باغ های کوچک مانع بزرگی برای حمایت از طبیعت هستند - اما برنامه ریزی بهتر می تواند از حیات وحش بریتانیا محافظت کند.

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

مطالعه جدیدی که توسط دانشمندان دانشگاه چستر و ناتینگهام ترنت انجام شد نشان داد که بیش از یک سوم (38٪) از بیش از 230 خانوار در چشایر و ولز شمالی مایل یا قادر به معرفی ویژگی های دوستدار حیات وحش به باغ های خود بودند.

این مطالعه که اخیرا در People and Nature منتشر شده است، پاسخ‌های مردم را مورد بررسی قرار می‌دهد که آیا آنها علاوه بر مواردی که قبلا ایجاد کرده‌اند، حوضچه‌ها، مناطق "زیاد رشد"، بزرگراه‌های جوجه تیغی و سایر ویژگی‌ها را برای حمایت از حیات وحش در نظر می‌گیرند یا خیر.

تخمین زده می شود که 88 درصد از ساکنان بریتانیا به باغ دسترسی دارند و با گسترش شهرها و شهرها، این فضاها برای بقای گیاهان و حیوانات بومی اهمیت فزاینده ای پیدا می کنند.

محقق اصلی کلی هیچکاک، دکترای. دانشجوی دانشکده علوم حیوانات، روستایی و محیطی دانشگاه ناتینگهام ترنت و یکی از محققین حفاظت از باغ وحش چستر، گفت: "با میزان تبلیغی که از این ویژگی‌ها، مانند برکه‌ها و خانه‌های جوجه تیغی می‌بینید، انتظار داشتم مردم از انجام این کارها خوشحال شوند. بسیار تعجب آور بود که چه تعداد از مردم حتی زمانی که از خانه‌نشینان دور بودند، دور از دسترس نبودند. کنترل آنها - که آنها را متوقف می کند."

در حالی که بسیاری از مطالعات شواهدی از تأثیر مثبت ویژگی‌ها و محصولات سازگار با حیات وحش ارائه می‌دهند، این تلاشی نادر برای بررسی اینکه آیا مردم آن‌ها را اجرا می‌کنند و، اگر نه، چرا.

در این پرسشنامه از پاسخ دهندگان پرسیده شد که چقدر احتمال دارد 10 ویژگی خاص حیات وحش از جمله انبوه چوب، حمام پرندگان و انبوه کمپوست را اضافه کنند. نویسندگان تجزیه و تحلیل کردند که چرا پاسخ دهندگان ممکن است تمایلی به گنجاندن آنها نداشته باشند، با توجه به توانایی، فرصت و انگیزه آنها.

این مطالعه نشان داد که بزرگترین موانع کمبود فضا، نگرانی در مورد حیوانات خانگی و نگرانی در مورد نحوه ساخت یا نگهداری این ویژگی بود، در حالی که ویژگی هایی که کمترین احتمال به کارگیری را داشتند، توده های کمپوست و حوضچه ها بودند. مردم اغلب مایل به کاشت گل های وحشی بودند.

هیچکاک گفت: «حتی اگر کسی بخواهد باغ خود را از نو بسازد، اگر فضای کافی نداشته باشد، واقعا آنها را محدود می‌کند و گرایش‌های کنونی به سمت مسکن‌های متراکم ممکن است به این امر کمک کند.»

"داده ها نشان می دهد که ما نمی توانیم برای ایجاد تغییرات سازگار با حیات وحش در مقیاس مورد نیاز به افراد تکیه کنیم. این ویژگی ها باید در برنامه ریزی و سیاست شهری گنجانده شوند."

دکتر لی ویلیامز، دانشمند ارشد حفاظت از باغ وحش چستر و یکی از نویسندگان مقاله، گفت که برای مقابله با از دست دادن تنوع زیستی شهری که پیامدهای سلامت جسمی و روانی نیز برای انسان دارد، تغییرات سیاستی چند سطحی مورد نیاز است.

او گفت: "ما هنوز مردم را تشویق می‌کنیم که هر کاری که می‌توانند انجام دهند، چه کاشت گل‌های بومی وحشی در یک جعبه پنجره یا ایجاد یک حوضچه کوچک در یک سطل. هر دو تفاوت ایجاد می‌کنند.

"همچنین می‌توانید به طرح‌های اجتماعی مانند پروژه شبکه‌ها برای طبیعت، که هدف آن پیوند زیستگاه‌ها در چشایر است، نگاه کنید. اتصال به هم برای گونه‌ها واقعا مهم است و تنوع زیستی باید در هر سطحی مورد توجه قرار گیرد."

کلی هیچکاک و همکاران، موانع و فرصت‌ها برای افزایش بیشتر تنوع زیستی باغ شهری: بینش‌هایی از مدل تغییر رفتار برای بریتانیا، مردم و طبیعت (2026). DOI: 10.1002/pan3.70412

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →