وقتی از زنان قدرتمند به عنوان جادوگر یاد می شود، باید انگیزه تاریخی را به چالش بکشیم
بازپس گیری برچسب "جادوگر" به یک عمل همبستگی فمینیستی تبدیل شده است. اما آیا ما خود زنان را بازیابی می کنیم یا هویتی پس از مرگ بر اساس اتهام و نه واقعیت ساخته شده است؟
ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط اندرو زینین
این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
بازپس گیری برچسب "جادوگر" به یک عمل همبستگی فمینیستی تبدیل شده است. اما آیا ما خود زنان را بازیابی می کنیم یا هویتی پس از مرگ بر اساس اتهام و نه واقعیت ساخته شده است؟
رمان جدید رماننویس تاریخی فیلیپا گرگوری، جادوگر سلطنتی، پاییز امسال به زودی پس از انتشار بسیار پرطرفدار Practical Magic 2، با ساندرا بولاک و نیکول کیدمن به عنوان خواهران اونز به پردههای ما بازمیگردند.
هر دو به چیزی قدرتمند در فرهنگ معاصر ضربه می زنند. جادوگر به عنوان یک چهره فمینیست بازپس گرفته شده است: مستقل، آگاه، وابسته به زنان دیگر، مقاوم در برابر قدرت.
اما به عنوان یک مورخ علاقه مند به چگونگی تغییر شهرت زنان در طول زمان، فکر می کنم اشتیاق ما برای بازپس گیری جادوگر با مسئولیت همراه است. قبل از اینکه برچسب را جشن بگیریم، باید بپرسیم که چرا و از کجا آمده است.
جادوگر سلطنتی داستان النور کوبهام، زنی قرن پانزدهمی را بازگو میکند که رشد خارقالعادهاش او را از آغازی نسبتا متوسط به بالاترین درجات قدرت انگلیسی بهعنوان دوشس گلاستر رساند، با مردی که مدت کوتاهی وارث تاج و تخت بود (هامفری، دوک گلاستر، عموی ششم، عموی ششم) ازدواج کرد.
سپس در سال 1441 همه چیز فرو ریخت. یک تحقیق رسمی نشان داد که النور به دانشمندان دستور داده بود تا نمودار نجومی پادشاه هنری ششم را انتخاب کنند و ارتباط خود را با مارجری جوردماین، زنی که بعدها به عنوان "جادوگر چشم" بدنام شد، افشا کرد. النور در ملاء عام تحقیر شد، ازدواج او باطل شد و او مادام العمر به زندان افتاد.
این باعث می شود توصیف مقاومت ناپذیر گرگوری از النور، "زنی که آنها را جادوگر می نامیدند. چه کسی خود را ملکه می نامید" کاملا طبیعی است. اما ارتباط ضمنی بین جاه طلبی و اتهام کلیدی است. النور به الگوی گستردهتری تعلق دارد که در آن تاریخهای سیاسی پیچیده زنان قدرتمند قرون وسطی به تدریج به داستانهای بسیار سادهتر تبدیل شده است.
ژان ناوار، زن قدرتمند قرون وسطایی دیگری که با جادوگری مرتبط است. یک نسل قبل از النور، جوآن بیوه هنری چهارم، نامادری هنری پنجم و همفری، دوک گلاستر، و نامادری النور بود.
سقوط او شامل سوء ظن در مورد تقسیم وفاداری و تصرف زمین های مهریه او بود. او به عنوان دختر یک شاهزاده خانم فرانسوی و نایب السلطنه سابق بریتانی، در طول زندگی بعدی خود در انگلستان با تردید بیگانه هراسی روبرو شد. با این حال جوآن، یک رهبر سیاسی زیرک، هرگز به طور رسمی متهم به جادوگری نشد.
شهرت جوآن از طریق تداعی و تکرار ایجاد شد. وقایع نگاران جادوگری را وارد داستان او کردند. گزارشهای بعدی آن را تکرار کردند و شهرت او با دیگر اعضای خانواده جادویی درگیر شد. این برچسب فراتر از واقعیت سیاسی پیچیده سفر کرد. مورخ النا ووداکر این عدم قطعیت را در عنوان زندگی نامه خود به تصویر می کشد: ژان ناوارا: اینفانتا، دوشس، ملکه، جادوگر؟ اون علامت سوال مهمه
تمرکز گرگوری، داستان کوبهام، متفاوت است، اما همان مسطح شدن رخ می دهد. او پیش از معشوقه شدن همسر اول همفری، ژاکلین هینو، و پس از لغو این ازدواج، همسر دوم او، در انتظار همسر اول همفری بود.
