هیچ تبعیض سنی در این تجارت وجود ندارد. جوزف می گوید: «خیابان بزرگ در گالوی در 15 تا 20 سال گذشته تغییرات زیادی کرده است. این مهم است که یک ترکیب خرده فروشی خوب در مرکز شهر وجود داشته باشد.

سوغاتی فروشی های زیادی برای پذیرایی از توریست ها وجود دارد و میخانه ها و رستوران های زیادی و تفریحات شبانه و آن طرف آن. اما از نظر تبدیل گالوی به یک مقصد خرده فروشی، ما به کسب و کارهای دیگری در اطراف خود نیاز داریم تا به مردم دلیلی برای آمدن به گالوی و خرید بدهند.

نکات داخلی برای روزهای عالی در محله های اطراف دوبلین، لیمریک، گالوی و فراتر از آن

چرا آنها فکر می کنند که از فروش لباس در دنیایی که بسیاری از مردم اکنون آنلاین خرید می کنند جان سالم به در برده اند؟

رایان می‌گوید: «ما یک تجارت آنلاین خوب نیز داریم. اکنون حدود 15 درصد از تجارت آنها به صورت آنلاین انجام می شود. "اما در مورد اینکه چرا ما هنوز اینجا هستیم؟ چند دلیل وجود دارد. اول، به عنوان یک تجارت خانوادگی، ما جانشینی را مدیریت کرده ایم. جانشینی مشاغل خانوادگی اغلب در ایرلند دشوار است."

من باید از رایان و جوزف رایان بپرسم که آیا سریال HBO، جانشینی، در مورد مبارزات قدرت خانوادگی ملودرامیک در یک شرکت رسانه ای بزرگ را تماشا کرده اند یا خیر.

یوسف می خندد. "من انجام دادم، اما ما اینطور نیستیم."

رایان می‌گوید: «دومین دلیلی که ما زنده مانده‌ایم این است که همیشه اخلاق خدمات مشتری خود را حفظ کرده‌ایم. ما واقعا روی آن کار سختی کرده‌ایم. بسیاری از آنها مشتریان تکراری هستند. بسیاری از مکان‌های دیگر ارتباط شخصی خود را از دست داده‌اند.» جوزف می گوید: «ما یک پایگاه مشتری بسیار وفادار داریم.

رایان می‌گوید: «ما در مورد اینکه کجا هستیم کاملا واضح هستیم. ما یک فروشگاه برتر نیستیم، اما کالاهای باکیفیت را با قیمت‌های مقرون به صرفه می‌فروشیم. به نظر می‌رسد مردم از این موضوع استقبال می‌کنند. ما در گروه سنی جمعیتی مسن‌تر طرفداران بسیار زیادی داریم. زندگی آنها اکنون به این شکل است، آنها وام مسکن ندارند، آنها پولی برای خرج کردن دارند.»

به نظر می رسد درست است که پایگاه مشتریان رایانز پیرتر شده است. در طول یک روز هفته که در آنجا می گذرانم، بیشتر زنانی را می بینم که در حال گشت و گذار در ریل هستند. تقریبا همه آنها زنان در سنین بالاتر هستند که به احتمال زیاد بازنشسته هستند. مردان معدودی که من می بینم روی صندلی هایی که در اطراف ساختمان پراکنده شده اند نشسته اند و صبورانه منتظرند در حالی که شرکایشان قیمت ها را بررسی می کنند، ریل های فروش تابستانی را نگاه می کنند و با تخصص در راهروهایی که به وضوح آشنا هستند حرکت می کنند.

اما دوباره، مدرسه برگشته است، تعطیلات تمام شده است، و هرکسی که شاغل است احتمالا پشت میز یا محل کار است و ظهر در یک مغازه لباس فروشی سرگردان نیست.

آرام ترین ماه های سال آنها فوریه و سپتامبر است. اکنون پایان فصل است، بنابراین ریل های مقرون به صرفه 70 درصد تخفیف دارند. از جمله افرادی که امروزه در حال مرور هستند هلن هگارتی است.

"این به معنای واقعی کلمه تنها مغازه در گالوی برای گروه سنی من است و بسیاری از دوستانم همین را می گویند." هگارتی بیش از 40 سال مشتری بوده است. یکی از دوستان او یک "کیف دستی چرمی دوست داشتنی و یک لباس عروسی" در این فروش خرید، اگرچه به نظر می رسد کالای خاصی که خود هگارتی امروز به دنبال آن است، قبلا فروخته شده است.

