چگونه نظامی کردن طاق پیروزی می تواند برای ترامپ نتیجه معکوس داشته باشد

چشم انداز دونالد ترامپ برای یک طاق تاریخی در پایتخت کشور همیشه جاه طلبانه بود. او خواستار ساخت یک سازه 250 فوتی پوشیده از گرانیت، با مجسمه های بالدار طلاکاری شده، یک سکوی تماشا، یک کافه، یک فروشگاه هدایا و یک فضای نمایشگاهی شده است - همه اینها تا پایان دوره دوم ریاست جمهوری او تکمیل شود.

و این قبل از این بود که او تصمیم بگیرد که "طاق پیروزی" نیز باید یک مجموعه نظامی باشد.

از زمانی که این پروژه در سال گذشته اعلام شد، دولت ترامپ برای شروع کار بر روی بنای یادبود رقابت کرده است، و بسیاری از کادرهای مورد نیاز یک پروژه ساختمانی بزرگ در دی سی را بررسی کرده است. یکی از پانل های کلیدی، کمیسیون هنرهای زیبا، که ترامپ با وفادارانش انباشته است، پاک کرد. این یک علامت از اداره هوانوردی فدرال دریافت کرد (که خواستار "شعله ابدی غیر استاندارد" بر روی طاق شده است تا خلبانان بتوانند آن را در شب ببینند).

اگرچه این پروژه هنوز با شکایتی از جانب کهنه‌سربازان و یک محافظه‌کار مواجه است، اما این هفته یک آژانس مستقل فدرال ناشناخته، بازنگری در حال انجام حفاظت‌های تاریخی پروژه را خاتمه داد - اقدامی غیرعادی که طاق را به طور قابل‌توجهی به تایید نهایی نزدیک‌تر می‌کند. ممکن است این موضوع در ماه نوامبر از کمیسیون برنامه ریزی سرمایه ملی دریافت کند، یک نهاد فدرال دیگر که چندین پروژه ساختمانی ترامپ در دی سی را مهر و موم کرده است.

ترامپ در ابتدا هدف واقعی این طاق را که بر فراز دایره یادبود، یک میدان ترافیکی بین یادبود لینکلن و گورستان ملی آرلینگتون قرار دارد، پنهان نکرد. هنگامی که در اکتبر گذشته مدلی از این سازه برای اولین بار در دفتر بیضی شکل مشاهده شد، ترامپ به خبرنگاران گفت که این سازه به منظور احترام به "من" بوده است. با این حال، پس از آن، مقامات آن را به عنوان اثری یادبود برای 250مین سالگرد تولد این کشور به نمایش گذاشتند.

بعدا، در بحث علیه شکایت کهنه سربازان، آژانس اصلی پروژه، خدمات پارک ملی، گفت که طاق نیازی به تأیید کنگره ندارد زیرا قانون 1925 قبلا اجازه داده بود که یک جفت ستون در انتهای پل یادبود به عنوان نماد آشتی شمال و جنوب پس از جنگ داخلی باشد.

سپس، روز یکشنبه، ترامپ با استناد به امنیت ملی اعلام کرد که این سازه دارای مهمات، پهپادها و تک تیراندازها خواهد بود. او در Truth Social نوشت: «هیچ تأسیساتی مانند این در هیچ کجای جهان وجود نخواهد داشت. از میان 59 شهر و پایتخت برتر، واشنگتن دی سی، تنها شهری در جهان است که طاق پیروزی ندارد، اما اکنون خواهد بود و با اختلاف از همه آنها بزرگتر است! یکی از مقامات کاخ سفید به من گفت که این طاق شامل زیرساخت‌های نظامی می‌شود و در عین حال برای عموم باز می‌ماند و ویژگی‌های جدید اعلام‌شده در طراحی یا روند بررسی تغییری نمی‌کند.

اداره خدمات پارک ملی و اداره داخلی به سؤالات من در مورد پروژه پاسخ ندادند.

اگر تغییر هدف قوس به منظور سرعت بخشیدن به ساخت و ساز باشد، می تواند دقیقا اثر معکوس داشته باشد. این پروژه در حال حاضر در مراحل نهایی تصویب خود بود، با وجود موضوع مزاحم شکایت. اما طرح ترامپ برای ساختن قوس با سلاح احتمالا آژانس‌های بیشتری را درگیر می‌کند، منجر به دعوی قضایی بیشتر می‌شود و - این ممکن است بخش مهم ترامپ باشد - تاخیرهای بیشتری را ایجاد کند.

