چرا آلمان در حال ساخت کشتی برای داده های آب و هوایی ایالات متحده است؟

در یک ساختمان پنج طبقه مدرن در مرکز هامبورگ، آلمان، تکنسین‌ها در حال آماده شدن برای نصب چندین «قفسه» جدید - روکش‌های فلزی خاکستری که سخت‌افزار محاسباتی را در خود جای می‌دهند - در کنار نمراتی که قبلا راهروهای باریک و کم نور مرکز محاسبات آب و هوای آلمان یا DKRZ، یکی از بزرگترین مخزن‌های ذخیره‌سازی آب و هوا در جهان را پوشانده‌اند. تجهیزات جدید حدود 5 پتابایت ظرفیت ذخیره سازی را به 254 پتابایت داده ای که قبلا در اینجا ذخیره شده است اضافه می کند. یک پتابایت داده معادل فضای ذخیره سازی مورد نیاز برای تقریبا 200 میلیون تصویر با وضوح بالا است.

در شرایط عادی، مأموریت DKRZ ارائه قدرت محاسباتی و ذخیره سازی برای جامعه علم آب و هوای آلمان است. اما این قفسه‌های جدید هدف متفاوت و بسیار حساسی را دنبال می‌کنند: آنها نسخه‌های پشتیبان شبیه‌سازی‌های آب و هوا را از آن سوی اقیانوس اطلس ذخیره می‌کنند. هدف این عملیات اطمینان از انجام کارهای ضروری توسط دانشمندان آمریکایی برای سازمان ملل متحد است.

ارزیابی آب و هوا که قرار است در سال 2029 انجام شود، نمی‌تواند توسط دولت پرزیدنت ترامپ مداخله یا به خطر بیفتد، زیرا بودجه تحقیقات آب و هوایی را کاهش داده، گزارش‌های علمی را مدفون کرده است، ارجاعات مربوط به گرمایش ناشی از انسان را از ده‌ها وب‌سایت دولتی حذف کرده است، و تلاش می‌کند ماهواره‌ها را از جمع‌آوری داده‌های مهم آب و هوایی جلوگیری کند.

رهبران سازمان های علمی آلمان علنا از این اقدامات به عنوان انگیزه اصلی خود برای ایجاد پشتیبان یاد می کنند. کاترین وینکلر، مدیر برنامه بنیاد تحقیقات آلمان، معتقد است که دولت ترامپ می‌تواند دسترسی اروپا به داده‌ها و یافته‌های تحقیقاتی ذخیره‌شده در ایالات متحده را مسدود کند.

اعتماد به سیاست علمی ایالات متحده در اروپا به پایین ترین حد رسیده است و ترس از دست دادن داده های علمی در حال افزایش است. دولت ایالات متحده هم از هیئت بین دولتی سازمان ملل در مورد تغییرات آب و هوایی یا IPCC و هم از کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییرات اقلیمی در ژانویه خارج شد، اگرچه محققان آمریکایی همچنان در علم آب و هوای جهانی مشارکت دارند. برای حمایت از آنها، بنیاد تحقیقات آلمان در اواخر سال 2025 برنامه ای را با بودجه 35 میلیون دلاری تنظیم کرد تا پناهگاهی امن برای ذخیره دائمی کپی های داده های ایالات متحده از منابع عمومی و باز فراهم کند.

پروژه DKRZ CMIP7-ark نامیده می شود - یک قایق نجات برای کمک ایالات متحده به هفتمین ارزیابی IPCC. شش پروژه دیگر برای مجموعه داده‌های علمی ایالات متحده، با نام‌هایی مانند SHIELD و SEND (داده‌های زمین در معرض خطر امن) نیز بودجه دریافت کرده‌اند. کریستوفر کادو، رئیس بخش تجزیه و تحلیل داده ها در DKRZ، گفت: "ما نمی توانیم به سادگی بپذیریم که کمک های مهم ممکن است به دلایل فنی یا سیاسی از بین برود."

رصدخانه Mauna Loa در هاوایی مسئول قدیمی ترین رکورد پیوسته غلظت دی اکسید کربن اتمسفر است. دولت ترامپ سال گذشته تلاش کرد رصدخانه را تعطیل کند. NOAA

مجموعه داده ها پایه و اساس تمام علوم تجربی را تشکیل می دهند. تحقیقات آب و هوا، محیط زیست و تنوع زیستی بر مجموعه داده های تاریخی و معاصر بی شماری تکیه دارد. برخی از این مجموعه ها، مانند سری زمانی نمادین غلظت دی اکسید کربن اتمسفر ساخته شده در رصدخانه Mauna Loa در هاوایی، برای دهه ها ادامه داشته و برای ردیابی تغییرات محیطی حیاتی هستند. (در سال 2025، دولت ترامپ تلاش کرد بودجه رصدخانه را کاهش دهد و ببندد، اما بعدا کنگره کاهش پیشنهادی آن را رد کرد.)

