پس از انتخابات میان دوره ای آمریکا، زمان برای اسراییل در حال افزایش است تا شکاف های سیاسی خود را پر کند

یک هفته پیش سه شنبه شب، زمانی که مشخص شد که انتخابات اسرائیل نتیجه غیرقطعی به همراه داشته است، یکی از سناریوهای مورد بحث این بود که یک بحران ملی می تواند سیاستمداران اسرائیل را به تشکیل نوعی دولت وحدت تشویق کند. بحران ملی در اذهان اکثر مردم، البته تجدید جنگ با ایران بود.

شاید این امر می تواند نفتالی بنت و گادی آیزنکوت، اگر نه یایر لاپید و آویگدور لیبرمن، دشمنی خود را با نخست وزیر بنیامین نتانیاهو کنار بگذارند و یک دولت میانه رو صهیونیستی تشکیل دهند. در مسائل امنیتی گسترده، تفاوت بین احزاب که این رهبران نمایندگی می کنند تقریبا به همان تفاوت است. فاج شکلاتی سوئیسی.

به طور خلاصه، نه خیلی. اما پس از انتخابات میان دوره ای سه شنبه در آمریکا، نوع دیگری از بحران ملی پدیدار شد: وضعیت در حال تغییر روابط اسرائیل و ایالات متحده. مایکل اورن هشدار می دهد که میان دوره ای ایالات متحده نشان دهنده پایان دوره ای در روابط ایالات متحده و اسرائیل است. انتخابات ایالات متحده را می توان به طرق مختلف تفسیر کرد. اما مایکل اورن، سفیر سابق آمریکا در ایالات متحده، در نوشته‌ای که روز چهارشنبه نوشت، پیامدهای آن را به وضوح برای اسرائیل بیان کرد: «بنابراین نیم قرن رابطه آمریکا و اسرائیل آنطور که ما می‌شناسیم به پایان می‌رسد.» آن نیم قرن حمایت عمدتا متکی بر احساس مشترک آمریکایی‌ها بود که در درگیری اسرائیل و اعراب، اسر

ael بچه های خوبی بود: طرفی که ارزش حمایت را داشت به دلیل تاریخش، به دلیل ارزش هایی که نشان می دهد، زیرا حمایت از آن به معنای قرار گرفتن در سمت راست تاریخ بود. اکنون به دلیل متغیرهای متعدد - تغییرات نسلی و جمعیتی در ایالات متحده، تضعیف حافظه اسرائیل به عنوان یک گروه ضعیف آسیب پذیر، تأثیر رسانه های اجتماعی، برخی از سیاست های با بودجه خوب قطر - برخی از سیاست های اسرائیل در مورد استفاده از افکار و تلاش های اسرائیل برای شکل دادن به آنها. میاندوره ها این تغییر را به ویژه در حزب دموکرات آشکار کرد، جایی که مواضع ضد اسرائیلی متکی بر یهودی ستیزی است.

ic tropes - چیزی که در گذشته ممکن بود یک نامزد را غیر قابل انتخاب می کرد - اکنون می تواند یک دارایی انتخاباتی باشد. سیاستمداران در سال های انتخابات برای نشان دادن حمایت به اسرائیل هجوم می آوردند و بر این باور بودند که این امر به آنها کمک می کند تا به خانه خود بازگردند. اکنون، همانطور که بازدیدهای اخیر رو خانا، نماینده کالیفرنیا و نماینده یهودی کنگره از براد لندر، نماینده منتخب در کنگره، به دست آورد. مقابله با سربازان یا شهرک نشینان ارتش اسرائیل. تماشاگران هنوز به خانه بازگشته اند.

چیزی که تغییر کرده است چیزی است که مخاطبان به آن پاداش می‌دهند. یک تبلیغ یهودی‌ستیزانه که در حمایت از سناتور تازه منتخب میشیگان، عبدالالسید پخش شد، اسرائیل - دولت یهودیان - را به دلیل قیمت بالای تخم‌مرغ و موز در میشیگان مقصر دانست. در گذشته، انتظار می رفت که کمپینی که بر روی آن نوع سوخت یهودی ستیز اجرا می شد، گازش تمام شود.

و این باید برای یهودیان آمریکایی به همان اندازه که برای اسرائیل هوشیار است. باتیا اونگار-سارگون تاریخچه هنری فورد را در مورد قربانی یهودستیزی بررسی می کند در کتاب جدید خود، یهودیان و چپ، باتیا اونگار-سارگون در مورد قربانی یهودی ستیز هنری فورد در میشیگان بحث کرد. دیربورن ایندیپندنت، زمانی که می‌خواست برای کاندیداتوری نامزد شود، زیرا به خوبی شناخته شده بود که نمی‌توانی کاملا یهودستیزی کنی و توقع موفقیت سیاسی در آمریکا را داشته باشی».

