این که نتوانید خانه خود را گرم کنید، شرافتی ندارد

آقا، من به نامه برایان اوبراین اشاره می‌کنم و «متعجب از ابراز ناراحتی و نارضایتی سالمندان و بازنشستگان از آخرین بودجه» (نامه‌ها، 8 اکتبر).

این کمک به پیرگرایی باقیمانده، اگر نه ظریف، در جامعه ایرلندی فراگیر شده است، به همه ما آسیب می رساند.

دولت به تعهدات خود تحت نقشه راه 2018 برای بازنشستگی مبنی بر افزایش حقوق بازنشستگی دولتی به 34 درصد متوسط ​​دستمزد عمل نکرد تا اطمینان حاصل شود که درآمد ثابت سالمندان تا حدودی با هزینه های زندگی همگام است. حداکثر حقوق بازنشستگی دولتی که در حال حاضر 299.30 یورو است، 355.93 یورو خواهد بود، بر اساس میانگین دستمزد صنعتی 1046.88 یورو که توسط اداره آمار مرکزی منتشر شده است.

تعداد افراد 65 سال و بالاتر در حال حاضر به 891000 نفر رسیده است که 16.1 درصد از جمعیت را تشکیل می دهد. بررسی اخیر در مورد درآمد و شرایط زندگی نشان می دهد که بیش از 122400 سالمند در سال 2025 در فقر زندگی می کردند که در مقایسه با سال 2024 افزایش 15 درصدی را نشان می دهد.

پس از یک عمر کار، مشارکت در ساختن ایرلند ثروتمند کنونی، افراد مسن یا بزرگترها - برای استفاده از برچسب مثبت تری برای این سن - مستحق این حق هستند که در سنین بالاتر با عزت زندگی کنند.

نه کم، بزرگان ما در تربیت و آموزش فرزندان خود تا بزرگسالی نقش داشته اند و بدین وسیله نسل هایی از جوانان ایرلندی فوق العاده را ایجاد کرده اند که سنگ بنای پیشرفت ملت ایرلند بوده اند، حتی اگر تا حدودی متأسفانه، همچنین کشورهای خارج از کشور از طریق دیاسپورای ایرلندی، که امروزه بسیاری از آنها دوباره مجبور به مهاجرت اقتصادی شده اند.

عزت کجاست که نتوانی خانه را گرم کنی؟ یا اینکه مجبور باشید بین پرداخت قبوض آب و برق و تهیه مواد غذایی کافی، یا دسترسی به مراقبت های بهداشتی، معاشرت با دوستان یا، به جرأت می گویم، تعطیلات، که همه اینها اکنون تبدیل به تجملات شده اند، یکی را انتخاب کنید؟ عزت در تنهایی کجاست؟ - مال شما و غیره

استیو پتربریج،

معاون رئیس جمهور،

پارلمان سالمندان ایرلند،

شمشیرها،

کو دوبلین