در حالی که مجموعه داده های دقیق برای تحقیق ضروری هستند، تهیه نسخه پشتیبان از آنها در مکان های جایگزین روش استانداردی نیست. بیشتر مجموعه داده های علمی به صورت فیزیکی بر روی هارد دیسک ها یا نوارهای مغناطیسی در دانشگاه ها یا مؤسساتی که در آنجا تولید می شوند ذخیره می شوند. یک دلیل ساده برای این امر این است که تا همین اواخر، جهان به اندازه کافی امن به نظر می رسید که دانشمندان نیازی به پشتیبان گیری خارج از سایت نمی دیدند. دلیل دیگر این است که انتقال و ذخیره چنین حجم زیادی از اطلاعات پیچیده است.

ارسال پتابایت داده از طریق اینترنت ماه ها طول می کشد و اجاره کابل های فیبر نوری سریعتر می تواند بسیار پرهزینه باشد. اغلب، مقرون به صرفه ترین راه برای انتقال حجم زیادی از داده ها، قرار دادن آنها بر روی هارد دیسک یا نوارهای مغناطیسی بسیار ارزان تر و ارسال آنها از طریق "sneakernet" است، به این معنی که آنها به صورت فیزیکی با ماشین، هواپیما یا کشتی حمل می شوند.

با این حال، این فرآیند گران و دشوار است، بنابراین بیشتر مجموعه داده‌ها تنها در یک مکان نگهداری می‌شوند. اما در دنیایی که تحولات سیاسی، حملات سایبری، و درگیری‌های مسلحانه در حال افزایش است، این عمل به طور فزاینده‌ای خطرناک تلقی می‌شود. النور اورورک، مدیر دفتر پروژه بین‌المللی پروژه مقایسه مدل جفت شده مستقر در بریتانیا، که مدل‌های آب و هوای جهانی را برای ارزیابی‌های IPCC هماهنگ می‌کند، می‌گوید: «اگر داده‌ها تنها در یک سایت ذخیره شوند، خطر از دست رفتن در اثر رویدادهایی مانند آب‌وهوای شدید یا خرابی زیرساخت‌ها بسیار بیشتر است.

شبیه سازی آب و هوا برای IPCC اکنون آنقدر حیاتی در نظر گرفته می شود که مخازن خارج از کشور برای همه مشارکت ها ضروری به نظر می رسد.

تا همین اواخر، این ایده که جامعه علمی ایالات متحده باید مجموعه داده های گم شده را ردیابی یا نجات دهد غیرقابل تصور بود. از این گذشته، داده های زیست محیطی تولید شده یا تأمین مالی شده توسط سازمان های دولتی ایالات متحده توسط مالیات دهندگان پرداخت شده است و به طور کلی در مالکیت عمومی باقی می مانند. با این حال، این مجموعه داده‌ها به شکل فیزیکی در مکان‌های خاص وجود دارند و به متخصصان اختصاصی نیاز دارند تا آنها را نگهداری کنند، که آنها را در برابر مداخلات انسانی، و همچنین بلایای طبیعی، مشکلات فنی مانند اتصال کوتاه یا انفجار باتری و بی‌توجهی آسیب‌پذیر می‌کند.

جنیفر گیبسون و کیتلین تانی، کارشناسان داده اخیرا هشدار دادند: «مخزن‌های داده، خدمات مدیریت دارایی دیجیتال و سیستم‌های حفاظتی که تضمین می‌کنند داده‌های تحقیقاتی باز و در دسترس باقی می‌مانند، اغلب نادیده گرفته می‌شوند – تا زمانی که ناپدید شوند».

بعدی را بخوانید

ترامپ مشاغل آب و هوایی آنها را کاهش داد. این شبکه مخفی برای آنها شبکه های جدیدی پیدا کرد.

ساچی کیتاجیما مولکی و کیت یودر

یکی از نمونه‌های مداخله سیاسی، تهدید اخیر به 300 مجموعه داده با بودجه فدرال است که با دقت در طی دهه‌ها توسط مرکز داده‌ها و برنامه‌های اجتماعی و اقتصادی ناسا یا SEDAC ساخته شده‌اند. الکس د شربینین، مدیر سابق SEDAC، گفت که این مرکز برای "به عنوان پلی بین زمین و جوامع تحقیقاتی علوم اجتماعی" تأسیس شده است، و داده های سنجش از دور را با اطلاعات جمعیت انسانی، فقر و زیرساخت ها یکپارچه می کند.