نکته این نیست که یهودی ستیزی در زندگی آمریکایی غایب بود. دور از آن. آنگار-سارگون نوشت: تا سال 1962، سه چهارم آمریکایی‌ها گفتند که به نامزدی که کشف کردند یهودی‌ستیز است رأی نمی‌دهند، در حالی که از هر 25 نفر فقط یک نفر گفت که به یک کاندیدای یهودی‌ستیز رأی می‌دهد. انتخابات میان‌دوره‌ای سه‌شنبه و عواقب فوری آن‌ها چقدر جای تعجب خواهد داشت. فریاد می زند که ضد اسرائیل یا ضد صهیونیست بودن با یهودستیزی یکسان نیست، و اینکه «برخی از بهترین های من

تی-صهیونیست ها" یهودی هستند. و این تمایز واقعی است. نه همه منتقدان اسرائیل یهودی ستیز هستند و نه همه آنها ضدصهیونیست هستند. اما بسیاری از آنها مانند کسانی که دولت یهود را به خاطر قیمت بالای مواد غذایی در قلب آمریکا سرزنش می کنند، هستند. انتخاب السید و گروهی از منتقدان صریح اسراییل - کلاندرویل آیلادیز و نیویورکی ها. شوالیه، آدام هاموی از نیوجرسی، دانیل بیس از ایلینویز، کریس راب از پنسیلوانیا، آنجلا گونزالس-تورس از کالیفرنیا، و ملات کیروس از کلرادو - به یهودیان آمریکایی و اسرائیلی دلیلی می دهد تا بررسی کنند که حزب دموکرات به کجا می رود. JD Vance'

پاسخ میان‌دوره‌ای نگرانی‌ها را در مورد حمایت جمهوری‌خواهان از اسرائیل افزایش می‌دهد، اما این نگرانی به درب حزب دموکرات ختم نمی‌شود. همچنین برداشت نهایی جی‌دی ونس در مورد انتخابات وجود دارد - و آنچه که معاون رئیس‌جمهور از نتایج خواندن نتایج در مورد جهت‌گیری حزب جمهوری‌خواه خبر می‌دهد. کمتر از 24 ساعت پس از جنگ جمهوری‌خواهان، ونس قبلا درد و رنج اقتصادی ایران را داشت و نتیجه‌اش را نشان می‌داد. نظرات Israel.Vance نه تنها به دلیل اینکه چه کسی آنها را ساخته است، بلکه به دلیل زمانی که او آنها را ساخته است گویای است: یک روز پس از میان دوره ای، که ضروری است.

این اولین روز از مبارزات انتخاباتی او در سال 2028 است. بحث در مورد حکمت جنگ ایران، هزینه های اقتصادی آن و تعهدات خارجی آمریکا مشروع است. اما در پس زمینه تلقینات قبلی ونس در مورد نفوذ اسرائیل بر سیاست آمریکا، تصمیم او برای جدا کردن رابطه با اسرائیل پیامی را به همراه دارد. این پیام از سوی معاون رئیس‌جمهوری که همانطور که وال استریت ژورنال در سرمقاله خود نوشت، «یهودیان روی ذهن» را تبلیغ می‌کند که «اکوسیستم پادکست یهودیان روی ذهن» را تبلیغ می‌کند.

زمینه سازی برای مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری که موضوع آن اساسا این است: یهودیان را سرزنش کنید. شاید نه همه یهودیان، اما آنهایی که در اسرائیل هستند و آمریکایی‌هایی که از آنها حمایت می‌کنند - این پیشنهاد این است که آنها سیاست ایالات متحده را پیش بردند و آمریکایی‌های معمولی بهای آن را پرداختند. برای یهودیان اسرائیلی و آمریکایی، این چشم انداز باید به اندازه انتخاب السید ترسناک باشد. مذاکرات طولانی ائتلاف خطر انتخابات دیگری را در بحبوحه تغییر روابط آمریکا و اسراییل به همراه داشت. کشور را به پای صندوق های رای بازگردانید - همانطور که اتفاق افتاده است

آنها در سال های 2019 و 2020 - به دلایل بی شماری بد هستند. آنها به هر تصمیمی، از جمله تصمیمات مرگ و زندگی، مانند اینکه آیا به جنگ برویم یا نه، که باید تا حد امکان از این ملاحظات فارغ باشند، یک محاسبات انتخاباتی مهم اضافه می کنند. و مبارزات انتخاباتی بی وقفه آنچه را که اسرائیلی ها را از هم جدا می کند بزرگ می کند، در حالی که به سیاستمداران انگیزه می دهد تا این اختلافات را زنده نگه دارند. اکنون هزینه دیگری نیز وجود دارد: زمان از دست رفته در مواجهه با آمریکا که به سرعت در حال تغییر است. اسرائیل به دولتی نیاز دارد که بتواند دو کار را همزمان انجام دهد: از دو کار باقی مانده نهایت استفاده را ببرد.

