فسیل دایناسور گردن دراز نمادین Diplodocus برای اولین بار در اروپا پیدا شد - و احتمالا از طریق پل زمینی به آنجا سفر کرده است.

دیرینه شناسان اولین بقایای تایید شده Diplodocus - به طور خلاصه "Dippy" را در خارج از غرب ایالات متحده شناسایی کردند و نشان دادند که دایناسور گردن دراز نمادین تقریبا 150 میلیون سال پیش به جایی که اسپانیا کنونی است رسیده است.

یافته ها نشان می دهد که سوروپود عظیم الجثه، همانطور که مدت ها تصور می شد، تنها در آمریکای شمالی زندگی نمی کرد. مطالعه جدید نشان می دهد که در عوض، ممکن است از روی یک پل زمینی تا اروپا عبور کرده باشد.

این کشف که در سایت La Tejeria در نزدیکی دهکده کوچک ال کاستلار در شرق اسپانیا انجام شد، برخی از قوی‌ترین شواهد فسیلی را ارائه می‌کند که نشان می‌دهد دایناسورها می‌توانستند بین آمریکای شمالی و اروپا در اواخر ژوراسیک حرکت کنند، زمانی که اقیانوس اطلس هنوز در مراحل اولیه باز شدن خود پس از فروپاشی ابرقاره پانگه آ بود. محققان یافته های خود را روز سه شنبه (15 سپتامبر) در مجله دیرینه شناسی مهره داران منتشر کردند.

سرجیو سانچز فنولوسا (Sergio Sánchez Fenollosa) نویسنده اول این مطالعه، دانشجوی دکترا که در بنیاد دیرینه‌شناسی مشترک Teruel-Dinópolis (مؤسسه تحقیقاتی paleonpolist، یک موسسه ایمیل علمی vileonpolist)، به مطالعه درباره تنوع زیستی و زیست‌شناسی تکاملی می‌پردازد، «مطالعات دیرینه‌شناسی مانند این به ما کمک می‌کند تا تاریخ حیات روی زمین را بهتر درک کنیم، اکوسیستم‌های باستانی را بازسازی کنیم، و درک کنیم که چگونه در طول زمان تغییر کرده‌اند».

دیپی یکی از شناخته شده ترین دایناسورها است. پس از اینکه فسیل‌های آن برای اولین بار در موزه تاریخ طبیعی کارنگی در پیتسبورگ در اوایل دهه 1900 به نمایش درآمد، کپی‌های فسیلی در اندازه واقعی از این گیاه‌خوار به سرتاسر جهان از جمله به انگلستان، فرانسه، اسپانیا، آرژانتین و روسیه فرستاده شد.

اما تاکنون، فسیل‌های ژوراسیک پسین Diplodocus تنها از سازند موریسون در غرب ایالات متحده شناخته شده بودند - و آخرین کشف نشان می‌دهد که دیپی یک جسد خانگی نبوده است.

نمونه دیپلودوکوس که به تازگی کشف شده است شامل 14 مهره دمی است که به خوبی حفظ شده اند و چندین شیرون - استخوان هایی که به حمایت از رگ های خونی و ماهیچه های دم دایناسور کمک می کنند.

جذاب ترین اکتشافات جهان را مستقیما در صندوق ورودی خود دریافت کنید.

کوبوس از طریق ایمیل به لایو ساینس گفت: یکی از نویسندگان این مطالعه و مدیر عامل بنیاد دینوپلیس، آلبرتو کوبوس، گفت که این یکی از دوستانش بود که "فکر می کرد چند استخوان را در دامنه کوه مشاهده کرده است." همان روز، من به سایت نزدیک ال کاستلار (دهکده ای در استان تروئل) رفتم. مطمئنا، ما چند مرکز مهره ای سوروپود را دیدیم.

اگرچه تنها بخشی از اسکلت بازیابی شده است، استخوان‌ها مجموعه‌ای از ویژگی‌های مرتبط با دیپلودوکوس را نشان می‌دهند، از جمله حفره‌های بزرگ مربوط به محل قرارگیری کیسه‌های هوایی، همراه با شیارهای عمیقی که در امتداد قسمت زیرین استخوان‌های دنبالچه قرار دارند.

14 مهره‌دار و چندین شیرون یافت شده در اسپانیا با آناتومی دیپولودوکوس مطابقت دارند.