در سال 1441، جرم مهم این نبود که همکاران النور طالع بینی هنری ششم را انتخاب کرده بودند، بلکه این بود که آنها بدون اجازه این کار را انجام داده بودند. این عمل خیانت آمیز بود
مانند جوآن ناوار، این فقط به یک بحران تبدیل شد، زیرا از بین بردن قدرت النور، و به نوبه خود قدرت همفری، از نظر سیاسی برای کسانی که این اتهامات را مطرح می کردند، مصلحت شده بود. با جوآن، موضوع در مورد درآمد و معاملات دوگانه احتمالی او بود. با همفری، رقبای متمایل به صلح او از آن برای برچیدن سیاست جنگی تهاجمی دوک علیه فرانسه و حذف دائم النور و همسرش به عنوان بازیگران سیاسی استفاده کردند.
سه مرد، راجر بولینگبروک، توماس ساوتول و جان هوم، کشیش النور، در کنار النور به خیانت متهم شدند. سرنوشت آنها متفاوت شد: Bolingbroke اعدام شد، Southwell قبل از قضاوت در برج درگذشت، اما هوم در نهایت مورد عفو قرار گرفت. النور هرگز توسط دادگاههای سکولار که آنها را قضاوت میکردند محاکمه نکرد، اما در عوض با یک روند کلیسایی روبرو شد.
چیزی که در نهایت گیر کرد، اعتراف خود او بود: اینکه او به دنبال جادوها از جوردمین بوده است.
Jourdemayne داروهایی ارائه کرد و با درمان های باروری در بین مشتریان نخبه مرتبط بود. او در دادگاه به خوبی شناخته شده بود و به نظر می رسد که به خوبی مورد استفاده قرار گرفته است. هنگامی که خانواده النور از نظر سیاسی خطرناک شد، شهرت موجود جوردمین او را آسیب پذیر کرد. النور زنده ماند. جوردمین در 27 اکتبر 1441 در اسمیتفیلد سوزانده شد، همان روزی که مجرم شناخته شد.
با گذشت زمان، نکات ظریف و سیاست در پشت برچسبهای آسان، مانند «جادوگر»، هموار کردن زمینه و محافظت از مجرمان سیستمی پنهان میشوند. حافظه فرهنگی اینگونه عمل می کند. داستانهایی که جوامع به ارث میبرند، سوابق ثابتی از آنچه اتفاق افتاده نیست. آنها بین وقایع نگاران، رمان نویسان، فیلم ها و مخاطبان و حتی مورخان رفت و آمد می کنند و با انباشته شدن و از بین بردن معنا، تا زمانی که به یاد ماندنی ترین نسخه از خود رویداد تاریخی آشناتر می شود.
این الگو منحصر به جادوگر یا رویال ویچ نیست. در بحث درباره سریال ملکه سفید که برای نمایش از رمانهای جنگی گرگوری کازنز اقتباس شده بود، محقق ادبی میستی اوربان مشاهده کرد که بازخوانیهای مدرن «همان سلاحهایی را به زنان نسبت میدهند که نویسندگان قرون وسطایی میکردند؛ آنها صرفا پذیرایی از سوی تماشاگران را تصور میکنند که به جای وحشت، خوشحال میشوند».
این اتهامات - دستکاری، جاه طلبی، نفوذ غیبی - ناپدید نشده اند. ما به سادگی یاد گرفتهایم که آنها را بهعنوان مدرکی از قدرت بخوانیم تا اثبات گناه.
جادوگر اکنون لایه معنایی دیگری به دست آورده است: جشن دانش زنانه، استقلال و مقاومت در برابر اقتدار مردسالار. این احیاء ارزش دارد، اما پروژه ای متفاوت از بازیابی زندگی زنان تاریخی است. اگر این دو را از بین ببریم، در معرض خطر تبدیل سادهسازی زنستیزانه به هویتی قدرتمند هستیم بدون اینکه بپرسیم آیا اصلا متعلق به زن است یا خیر.
این بدان معنا نیست که رمان نویسان باید از نوشتن جادوگر دست بردارند. فرهنگ عامه، از جمله رمان های گرگوری، تاریخ ها را زنده نگه می دارد. من این را به عنوان یک طرفدار و همکار نویسنده داستان های تاریخی می گویم که در همان سنت خلاقانه کار می کند. درگیر کردن مردم با گذشته هسته اصلی کاری است که من به عنوان یک مورخ عمومی انجام می دهم.
اما علامت سوال مهم است. هر نسلی وارث داستان هایی است و ما هم آنها را بازنویسی می کنیم. زنان تاریخی از طریق شهرت هایی که هرگز انتخاب نکرده اند به یاد می آیند. ما نیازی نداریم که آنها را به صورت غیرانتقادی منتقل کنیم.
لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →
فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →
این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
متن اصلی (انگلیسی)
When powerful women are remembered as witches, we should challenge the historical motive
Reclaiming the label "witch" has become an act of feminist solidarity. But are we recovering the women themselves, or a posthumous identity built from accusation rather than fact?