روز پنجشنبه، شورای مشورتی حفاظت تاریخی اعلام کرد که پس از اینکه سرویس پارک ملی به این نتیجه رسید که بعید است با طرف‌های خارجی که در مورد این پیشنهاد بازخورد می‌دهند، توافقی ایجاد کند، به روند مشاوره معمول طاق - معروف به بخش 106 پایان داد. اگرچه این فرآیند از نظر قانونی الزام آور نیست، اما مقامات آن را برای پروژه های ساختمانی فدرال که می توانند بر املاک تاریخی تأثیر بگذارند، انجام می دهند، و موافقان می گویند که آژانس ها را وادار می کند تا تأثیرات پروژه های خود را ارزیابی کنند و به مردم اجازه می دهد نظری داشته باشند. اما ممکن است سالها طول بکشد.

در این مورد، ماه ها طول کشید تا مقامات این روند را زودتر به پایان برسانند. قرار است احزاب بیرونی در طول بررسی بازخورد بدهند، اما چارلز برنبام، بنیانگذار بنیاد چشم انداز فرهنگی، به من گفت که گروه او و سایر طرف های مشاوره فقط به یک جلسه دعوت شده اند. درست چند روز قبل از اعلام رئیس جمهور در روز یکشنبه، مقامات پارک سرویس یک یادداشت توافقی پیشنهادی را به گروه های مشاوره ارسال کردند که اذعان داشت طاق به طور اجتناب ناپذیری به اموال تاریخی اطراف آسیب می رساند، اما نتیجه می گرفت که پروژه طبق برنامه پیش می رود.

از آنجایی که شورای مشورتی حفاظت از آثار تاریخی اکنون این روند را به کلی لغو کرده است، نظرات رسمی خود را آماده خواهد کرد و از داگ بورگوم، وزیر کشور درخواست تأییدیه خواهد کرد. این جدول زمانی به این معنی است که دولت ترامپ می تواند در ماه نوامبر به کمیسیون ملی برنامه ریزی سرمایه بیاورد.

سارا برونین، رئیس سابق ACHP و استاد دانشکده حقوق دانشگاه جورج واشنگتن، به من گفت که خاتمه مشاوره بسیار غیرعادی است و مختص مواردی است که در آن طرف‌هایی که برای حل و فصل اثرات نامطلوب پروژه تلاش کرده‌اند، هنوز به توافق نمی‌رسند. او گفت که در طول سالی که به عنوان صندلی ریاستش برگزیده شد، تنها یک بار (برای یک پروژه انرژی بادی) از این اختیار استفاده کرد.

او در ایمیلی به من نوشت: "با خاتمه زودهنگام مشاوره در مورد طاق پیروزی پیشنهادی پرزیدنت ترامپ، ACHP و رئیس موقت تراویس وولز، روند بخش 106 را مسخره می کنند." "مشاوره واقعی هرگز برای طاق پیروزی رخ نداده است، و به نظر می رسد که خدمات پارک و ACHP برای جلوگیری از آن به عقب خم می شوند."

[ بخوانید: ریاست جمهوری عجولانه ]

برونین گفت، در تئوری، گسترش قوس برای شامل کردن زیرساخت‌های امنیت ملی باید در واقع فرآیند جدید بخش 106 را آغاز کند. پیش از این، خدمات پارک ملی تشخیص داده بود که این سازه تأثیر نامطلوبی بر خواص تاریخی خواهد گذاشت. اما این تحلیل برای یک طاق پیروزی - نه یک تاسیسات نظامی - انجام شد.

گرگ ورکهایزر، وکیل شرکت Cultural Heritage Partners و شاکی در دعوی برای جلوگیری از طرح های ترامپ برای رنگ آمیزی ساختمان دفتر اجرایی دوایت دی. آیزنهاور، گفت که تغییر کارکرد طاق را به یک اقدام اساسی متفاوت از کاری که گروه های محافظه کار بررسی کرده اند تبدیل می کند. او در ایمیلی به من گفت: «احتمالا این یک مشکل قانونی است.

همه این‌ها پس از آن صورت می‌گیرد که ACHP برنامه‌هایی را برای کاهش قوانین حفاظتی تاریخی که در مورد طاق اعمال می‌شود، اعلام کرد - که می‌تواند به این معنی باشد که دفعه بعد که دولت ترامپ بخواهد یک بنای تاریخی جدید برپا کند، در ابتدا با تشریفات اداری کمتری مواجه خواهد شد.