سانچز فنولوسا در بیانیه‌ای گفت: «این یک فرآیند هیجان‌انگیز و مستمر برای دیدن تکه‌های پازل بود که به تدریج در جای خود قرار می‌گیرند. "از مراحل اولیه مطالعه استخوان شناسی، ما متوجه شباهت های قوی با چندین ساروپود دیپلودوسین شدیم... با هر نتیجه جدید، تصویر واضح تر می شد: ما به یک Diplodocus نگاه می کردیم."

مشخص نیست که نمونه جدید کدام گونه از Diplodocus است، اما مانند سایر همنوعان خود، دایناسور بزرگی با گردن بسیار بلند و دم شلاق مانند بود.

کوبوس در این بیانیه گفت: «دیپلودوکوس از ال کاستلار تقریبا 25 متر (82 فوت) طول داشت (از نظر اندازه با اقوام خود در آمریکای شمالی قابل مقایسه است)، که آن را به یکی دیگر از ساروپودهای غول پیکر ژوراسیک اسپانیا تبدیل می کند.

بین 195 تا 170 میلیون سال پیش، ابرقاره پانگه آ با باز شدن اقیانوس اطلس از هم پاشید. اما اقیانوس بسیار باریکتر از امروز بود و قاره ها لزوما به اندازه جغرافیای امروزی آنها منزوی نبودند.

شواهد نشان می دهد که پل های زمینی موقت ممکن است به برخی از حیوانات اجازه داده باشد که بین دو منطقه حرکت کنند. معروف ترین پل زمینی ماقبل تاریخ، پل زمین برینگ است که انسان ها از آن بین آسیا و آلاسکای کنونی حرکت می کردند. تحقیقات قبلی نشان داد که پل برینگ لند نیز در حدود 68 میلیون سال پیش وجود داشته است و ممکن است به یک اجداد آسیایی تیرانوسوروس رکس اجازه دهد تا به آمریکای شمالی سفر کند.

یکی از مسیرهای احتمالی دیپلودوکوس به اسپانیا ممکن است پلی زمینی باشد که نیوفاندلند کنونی را به شبه جزیره ایبری متصل می کرد.

سانچز فنولوسا در ایمیلی به Live Science گفت که شرایط زمین شناسی ممکن است به دایناسورهایی مانند Diplodocus اجازه داده باشد که بین قاره ها حرکت کنند. او گفت: "این تفسیر نه تنها توسط سوابق فسیلی، بلکه توسط شواهد زمین شناسی نیز تایید می شود."

فسیل‌های جدید Diplodocus همچنین نشان می‌دهند که توزیع ساروپودهای غول‌پیکر پیچیده‌تر از سابقه فسیلی است که قبلا نشان داده شده بود.

سانچز فنولوسا می‌گوید: «نمونه‌های کامل‌تر برای درک این داستان با جزئیات بیشتر ضروری است، به‌ویژه برای تعیین اینکه کدام گونه Diplodocus در اروپا زندگی می‌کرده است: اینکه آیا قبلا از آمریکای شمالی شناخته شده بود یا یک گونه قبلا ناشناخته». این کشف به ما یادآوری می‌کند که حتی برای چنین دایناسورهایی نمادین، هنوز سؤالات بی‌پاسخ زیادی درباره تاریخ تکامل و جغرافیای زیستی آنها وجود دارد.»

SáNchez-Fenollosa، S.، García-Cobeña، J.، & Cobos، A. (2026). شواهد بین قاره ای از جنس نمادین Diplodocus Marsh، 1878 (Dinosauria، Sauropoda). مجله دیرینه شناسی مهره داران . https://doi.org/10.1080/02724634.2026.2718423

کنا هیوز-کستلبری مدیر محتوا در Live Science است. او قبلا مدیر محتوا در Space.com و قبل از آن معاون علمی در JILA، یک موسسه تحقیقاتی فیزیک بود. کنا همچنین یک نویسنده کتاب است و کتاب آینده‌اش «اختاپوس ایکس» برای انتشار در بهار 2027 برنامه‌ریزی شده است. ضربان‌های او شامل فیزیک، سلامت، علوم محیطی، فناوری، هوش مصنوعی، هوش حیوانات، کوروید و سرپایان است.

قبل از نظر دادن باید نام نمایش عمومی خود را تأیید کنید

لطفا از سیستم خارج شوید و سپس دوباره وارد شوید، سپس از شما خواسته می شود نام نمایشی خود را وارد کنید.