آیا افزایش بودجه مراقبت از کودکان به مادران برای کار کمک می کند؟

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

از زمانی که حزب کارگر در انتخابات عمومی 2024 پیروز شد، سیاست بر کودکان در سال‌های اولیه - از تولد تا سن مدرسه - متمرکز شد و والدین آنها به شدت در دستور کار سیاسی قرار گرفتند.

گران ترین تعهد دولت در سال های اولیه تاکنون، تصمیم آن برای احترام به تعهد دولت قبلی برای ارائه 30 ساعت هزینه مراقبت از کودکان برای کودکان 9 ماهه تا سن مدرسه که والدین آنها شاغل هستند، بوده است. این در سپتامبر 2025 اجرا شد.

اگر والدین از فرزندان خود بخواهند که بیش از 30 ساعت در هفته تحت مراقبت از کودک باشند (ممکن است به بیش از 50 ساعت برای پوشش شغل تمام وقت نیاز داشته باشند)، مازاد آن را پرداخت می کنند. ارائه‌دهندگان مراقبت از کودکان ممکن است هزینه خدماتی را بیش از ساعاتی که هزینه می‌شود، مانند وعده‌های غذایی، پوشک و فعالیت‌های اختیاری دریافت کنند. با این حال، چنین هزینه‌هایی نمی‌توانند شرط اجباری دسترسی به ساعات تأمین شده باشند.

9 میلیارد پوند اختصاص یافته به این ماده نشان دهنده دو برابر شدن بودجه مراقبت از کودکان از سال 2024 است. هدف اصلی این سیاست، مقرون به صرفه‌تر کردن مراقبت از کودکان برای والدین شاغل و افزایش نرخ اشتغال مادران است. همچنین برای حمایت از رشد و نتایج آموزشی کودکان در نظر گرفته شده است.

ما بر آن شدیم تا بررسی کنیم که آیا افزایش بودجه برای این سیستم باعث افزایش اشتغال مادران می شود یا خیر.

ما انگلیس را با کره جنوبی مقایسه کردیم، جایی که ترتیب تقریبا مشابهی برای چندین سال ارائه شده است. با این حال، در کره، آموزش و مراقبت در دوران کودکی به میزان قابل توجهی بودجه بیشتری دریافت می کند. در مقایسه با 0.5 درصد در بریتانیا، 0.9 درصد تولید ناخالص داخلی است.

کره از سال 2012 یک حق جهانی 35 ساعت مراقبت از کودک با بودجه در هفته برای کودکان از بدو تولد تا سن 2 سالگی ارائه کرده است. این حق برای کودکان 3 تا 5 ساله در سال بعد تمدید شد.

مطالعه ما مشکلات سیستمیک را در هر دو کشور نشان داد. یافته‌های ما نشان می‌دهد که طراحی سیستم‌های تامین مالی، و نحوه تعامل آن‌ها با بازار کار و سیاست‌های مرخصی والدین، ممکن است بیش از سطوح بودجه به تنهایی مهم باشد.

انگلستان و کره اهداف سیاسی سالهای اولیه مشابهی دارند. هدف هر دو حمایت از رشد کودکان و در عین حال کمک به مادران در کار است. هر دو همچنین به شدت به سیستم‌های مراقبت از کودک بازاری شده متکی هستند، به این معنی که ارائه‌دهندگان مختلف مراقبت از کودک برای ارائه مراقبت با یکدیگر رقابت می‌کنند. هر دو سیستم ارائه دهندگان دولتی، خصوصی انتفاعی و غیرانتفاعی را ترکیب می کنند.

هزینه های عمومی برای آموزش و مراقبت از دوران کودکی در کره به نسبت بسیار بالاتر است. با این حال، نرخ اشتغال مادران تمام وقت در کره (56.2٪ در سال 2021) بسیار پایین تر از میانگین انگلستان (74.2٪ در سال 2021) و OECD (71.4٪ در سال 2021) است.

توضیحات احتمالی برای سطوح نسبتا پایین اشتغال مادران را می‌توان فراتر از مدل تأمین مالی مراقبت از کودک، در شرایط اجتماعی و بازار کار گسترده‌تر یافت. در کره، هنجارهای جنسیتی سنتی و دسترسی محدود به شیوه های شغلی منعطف و دوستدار خانواده، مانند مرخصی زایمان با حقوق و ساعات منعطف، همچنان موانع عمده ای را برای بازگشت مادران به کار ایجاد می کند. این مسائل با شکاف دستمزد جنسیتی بیشتر همراه است.

در عین حال خود سیستم مراقبت از کودک نیز با ضعف های ساختاری مواجه است. خدمات مراقبت از کودک به اندازه کافی گسترش نیافته است که به همه کودکان امکان دسترسی به مراقبت های با کیفیت بالا، به ویژه در بخش های خصوصی انتفاعی را بدهد.

در انگلستان، سیاست‌های اشتغال دوستدار خانواده، از جمله مرخصی زایمان، پدری و والدین، حمایت قوی‌تری از اشتغال مادر ارائه می‌کند. اما سیستم مراقبت از کودکان انگلستان نیز با چالش های جدی مواجه است.

