بهترین کتاب‌های خواندنی در ماه سپتامبر: کتاب‌های شومیز جدید از مارگارت اتوود، کیران دسای و ریچارد هلمز

به دنبال توصیه خواندن جدید هستید؟ در اینجا چند جلد شومیز جدید و عالی، از حماسه حماسی چند نسلی توسط یک برنده بوکر تا زندگینامه یک شاعر نمادین ویکتوریایی وجود دارد.

این رمان در فهرست کوتاه بوکر به همان اندازه که درباره رابطه بین سانی بهاتیا و سونیا شاه است، که خانواده‌هایشان همسایه هستند و تلاش‌هایشان برای ساختن یک مسابقه، رابطه‌شان را آغاز می‌کند، درباره کار است. جایی که سانی رویای موفقیت روزنامه نگاری را در سر می پروراند، قلب و ذهن سونیا در نوشتن داستان نهفته است. او می اندیشد که معضلی که یک نویسنده هندی با آن روبروست، تعظیم به اشتها و پیش بینی های غرب است.

راه حل دسایی برای مشکل در این رمان فوق العاده سرگرم کننده و مولد این است که به طور مداوم بین حالت های بازنمایی و ثبت حرکت کند. رمان گوتیک با معرفی اولیه ایلان د تورجن فاس هیولا، هنرمند خودشیفته که سونیا را اغوا می کند، تلاش های ادبی او را سرکوب می کند و سپس او را رها می کند، ظاهر می شود. گرفتاری ها و تمایلات اقوام الله آباد سانی و سونیا یک کمدی بورژوایی کم رنگ را ایجاد می کند: عمه های مجرد سرگردان، فقیر شدن ملایم، دعوا بر سر آشپزی که به کباب هایش معروف است.

اگرچه رمان جادار و در حال تغییر شکل است، مملو از زیرمتن ها و روایت های سایه است، اما همچنان چالشی برای حفظ تضادها و خواسته های هویت های چندگانه است. دسایی سونیا و پدرش را در حال گوش دادن به اقبال بانو خواننده پاکستانی تصویر می‌کند و در مورد آنچه موسیقی در آنها تداعی می‌کند تأمل می‌کند: «شهروندی یک ملت آشفته پسااستعماری به آدمی نیرو می‌دهد. مقاومت در برابر دنیای جدید به مردی جاذبه می‌دهد. زخمی شدن و در عین حال جنگیدن در برابر وحشی‌ها، به یکی از آنها عشق می‌بخشد. گراویتاس

آنچه در یک خانواده اتفاق می‌افتد، اتفاقی که بین یک زوج می‌افتد، با آن‌چه که در کشوری تحت دیکتاتوری رخ می‌داد که از ترس می‌دوید، تفاوتی نداشت.»

اینکه آیا یک رمان می‌تواند به‌طور دقیق و سازنده این اشتیاق به جاذبه، یا پیوستگی بین امر شخصی و امر سیاسی را به تصویر بکشد یا نه، یکی از سوالاتی است که توسط The Loneliness of Sonia و Sunny مطرح می‌شود. یکی دیگر از فرسودگی محض – ذهنی، جسمی و هنری – ناشی از نیاز دائمی به خودسازی و اختراع مجدد، چه فردی، اجتماعی، ملی یا جهانی است. و اینکه چگونه شکل رمان که در آگاهی اروپایی خلق شده است، می تواند خود را پیچیده کند تا مدرنیته شتابان و شکسته را در نظر بگیرد.

پاسخ دسایی به این پرسش‌ها این است که داستان او را هم به طرز سرگیجه‌آوری وسیع و هم به شدت مینیاتوری کند. به ما این احساس را بدهد که در زندگی وینی پوری، یک جفت دختر خدمتکار که حتی اسم واحدی هم به رسمیت شناخته نشده اند، به اندازه جاه طلبی های بزرگ شخصیت های عنوان رمان در خطر است. او این کار را نه تنها در مانور بازیگران و اتفاقات، بلکه در توانایی اش در برانگیختن دلهره، خنده، شفقت و کنجکاوی در خواننده انجام می دهد. الکس کلارک

11.04 پوند (12.99 پوند RRP) - از کتابفروشی گاردین خرید کنید

ما تو را دوست داریم، بانی، دنباله موردانتظار فیلم ترسناک/طنز پردیس محبوب مونا عوض در سال 2019، بانی است. هر دو کتاب در دانشگاه آیوی لیگ در یک شهر جنایت‌آمیز نیوانگلند روایت می‌شوند. از سرنخ‌های مختلف، می‌توانیم آن را به عنوان دانشگاه براون شناسایی کنیم. در اینجا وارن نامیده می‌شود، زیرا Bunnyverse بی‌حرمتی احمقانه و خودارجاعی است. جوک های خرگوش زیاد است.