در اوایل آوریل 2025، د شربینین متوجه شد که مجموعه داده های SEDAC به طور کامل توسط تیم کارآمدی دولت ایلان ماسک حذف شده است، شوکه شد. موسسات مختلف تلاش زیادی کردند و به سرعت مجموعه داده‌ها را از سرورهای فعال در زمانی که هنوز عملیاتی بودند جمع‌آوری کردند تا اطلاعات را ایمن کنند و به یک میزبان جدید منتقل کنند: مخزن داده هاروارد. د شربینین گفت: فرضیات مبنی بر اینکه سازمان‌های دولتی ایالات متحده داده‌های علمی را در درازمدت ذخیره خواهند کرد، «در بهترین حالت، با توجه به استعداد ضدعلمی دولت کنونی، ضعیف هستند».

پروژه‌های مشابه متعددی با هدف جابه‌جایی یا تکرار مجموعه داده‌ها در ایالات متحده انجام می‌شوند، اما ایالات متحده تنها کشوری است که داده‌ها در آن آسیب‌پذیر هستند و مداخله سیاسی تنها خطر نیست.

چندین مؤسسه تحقیقاتی در سراسر جهان، از جمله یک مرکز تحقیقات علمی چند رشته ای در کرواسی و یک مؤسسه مهندسی صنایع در آلمان، در سال های اخیر هدف عملیات هک مفصلی قرار گرفته اند که در آن مزاحمان دسترسی به فایل ها را مسدود کرده و برای بازگردانی آنها درخواست پول می کنند. قربانیان جرایم سایبری به ندرت فاش می کنند که کدام فایل ها مورد هدف قرار گرفته اند، اما واضح است که چنین حملاتی می تواند بر مجموعه داده های علمی تأثیر بگذارد.

و سپس جنگ است. حملات روسیه به اوکراین نه تنها باعث مرگ و رنج غیرنظامیان گسترده شده است، بلکه به علم این کشور آسیب زیادی وارد کرده است. آناستازیا لوتسنکو، محقق اوکراینی در مؤسسه نوآوری و رقابت ماکس پلانک در مونیخ، که کارش بر نحوه واکنش سیستم علمی کشورش به جنگ متمرکز است، گفت: «دانشگاه‌ها و مؤسسات تحقیقاتی هدف بمباران‌های روسیه قرار گرفته‌اند، و در برخی موارد کاملا ویران شدند». او گفت روس‌ها می‌دانند که با حمله به علم چقدر آسیب پایدار می‌توانند وارد کنند.

لوتسنکو از انتقال داده ها و نمونه ها به مکان های امن به عنوان یک گام مهم یاد می کند. حتی قبل از تهاجم روسیه در سال 2022، همکاری آلمان، لهستان و اوکراین به دیجیتالی کردن سوابق مشاهدات اولیه هواشناسی - که بین سال‌های 1808 تا 1880 در هشت ایستگاه هواشناسی اوکراین انجام شد - کمک کرد و آنها را به سروری در دانشگاه گیسن، آلمان منتقل کرد. این امر خطر از دست دادن اطلاعات ارزشمند تاریخی در جنگ را از بین برد.

انتقال مشابهی پس از اصابت موشک‌ها به سرورهای نگهدارنده کمک اوکراین به سوابق تأسیسات اطلاعات تنوع زیستی جهانی در خارکف در آغاز تهاجم روسیه صورت گرفت.

نیاز به افزایش انعطاف‌پذیری - توانایی عملکردی با وجود شوک‌ها و بهبودی کامل از آنها - کانون تمرکز اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا یا AGU بود که در ماه مارس امسال در برلین برگزار شد. در آنجا، نزدیک به 100 کارشناس، عمدتا از ایالات متحده و اروپا، در مورد چگونگی واکنش به حملات دولت ترامپ به علم بحث کردند.

بعدی را بخوانید

طرحی که حذف علم آب و هوا را سخت تر می کند

کیت یودر

AGU نماینده بیش از 60000 دانشمند زمین و فضا در سراسر جهان است و به عنوان یک رهبر در تلاش برای محافظت از علم و دانشمندان در برابر حملات با انگیزه سیاسی دولت ترامپ ظاهر شده است. زمانی که دولت از اعزام کارشناسان آمریکایی به جلسات IPCC در سال 2025 امتناع کرد، AGU اتحاد آکادمیک ایالات متحده برای IPCC را تشکیل داد و نزدیک به 300 دانشمند آمریکایی را به عنوان نویسندگان ارزیابی بعدی IPCC معرفی کرد. و در تابستان 2025، پروژه تاب آوری داده خود را راه اندازی کرد، یک ابتکار جهانی برای بازنگری در نحوه سازماندهی علم.