سال‌های ریاست جمهوری ترامپ و آماده شدن برای واشنگتن که دیگر نمی‌توان در آن حمایت از اسرائیل را فرض کرد. بهره‌گیری از این دو سال مستلزم یک دستور کار است. اورشلیم باید تصمیم بگیرد که در غزه، لبنان و سوریه به چه چیزی می‌خواهد دست یابد و چرخ‌ها را به حرکت درآورد در حالی که هنوز رئیس‌جمهوری در کاخ سفید تمایل مثبت به مواضع نظامی آمریکا دارد.

اعلان بمباران ترامپ در مورد پایان دادن به این کمک‌ها، سؤالات اساسی را بی‌پاسخ می‌گذارد، از جمله اینکه چگونه با توافق فعلی که تا سال 2028 سالانه 3.8 میلیارد دلار ارائه می‌کند، مطابقت می‌کند. اسرائیل باید کارهای بعدی را بررسی کند. بهتر است این کار را با یک رئیس‌جمهور شدیدا طرفدار اسرائیل انجام دهیم تا اینکه آن را به جانشینی بالقوه کمتر دلسوز واگذار کنیم.

هدف باید اطمینان از این باشد که وقتی نیروها در واشنگتن به دنبال کاهش قابل توجه روابط هستند، مقامات و شرکت‌های آمریکایی دلایل قانع‌کننده‌ای برای عقب‌نشینی خواهند داشت. ران درمر، وزیر سابق امور استراتژیک، این نکته را در کلیپی که این هفته در فضای مجازی منتشر شد، بیان کرد. او استدلال کرد که اسرائیل می‌تواند با رئیس‌جمهوری که از آن خوشش نمی‌آید برخورد کند، اگر مدیر سیا بتواند وارد دفتر بیضی شکل شود و بگوید: «می‌دانم که شما آن اسرائیلی‌ها را دوست ندارید، اما اگر روابط خود را با موساد قطع کنیم، این امر بسیاری از آمریکایی‌ها را به خطر می‌اندازد.» درمر گفت همان منطق در مورد مصنوعی نیز صدق می‌کند.

اطلاعات عمومی: همکاری باید به اندازه‌ای ارزشمند باشد که رهبران آمریکایی، قطع آن را به منزله واگذاری زمین به چین بدانند. هدف، رابطه‌ای است که چنان عمیقا در همکاری عملی گنجانده شده است که تضعیف آن هزینه آشکاری برای آمریکا خواهد داشت. هر چه این مورد قوی تر باشد، نشان دادن حمایت از اسرائیل به عنوان لطفی به یهودیان دشوارتر می شود.

این دو سال آینده باید عاقلانه برای تقویت بیشتر پیوندهایی که این استدلال را معتبر می‌سازد، استفاده شود. اسرائیل باید حمایت عمومی آمریکا را فراتر از واشنگتن بازسازی کند. در عین حال، اسرائیل باید جایگاه خود را فراتر از واشنگتن ترمیم کند. یک دولت گسترده‌تر، از جمله صداهایی از احزاب فراتر از لیکود و جناح راست، می‌تواند به مخاطبانی برسد که دیگر گوش نمی‌دهند. کسانی هستند که می خواهند اسرائیل را توسط ایتامار بن گویر تعریف کنند. دولتی که بقای او به او بستگی دارد، کار آنها را آسان می کند.

کسی که بیان بیشتری به صداها و اولویت‌های دیگر اسرائیل بدهد، می‌تواند کار را سخت‌تر کند. اما این تلاش نیاز به هدف قرار دادن آمریکایی‌هایی دارد که برای متقاعد کردن باز هستند، حتی اگر حمایت آنها ضعیف شده باشد. اسرائیل نمی تواند با همه آنها به عنوان یک هدف گمشده برخورد کند. همچنین نتانیاهو را از مسئولیت یافتن راهی برای خروج از بن بست خلاص نمی کند.

اما همه آنها باید اختلافات خود را با هزینه اجازه دادن به مذاکرات بی پایان ائتلاف - و شاید یک انتخابات دیگر در هفت ماه - برای مصرف زمان پیش رو بسنجند. اورن نوشت: «سیاستمداران اسرائیلی باید متوجه شوند که ما با یک وضعیت جنگی روبرو هستیم که نیاز به وحدت ملی دارد. اسرائیل قبلا با موقعیت‌های دلهره‌آور مشابهی روبرو بوده است - زمانی که بلوک شوروی ما را در سال 1952 و فرانسه در سال 1967 ما را رها کردند - و ما می‌توانیم بر این موقعیت نیز غلبه کنیم، اما فقط از طریق همبستگی ملی.

خطوط قرمز آنها را در نظر بگیرید. میان ترم های سه شنبه باید دلیل کافی باشد.