کتاب اول سامانتا را دنبال می‌کند، یک دانشجوی نویسندگی خلاق، بیگانه و پول نقد، که گروهی متشکل از چهار دختر ثروتمند فوق‌العاده زنانه که همگی یکدیگر را بانی صدا می‌کنند، شانه سردی می‌گیرد. خرگوش‌ها لباس‌های کرکی می‌پوشند، غذای کوچک می‌خورند و - همانطور که سامانتا می‌فهمد وقتی بالاخره وارد فرقه آنها شد - خلاقیت خود را از طریق مناسک شیطانی که شامل انفجار خرگوش‌ها می‌شود، ابراز می‌کنند. سامانتا باید از آنها فراتر رود تا صدای خود را به عنوان یک هنرمند بیابد. داستان بانی نتیجه است.

ما تو را دوست داریم، بانی با سامانتا شروع می‌کند که در اتاق زیر شیروانی بسته شده و دهانش را بسته است. خرگوش ها او را احاطه کرده اند و به خاطر موفقیت کتابش به شدت به او تبریک می گویند. حالا می خواهند داستانشان را بگویند. آنها با عبور از تبر مانند چوب سخنگو، چهار نسخه از دنیای بانی محور خود را به ما معرفی می کنند. سپس میکروفون را به یک مهمان ویژه می دهند.

این ادامه، نقاط قوت اصلی نسخه اصلی را دارد، به ویژه هجو هجوآمیز آن در مورد زنانگی طبقه متوسط ​​آمریکایی. با این حال، از عواقب خاصی رنج می برد. حجمش بیشتر از اصله استعاره های آن برای خلاقیت احساس می شود کمتر درآمد دارند. بازی بازدید از دیدگاه هر اسم حیوان دست اموز نیز ناامید کننده است. با این حال، وقتی به آخرین صدای رمان می رسیم، این بازخرید می شود.

در پایان، یک استاد نویسندگی درباره داستانی که ما در آن هستیم قضاوت می‌کند: "لمس خیلی کم است. زانی. یک جور عاشقانه دیوانه، اینطور نیست؟" بله، اینطور است، اما عوض اینجاست تا به ما نشان دهد که رمانتازی می تواند ادبیات جدی باشد و هیچ چیز واقعا نمی تواند بیش از حد کمپ باشد. و اگر ما شما را دوست داریم، بانی نقاط ضعفی دارد که در دنباله ها وجود دارد، همچنین نقاط قوت خود را دارد. ملاقات با شخصیت‌های قدیمی و دیدن مناطقی که قبلا در مورد آن‌ها تعجب می‌کردیم لذت‌بخش است، اما همچنین بر پایه اصلی است، قلمرو جدیدی را باز می‌کند و جوک‌های جدیدی می‌سازد.

و اگرچه بهتر است با اولین رمان «ما تو را دوست داریم» شروع کنیم، اما بانی را می توان به تنهایی خواند. این یک گل احمقانه و بیش از حد دمیده از یک کتاب است که خارهای زیادی دارد که به طرز لذت بخشی خراش می کند. ساندرا نیومن

8.99 پوند (9.99 پوند RRP) - از کتابفروشی گاردین خرید کنید

این رمان درخشان و لطیف که در دهه‌های اول قرن بیستم افتتاح می‌شود، زندگی درهم تنیده دو زوج متاهل را در شهر خیالی بونهومی، اوهایو دنبال می‌کند. نیمی از اولین این زوج ها کال جنکینز است، پسر شیرین مزاج یک جانباز آسیب دیده جنگ جهانی اول، که در بهار سال 1920 با (به اصطلاح آن دوران) بدشکلی خفیف به دنیا آمد: «روزی که به دنیا آمدی و یکی از پاهایت کوتاه شد،» پدرش، اورت، به او می گوید، «اگر یکی دیگر به او بگوید، خوب، «اگر یکی دیگر را به او می گویم، خوب، «خوب، خوب، «به او می گوید. او هرگز در آن نخواهد بود." لذت های prolepsis!