بن زایچیک، رئیس جمهور منتخب AGU معتقد است که علم در نقطه عطف قرار دارد. او در نشست برلین گفت: «ما در تلاش‌های تریاژ برای اطمینان از اینکه داده‌ها قابل استفاده و در دسترس باقی می‌مانند، شرکت کرده‌ایم. اما واضح است که اکنون به لحظه‌ای رسیده‌ایم که باید سازماندهی و نگهداری داده‌ها را برای دوام و رشد بلندمدت دوباره تصور کنیم.»

ایجاد پشتیبان‌گیری از مجموعه‌های داده و ذخیره آن‌ها در مکان‌های امن و دور به‌عنوان یک اقدام اولویت‌دار در طول جلسه، و هماهنگی یک جامعه داده‌های جهانی با هدف کاهش خطرات فعلی و آینده، شناسایی شد. سخنگوی AGU خاطرنشان کرد که چنین تلاشی نه تنها برای دانشمندان حیاتی بود، "بلکه برای مهندسان، مقامات ایمنی عمومی، کارشناسان بهداشت، سیاست گذاران و طیف گسترده ای از صنایع و جوامع در سطح جهان" که به داده های علمی وابسته هستند.

در نتیجه نشست برلین، ائتلاف گسترده ای از مراکز تحقیقاتی ملی آلمان برای ارائه ذخیره سازی ایمن برای اطلاعات مالکیت عمومی به دانشمندان از ایالات متحده و سایر کشورها تشکیل شد.

علاوه بر تلاش‌های DKRZ، ابتکارات دیگری در زمینه‌های مختلف ظاهر شده است. برای مثال، موزه تاریخ طبیعی سنکنبرگ، در فرانکفورت، داده‌های دوربین‌های مسیرهای حیات وحش در اوکراین و داده‌های تنوع زیستی یمن جنگ‌زده را ذخیره می‌کند. سخنگوی سنکنبرگ گفت: "ما می خواهیم اطمینان حاصل کنیم که داده های تنوع زیستی حتی در شرایط بحرانی قابل استفاده باقی می مانند."

برای چنین انتقال‌هایی، ذخیره نه تنها خود داده‌ها، بلکه هر نرم‌افزار تخصصی مورد نیاز برای خواندن و تجزیه و تحلیل آن‌ها ضروری است. فرانک اولیور گلوکنر، استاد علوم داده سیستم‌های زمین در دانشگاه برمن و رئیس Pangaea، مخزن داده‌های بلندمدت که توسط موسسه تحقیقاتی Alfred و ما توسط دانشگاه Polgenine و موسسه تحقیقاتی Mare برای دانشگاه Alfred و موسسه ما آماده می‌شوند، می‌گوید: «ما در حال توسعه پروتکل‌ها و رویه‌هایی برای تبادل داده‌ها، توزیع نسخه‌های متعدد در سطح جهانی و اطمینان از اینکه داده‌ها به طور نامحدود قابل تجزیه و تحلیل باقی می‌مانند، هستیم. ادغام داده ها از ایالات متحده

مرکز تحقیقات آب و هوا برای تعطیلی برنامه ریزی شده است.

گلکنر گفت که او معتقد است که پرزیدنت ترامپ «تا حدی با روشن ساختن اینکه چقدر مهم است که داده‌ها را در یک مکان احتکار نکنیم، بلکه واقعا آن‌ها را با جامعه علمی جهانی به اشتراک بگذاریم، به علم لطف کرده است».

Kadow از DKRZ گفت: «اگر در آینده، تمام داده های آب و هوایی در سراسر جهان از طریق خطوط لوله دیجیتال به هم متصل شوند، ایده آل خواهد بود. به این ترتیب، در صورت تهدید، ما به سادگی می‌توانیم سوئیچ را بچرخانیم تا آن را در جای دیگری ایمن کنیم.» او گفت که در آینده این می تواند به نفع محققان آلمان باشد، جایی که AfD، یک حزب راست افراطی افراطی که علم آب و هوا را انکار می کند، اخیرا برای اولین بار در انتخابات ایالتی پیروز شد. او گفت: «ما نمی دانیم چه تغییرات سیاسی ممکن است در آلمان رخ دهد. ما به طور کامل در برابر خطرات یا تحولاتی مانند آنچه در ایالات متحده وجود دارد محافظت نمی‌شویم.»

این داستان در ابتدا توسط Grist با عنوان چرا آلمان در حال ساخت یک کشتی برای داده های آب و هوایی ایالات متحده در 27 سپتامبر 2026 است منتشر شد.