مشکلات دسترسی و مقرون به صرفه بودن همچنان وجود دارد. در برخی از مناطق محروم، "بیابان های مراقبت از کودکان" به این معنی است که خانواده ها دسترسی محلی به مراقبت از کودکان با کیفیت خوب ندارند. با کره , انگلیس با مشکلات مربوط به تأمین محدود کودکان محروم , به ویژه آنهایی که نیازهای آموزشی ویژه و معلولیت دارند , شریک است . در هر دو کشور، مشکل حقوق کم و جابجایی کارکنان زیاد در بخش خصوصی انتفاعی مراقبت از کودکان وجود دارد.

کیفیت در انگلستان نیز به طور قابل توجهی متفاوت است. تسلط تدارک خصوصی انتفاعی، به ویژه شرکت های بزرگ مراقبت از کودکان، حقوق کارکنان، صلاحیت ها و شرایط کاری را شکل می دهد.

بخش سالهای اولیه در جذب کارگران و حفظ آنها در این حرفه مشکل دارد. بین سال های 2018 تا 2025، تعداد ارائه دهندگان مراقبت از کودکان ثبت نام شده نزدیک به 20 درصد کاهش یافته است. ترتیبات پیچیده حاکمیتی اغلب والدین را در مورد واجد شرایط بودن و دسترسی به یارانه ها سردرگم می کند.

این موانع بر توانایی مادران انگلیسی برای مشارکت در کار با حقوق، به ویژه کار تمام وقت تأثیر می گذارد.

هم در انگلستان و هم در کره، علیرغم ساعاتی که بودجه تامین می شود، خانواده ها ممکن است نتوانند به مراقبت از کودک با کیفیت بالا دسترسی داشته باشند.

گزارش سال 2025 سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) استدلال می‌کند که سرمایه‌گذاری در آموزش و مراقبت در دوران کودکی می‌تواند نابرابری‌های اجتماعی را از نوع دیده‌شده در انگلستان و کره کاهش دهد. اما همچنین تاکید می کند که نحوه تخصیص بودجه توسط دولت ها مهم است.

تحقیقات تطبیقی ​​قبلی به نتایج مشابهی رسیدند. این تحقیق نشان داد که توزیع حمایت از مراقبت از کودکان می تواند به اندازه خود مقیاس هزینه مهم باشد تا کودکان محروم از آنها بهره مند شوند.

در کشورهایی که اصلاحات، مقرون به صرفه بودن را با دسترسی تضمین شده به مراقبت از کودکان ترکیب کرده اند، افزایش اشتغال مادران مشهودتر بوده است.

از دهه 1970، گسترش مراقبت از کودک در نروژ تأثیر قابل توجهی بر اشتغال و الگوهای کاری مادران داشته است. سیاست‌های اخیر آلمان برای گسترش مراقبت از کودکان به نتایج مشابهی دست یافت. هر دو کشور سیستم های یکپارچه آموزش اولیه و مراقبت از کودکان را ساده کرده اند، در حالی که والدین هزینه های مربوط به درآمد را پرداخت می کنند.

در برخی از ایالت های آلمان، همه اسلات ها رایگان است، در حالی که در نروژ برای خانواده های کم درآمد رایگان است. در هر دو کشور، کودکان از یک سالگی حق قانونی برخورداری از اسلات مراقبت از کودک را دارند، خواه والدینشان شاغل باشند یا نباشند.

هم اکنون انگلیس و کره به "نقاط اوج" سیاست مراقبت از کودک نزدیک هستند که در آن مداخله رادیکال نشان داده شده است.

در انگلستان، پیشرفت بیشتر احتمالا به گسترش 30 ساعت حمایت از مراقبت از کودک فراتر از خانواده های کارگر، ساده سازی ترتیبات پیچیده یارانه و تقویت مقررات بازارهای مراقبت از کودک بستگی دارد.

در کره، بهبود در نرخ اشتغال مادران در درجه اول مستلزم توسعه سیاست‌های استخدامی قوی‌تر برای خانواده و تلاش‌های گسترده‌تر برای به چالش کشیدن نابرابری‌های جنسیتی مداوم در محیط کار و زندگی خانوادگی است.

درس گسترده تر روشن است. اگر ساختارهای بازار کار، هنجارهای جنسیتی و پویایی بازار مراقبت از کودکان بدون تغییر باقی بماند، بعید است که افزایش هزینه ها به تنهایی باعث افزایش اشتغال مادران شود. هر دو کشور محدودیت‌های سیستم‌های مراقبت از کودک را که به شدت به بازار عرضه می‌شوند را در ارائه خدمات با کیفیت بالا و پایدار در سال‌های اولیه که برای همه قابل دسترسی است، نشان می‌دهند. افزایش بودجه مراقبت از کودکان را نمی توان از سیاست اشتغال، سیاست های برابری جنسیتی یا سازمان مراقبت از کودک جدا کرد.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.