زوال عقل خاطرات مادرش را دزدید. آیا صدا می تواند کمک کند؟

اگر چشم ما سردر ادراک باشد. گوش های ما پشت در است.

ما چشمانمان را به دنیای آشنای شکل و رنگ، خیابان ها و خانه ها، چهره ها و بدن ها باز می کنیم. صداها می توانند بدون اعلام قبلی به داخل بیایند، مبلمان احساسی ما را دوباره مرتب کنند و قبل از اینکه حتی متوجه حضور آنها شویم، خود را رها کنیم.

صداهایی بسیار قدیمی تر از هر زبان انسانی وجود دارد.

به عنوان مثال، جرثقیل‌های دموزل، میلیون‌ها سال قبل از اینکه اجداد ما از درختان فرود آمدند و در نهایت روی دو پا حرکت کردند، از آسمان آفریقا صدا می‌زدند. جرثقیل های Sandhill به اولین انسان هایی که راه خود را به آمریکای شمالی پیدا کردند، خوش آمد گفتند. آنها همراه با رابین ها و جوجه ها، باران و موج سواری، گوزن و گرگ، نهنگ ها و مرغان دریایی، گروه کر زیبا و بی پایانی را تشکیل می دهند. این صداهای قدیمی، برای شنونده ای مشتاق، می توانند به باز کردن خاطراتی که نمی دانستیم داریم کمک کنند. آنها به ما یادآوری می کنند که ما بخشی از یک سلسله صدا هستیم که مدت ها بعد از رفتن ما ادامه خواهد داشت.

ما به دلیلی عنوان مستند کوتاه خود را «گوش کن» گذاشتیم. ما از شما دعوت می کنیم که سرعت خود را کم کنید و واقعا به آنچه در آنجا است گوش دهید. اگر هدفون دارید از آن استفاده کنید. با این حال بهتر است، یک دوست را بگیرید، بهترین بلندگوهایی را که می توانید پیدا کنید وصل کنید و به این صداهای وحشی اجازه دهید مبلمان شما را دوباره مرتب کنند.

تالیسین بلک براون فیلمساز برنده جایزه امی است. هنک لنتفر نویسنده و صدابردار ساکن آلاسکا است.

تایمز متعهد به انتشار نامه های متنوعی برای سردبیر است. مایلیم نظر شما را در مورد این مقاله یا هر یک از مقالات ما بدانیم. در اینجا چند نکته وجود دارد. و ایمیل ما اینجاست: letters@nytimes.com.

Op-Docs انجمنی برای مستندهای کوتاه و صاحب نظر توسط فیلمسازان مستقل است. درباره Op-Docs و نحوه ارسال به مجموعه بیشتر بیاموزید.

بخش نظرات نیویورک تایمز را در فیس بوک، اینستاگرام، TikTok، Bluesky، WhatsApp و Threads دنبال کنید.