نقد و بررسی «همسایه‌های عجیب»: مستندی زیبا اما آشنا با محیطی که زیبایی طبیعی را با زشتی‌های ساخته‌شده توسط انسان به تصویر می‌کشد.

کلمات خاصی در توصیف فیلم وجود دارد که می تواند باعث ایجاد کندو در منتقدان شود. یک مثال بارز «مدیتیتیو» است، صفتی که اغلب مورد استفاده قرار می‌گیرد و به ویژه در معرض سوء استفاده قرار می‌گیرد.

اما نمی توان انکار کرد که این کلمه برای توصیف مستند طبیعت می اشتاینباخ، همسایه های عجیب است، که داستان حیات وحش فراوان در جزیره ای دست ساز در رودخانه البه در نزدیکی هامبورگ است که نه تنها با کشتی های کانتینری غول پیکر که از کنار آن عبور می کنند، بلکه کارخانه ها و پالایشگاه های بزرگ در نزدیکی سواحل آن نیز مجاور است. این مستند که در طول سه سال توسط این فیلمساز فیلمبرداری شده، اولین نمایش جهانی خود را به عنوان فیلم شب افتتاحیه جشنواره بین المللی فیلم اولدنبورگ دریافت می کند.

داستان‌های مرتبط فیلم‌ها جشنواره فیلم اولدنبورگ به گفته: کارگردان فیلم‌های وینسنت گراشاو فیلم‌های سه سال تنهایی در جزیره‌ی انسان‌ساخت: درون افتتاحیه اولدنبورگ، «همسایه‌های عجیب» همسایه‌های عجیب و پایین خط پایین چیزهایی که قبلا ندیده‌اید. محل برگزاری : جشنواره بین المللی فیلم اولدنبورگ کارگردان : Mi Steinbach 1 ساعت و 20 دقیقه

اشتاین باخ که اولین کارگردانی بلند سینمایی خود را انجام داد، تصمیم گرفت که خود را به فیلم تزریق نکند، نه در فیلم ظاهر شود و نه روایتی ارائه دهد. تنها مولفه شنیداری صداهای طبیعی حیات وحش و عملیات های دست ساز او ضبط شده و موسیقی الکترونیکی توسط رابرت ناکن است که بسته به چیزی که نمایش داده می شود به طور متناوب تسکین دهنده و ساینده است.

این جزیره که تنها سه کیلومتر طول و 5/0 کیلومتر عرض دارد، در جریان تعریض رودخانه در دهه 1960 ایجاد شد. علیرغم اندازه کوچک آن، حاوی مقدار حیرت‌آوری از حیات‌وحش متنوع است، که فیلم‌ساز، که به‌طور دوره‌ای در کلبه‌ای روی پایه‌ها در جزیره زندگی می‌کرد، ظاهرا مصمم بود به طور کامل از آن عکس بگیرد.

او هیچ یک از حیوانات یا حشرات را که از آنها فیلم گرفته شده است شناسایی نمی کند، و بینندگان را وادار می کند تا یک بازی ذهنی انجام دهند که چگونه بسیاری از گونه ها را می توانند شناسایی کنند. از آنجایی که خودم یک شهرنشین هستم، می ترسم که به طرز تاسف باری کوتاه بیایم و مجبور باشم به خودم یادآوری کنم - بعد از دیدن عکس هایی از زنبورهای وزوز و به دنبال آن پرندگان در حال پرواز - وارد گروه کر کول پورتر "بیا انجامش بدهیم، بیایید عاشق شویم."

از روباهی که مستقیما به دوربین خیره شده تا سمور دریایی تنبلی که به سختی اجازه می‌دهد سرش از سطح آب بالا برود، «همسایه‌های عجیب» تصویری از زندگی حیوانات را به نمایش می‌گذارد. گله هایی از غازها و اردک ها، شاهین های سر به فلک کشیده، سنجاب ها، گوزن ها، انواع متعدد حشرات، و بسیاری از موارد دیگر وجود دارند. Steinbach از جنبه های دیگر طبیعت نیز عکس می گیرد و علاقه خاصی به تصاویر گیاهان و درختان منعکس شده در توده های آبی درخشان نشان می دهد.

صحنه هایی در سپیده دم، غروب، روز و شب، در هوای زیبا و باران سیل آسا گرفته شده است که دومی ناگزیر به رنگین کمان های باشکوهی منجر می شود. عکس‌هایی از ماه وجود دارد که در آن‌ها آنقدر بزرگ به نظر می‌رسد که انتظار دارید موشکی مانند «سفر به ماه» Melies به آن منفجر شود.

فیلمساز صحنه‌های طبیعت بی‌نظیر خود را با نماهایی از عبور کشتی‌های غول‌پیکر و فضای داخلی و بیرونی کارخانه‌های واقع در نزدیکی جزیره که دود آروغ می‌کشند و شب‌ها مانند یک پارک موضوعی ممنوعه روشن می‌شوند، مقایسه می‌کند. عکس‌هایی از توربین‌های بادی وجود دارد که به نظر می‌رسد برای فرستادن دونالد ترامپ به لبه‌ها طراحی شده‌اند، و نمونه‌های متعددی از حیواناتی که از صدای بلندی که از کشتی‌های عبوری از جزیره منتشر می‌شود، مبهوت می‌شوند. عکس‌های هواپیماهای بدون سرنشین به‌طور دوره‌ای برای ارائه چشم‌انداز بالای سر استفاده می‌شوند، و عکاسی سریع تصاویری از ابرها و آب‌هایی را که به سرعت در حال عبور هستند ارائه می‌دهد.

همه اینها بسیار زیبا و از نظر بصری قابل توجه است، اما واقعا زیاد نیست، به خصوص با زمان اجرای 80 دقیقه ای با احساس تکراری. مستندهای طبیعت، که بسیاری از آنها زیباتر از این یکی عکاسی شده اند، این روزها ده ها سکه هستند و کل کانال های پخش به آنها اختصاص داده شده است. و در حالی که کنار هم قرار گرفتن فیلم بین زیبایی طبیعی و زشتی ساخته شده واقعا چشمگیر است، بینش زیادی در مورد هیچ یک ارائه نمی دهد. برای یک پرتره واقعا قدرتمند از تفاوت بین دنیای طبیعی و انسان، باید کویانیسکاتسی را ببینید.