Lorraine Doherty یک مشاور فروش برای پوشیدن گاه به گاه است. او بیش از سه سال در این مغازه کار کرده است. "مشتریان اینجا سال هاست که می آیند، و آنها بسیار وفادار هستند، از جمله مادر خودم. ما لباس مادر دامادها، مادران عروس ها، مردم برای مراسم عروسی، شرکت کنندگان مسابقه را می پوشانیم. فروش های لحظه آخری بسیار زیادی وجود دارد، به خصوص در هفته مسابقه. خانم ها گاهی اوقات همه لباس پوشیده می آیند، و با آرایش کامل، به دنبال جذابیت هایی هستند که در راه هستند." آیا شیفتگان هنوز مد هستند؟ دوهرتی می گوید: «آنها در گالوی از مد نیفتاده اند.

جان کنران یک خریدار لباس مردانه است و 17 سال در مغازه کار کرده است. او می گوید: «ما همه چیز را می فروشیم و این نقطه تفاوت ماست. "ما همه اندازه ها و طول ها را حمل می کنیم. ما یک فروشگاه بزرگ هستیم. ما براون توماس نیستیم و نمی خواهیم براون توماس باشیم. رایانز ساعت کلریس گالوی است."

در حال مرور در طبقه دوم آن بیرن است. او به دنبال یک پیراهن صورتی برای یک رویداد ورزشی با تم صورتی در روز بعد است. من مرتبا وارد می‌شوم. بسیاری از فروشگاه‌های دیگر در گالوی به فروشگاه‌هایی تبدیل شده‌اند که برای گردشگران پذیرایی می‌کنند، یا مغازه‌های ویپ‌فروشی یا میخ‌فروشی‌ها هستند.» او می گوید که مغازه های توریستی لباس می فروشند، اما این لباس ها جامپر و تی شرت و گرمکن با تم سوغاتی هستند. "لباس های اینجا همیشه با کیفیت هستند."

ساندرا اودریسکول می گوید: «در آنتونی رایانز را باز می بینم و وارد می شوم. او به همراه دوستش مری کاستلو که قبلا در گالوی زندگی و کار می کرد از تیپراری به گالوی می رود.

کاستلو می گوید: «من همیشه آنتونی رایانز را دوست داشتم. "این تنوع مارک ها و کیفیت لباس هاست." وقتی دوستان در تعطیلات از مغازه بازدید می کنند، به دنبال قطعات سرمایه گذاری می گردند. به خصوص کت و کیف دستی چه چیزی آنها را برمی گرداند؟

کاستلو می گوید: «خدمات. "همه برای شما وقت دارند."

از آنتونی رایان می‌پرسم که آیا خودش زمان زیادی را روی زمین می‌گذراند و با مشتریان در می‌آید.

او می گوید: «کافی نیست. "من قبلا خرده‌فروش بودم. قبلا در طبقه پایین به مشتریان خدمات می‌دادم. اکنون مدیریت در اداره یک تجارت بسیار بزرگ است. حضور در کف مغازه بسیار سخت است. یکی از مشکلات یک تجارت خانوادگی و کارمندان ما این را به ما می‌گویند، اینکه مردم به دنبال معامله به اینجا می‌آیند. آنها می‌گویند، "من دوست آنتونی هستم"، یا "باید هزاران کارمند را بشناسم." نمی دانم که اکثر آنها چه کسانی هستند، شاید جایی با آنها آشنا شدم.

آیا هیچ یک از این دوستان به اصطلاح هرگز به معاملاتی دست می‌یابند که برای دست‌های جمعی خود تلاش می‌کنند؟

"گاهی اوقات. ما همیشه سعی می کنیم کاری برای آنها انجام دهیم، حتی اگر اندکی باشد. این موضوع کسب و کار خانوادگی است."

سوال باید پرسیده شود. این خانواده دارای املاک و مستغلات بسیار ارزشمند در مرکز شهر هستند. آیا آنها تا به حال به فروش فکر کرده اند؟

رایان می گوید: «نه. "آنچه در نظر گرفته‌ایم گسترش کسب‌وکار در مکان‌های دیگر است، نه فروش. ما نمی‌فروشیم."

بعدا در همان روز، با دوستی برای قهوه که در گالوی زندگی می کند ملاقات کردم و اشاره کردم که قبلا کجا بوده ام. او بلافاصله به من می‌گوید که تمام لباس‌های زیر زنانه‌اش را از آنتونی رایان می‌خرد. "آنها معاملات عالی دارند." در تمام سال‌هایی که این دوست را می‌شناسم، هرگز نشنیده‌ام که او به خرید در رایانز اشاره کند، اما به نظر می‌رسد که او نیز یکی از مشتریان وفادار آنهاست.

یک «غول مهربان»: مردی که در خوابگاه بی خانمان‌های گالوی جان باخت، دارایی تقریبا 1.3 میلیون یورویی را ترک کرد.