روند ایجاد بناهای تاریخی جدید در واشنگتن دی سی به خوبی درک شده است. اما افزودن هواپیماهای بدون سرنشین و مهمات به یکی از آنها چین و چروک جدیدی است. برایان کلارک گرین، یکی از اعضای سابق کمیسیون برنامه ریزی سرمایه ملی، به من گفت: «هیچ بنای تاریخی آمریکایی وجود ندارد که به طور دائم برای آن استفاده شده باشد.

گرین گفت، اگر قرار است این طاق به عنوان یک تاسیسات نظامی دو برابر شود، دولت باید در مورد نحوه ورود افراد و وسایل نقلیه به سایت، نحوه حرکت پرسنل نظامی در سازه و نحوه دور نگه داشتن مردم از عملیات حساس تجدید نظر کند. همه این ملاحظات مستلزم بازنگری های اساسی است که پروژه را به کمیسیون برنامه ریزی سرمایه ملی و کمیسیون هنرهای زیبا بازگرداند.

گرین به من گفت که طرح‌های قوس جدید باید بازبینی دیگری را از سوی اداره هوانوردی فدرال انجام دهد که یک هفته پیش گزارش نهایی را منتشر کرد که مشخص می‌کرد این سازه "خطری برای هواپیما نخواهد داشت" حتی اگر در نزدیکی فرودگاه ملی رونالد ریگان واشنگتن قرار داشته باشد. همراه با "شعله ابدی"، نورافکن هایی توسط آژانس برای روشنایی سازه سفارش داده شده است. FAA به سوالاتی که به آژانس فرستادم پاسخ نداد.

الزامات بوروکراتیک به همین جا ختم نمی شود. ساخت و ساز نظامی معمولا از فرآیند برنامه ریزی و بودجه سالیان خود پیروی می کند که شامل پنتاگون، کاخ سفید و کنگره می شود. مارک کانسیان، سرهنگ بازنشسته سپاه تفنگداران دریایی که بر بودجه‌های ساخت و ساز نظامی برای دولت فدرال نظارت می‌کرد، به من گفت که از وزارت دفاع انتظار دارد حداقل مقداری پول در بخش‌های استفاده نظامی از طاق کمک کند - که قبلا تخمین زده می‌شد که قیمت آن 100 میلیون دلار باشد. رئیس جمهور ادعا کرده است که تغییرات جدید یک "درخواست قوی" از ارتش بوده است.

در پاسخ به سؤالاتی که فرستادم، وزارت دفاع آمریکا مرا به پست اجتماعی حقیقت ترامپ راهنمایی کرد که برنامه ها را اعلام می کرد.

[تام نیکولز: وسواس عظیم ترامپ]

پاتریک سوئرمن، پروفسور علوم ساخت و ساز A&M تگزاس و افسر بازنشسته نیروی هوایی، نسبت به واقعی بودن پروژه ای که ترامپ توضیح داد، تردید داشت. او به من گفت: "خیلی چیزها وجود دارد که آن را چندان امکان پذیر نمی کند."

برخی از بزرگترین موانع لجستیکی هستند. کانسیان گفت که این طاق باید هر یک از وظایف نظامی را که ترامپ نام برد را در خود جای دهد. تک تیراندازها به موقعیت های مناسب در بالای سازه نیاز دارند و مهمات نیز به ذخیره سازی ایمن نیاز دارند. سوئرمن به الزامات کمیت-فاصله ارتش اشاره کرد که مرزهای ایمنی نامرئی است که برای محافظت از مردم و مکان های اطراف محل نگهداری مواد منفجره در نظر گرفته شده است.

او گفت: "اگر مهمات تمام وقت در آنجا ذخیره کرده اید، کمان هایی با فاصله کمی دارید که نزدیک شدن به آن را برای کسی غیرممکن می کند." باز هم، سایت پیشنهادی یک دایره ترافیکی است که به دلیل ازدحام در ساعات شلوغی بدنام است.

در پیش نویس توافق نامه هفته گذشته، سرویس پارک ملی اعلام کرد که مکان پروژه در Memorial Circle "مرکز این تعهد" است و اینکه جابجایی طاق به این معنی است که این پروژه دیگر همان پروژه نیست. ترامپ و منتقدانش در مورد مناسب بودن قرار دادن یک طاق جشن در سایه تاریک گورستان یادبود آرلینگتون اختلاف نظر دارند. اما مورد یک تاسیسات نظامی در آنجا حتی کمتر روشن است. هیچ ساختمان فدرال برای نگهبانی وجود ندارد، نزدیکی سایت به فرودگاه می تواند به طور بالقوه عملیات هواپیماهای بدون سرنشین را پیچیده کند، و همچنین برای تک تیراندازها مناسب نیست.

گرین گفت: «دو خط آتشی که آنها دارند واقعا پایین مرکز خرید یا در گورستان آرلینگتون هستند. "پس دقیقا تهدید چیست؟"

در هر صورت، طاق می تواند بیشتر به یک هدف تبدیل شود.

ترامپ ممکن است در به کارگیری منطق امنیت ملی خود امیدوار باشد که پرونده خود را در دادگاه تقویت کند، زیرا این استدلال تا حدودی به او در اتاق رقص کمک کرد. با آن پروژه، قاضی که دستور توقف کار در بالای زمین را صادر کرد، اجازه داد ساخت و ساز قنات به دلیل هدف نظامی آن ادامه یابد. اما هیچ الزام ثابتی برای هر نوع حضور نظامی در محفل یادبود وجود ندارد.

فراتر از چالش های عملی و رویه ای، اضافات نظامی تنش نمادینی را که پروژه طاق را احاطه کرده است، تشدید می کند. کهنه‌سربازان و خانواده‌های نظامی قبلا به این طرح‌ها اعتراض کرده بودند که به گفته آنها باعث بی‌حرمیتی سربازان کشته شده در گورستان ملی آرلینگتون، مختل کردن مراسم تشییع جنازه و بازدیدهای شخصی و تغییر شخصیت رسمی راهروی یادبود می‌شد، زیرا طاق نمای قبرستان تا بنای یادبود لینکلن را مسدود می‌کرد.

پل ایتون، ژنرال بازنشسته ارتش و مشاور ارشد گروه دفاع از جانبازان VoteVets، این پروژه را برای من "مقدس آمیز" توصیف کرد و گفت که بنای یادبود - که بلندترین طاق در جهان خواهد بود - به معنای واقعی کلمه بر هزاران قبر سایه افکنده است. او به من گفت: «این کاری نیست که ایالات متحده انجام می دهد.

اعتراض ایتون نیز شخصی است. پدرش در ویتنام کشته شد و در آرلینگتون به خاک سپرده شد و او و همسرش هر زمان که در واشنگتن باشند از قبرستان دیدن می کنند. او گفت: «این زمین مقدس است. اوایل این ماه، او در یک کمپین ویدئویی VoteVets برای بسیج خانواده‌های جانباز بیشتری علیه قوس ظاهر شد. این تلاش همچنین توسط Home of the Brave، یک گروه مدافع سیاسی، که رهبری آن متشکل از دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان است - از جمله سوزان رایس، مشاور سابق امنیت ملی و باربارا کامستاک، نماینده سابق، پشتیبانی می‌شود.

سناتور جف مرکلی، دموکرات ارشد کمیته فرعی تخصیص بودجه سنا که بر پارک‌های فدرال نظارت می‌کند، در نظر دارد هفته آینده قانونی را ارائه کند که بودجه فدرال برای این طرح را مسدود می‌کند.

مخالفت با این پروژه همزمان با عقب نشینی فزاینده به طرح های ترامپ برای نقاط مهم واشنگتن است. او چندین بار اشاره کرده است که ممکن است مرکز کندی نیاز به تخریب داشته باشد – احتمالی که اگر به خاطر سرنگونی جناح شرقی کاخ سفید توسط ترامپ در اکتبر گذشته نبود، ممکن بود پوچ به نظر برسد.

طرح های قوس ترامپ منتقدان را وادار می کند تا سناریوی دور از ذهن دیگری را جدی بگیرند: احتمال شلیک گلوله از یک مقصد گردشگری در رودخانه پوتوماک. حداقل، بیرنباوم، از بنیاد چشم انداز فرهنگی، به من گفت که او تجربه ای سورئال را برای بازدیدکنندگان تصور می کند: "برای فروشگاه هدیه به راست بپیچید و برای زرادخانه به چپ بپیچید."