البته ایالات متحده در یک زمان بسیار کوتاه وارد یک بزرگ دیگر می شود. کال، درست همانطور که پدرش پیش‌بینی کرده بود، از اداره کارگزینی دور می‌شود و در عوض روزهای خود را در کارخانه بتن‌سازی محلی سپری می‌کند. ملاقاتی تصادفی با بکی هانوفر، زن جوانی با باب تیره و رفتاری عجیب و غریب دوست‌داشتنی، کال را در پایان فصل اول ازدواج می‌کند.

در 8 مه 1945، کال در یک شیفت در مغازه سخت‌افزاری متعلق به پدر بکی مشغول به کار است که یک مو قرمز زیبا و گیج وارد می‌شود. آنها با هم به سخنان رئیس‌جمهور ترومن گوش می‌دهند که پیروزی متحدین در اروپا را بر بی‌سیم اعلام می‌کند - و سپس او را می‌بوسد. مو قرمز زیبا و گیج، مارگارت سالت است. شوهر به همان اندازه زرق و برق دار و به طرز عجیبی گوشه گیر او در یک کشتی باری در اقیانوس آرام است. از اینجا، رمان با تمام قوا آغاز می‌شود، و همانطور که یکی از شخصیت‌های رایان آن را خلاصه می‌کند: «مردم خوابیده می‌شوند، بچه‌ها ساخته می‌شوند، همه به بچه‌هایشان دروغ می‌گویند».

جای تعجب نیست که رایان دندان هایش را در نوشتن داستان های کوتاه کوتاه کند: باکی به دلیل دقتی که با آن شکوه های ریز و دلهره آور زندگی روزمره حومه شهر را به تصویر می کشد، در سرتاسر جای خود اوج می گیرد. و با تمام جذابیت های روزمره اش، یک مالیخولیا عمیق مانع از آن می شود که باکی هرگز به نوستالژی ساخارین تبدیل شود. رایان لعاب باکلیت رویای آمریکایی را از بین می برد تا گوشت خام زیر آن را آشکار کند. ای کی بلیکمور

9.89 پوند (10.99 پوند RRP) - از کتابفروشی گاردین خرید کنید

در 26 ژوئن 1621، در کپنهاگ، زنی سر بریده شد - که غیرعادی بود، اما فقط در نحوه مرگ او. به گفته یک مورخ، در طی سال های 1617 تا 1625، در دانمارک هر پنج روز یک "جادوگر" سوزانده می شد. اولین باری که این اتفاق در رمان چهارم اولگا راون نویسنده دانمارکی می‌افتد، زن محکوم «به نردبان بسته می‌شود و نردبان را به داخل آتش می‌برند». دخترش در حال سقوط نگاه می کند، چشمش "به طرز عجیبی از درون نارنجی است. و سپس در گرما منفجر می شود."

کودک به نوبه خود توسط یک عروسک مومی تماشا می شود که همه چیز را می بیند: همه چیز را در این صحنه، و همه چیز را در همه جا، در تمام فضا و تمام مدت از زمانی که مد شده است. در سطح پایه، کودک مومی یک ابزار روایی مفید است. اما همه چیز را هم پیچیده می کند. وسوسه از دور قرن بیست و یکم این است که اتهامات به اصطلاح جادوگران را بی اساس فرض کنیم.

اما در این مورد، یکی از معروف‌ترین پرونده‌ها در دانمارک، اتهامات شامل ساخت بچه‌های مومی بود - و راون با کریستنز کروکوف، یک نجیب‌زاده دانمارکی واقعی که سه بار در طول زندگی‌اش متهم به جادوگری شد، شروع می‌کند و این بچه مومی را می‌سازد.

راون به عنوان یک شاعر شروع کرد و حتی در زبان انگلیسی نیز این نسب روشن است. کار او ادعا می کند که دانش در اشیاء، درک از طریق بو و مزه و خون و روده به ارث می رسد. از طریق استعاره "از کجا این را بدانم؟" کودک مومی را در یک نقطه می طلبد. "شناختن آن مانند جراحت در من است."

در بهترین حالت، The Wax Child بسیار خاطره انگیز، زیبا، خزنده و احشایی است. "این تاریک ترین زمان است، دسامبر. از انحنای زمین، دقایقی مانند قطرات روز جاری است." در مواقع دیگر، تحقیقات کمی بیش از حد دور از چشم وجود دارد. رمان می تواند بیضوی، حتی گیج کننده باشد. آدم دلتنگ فضا، وضوح و آزادی رمان بین المللی راون، کارمندان است که در فهرست کوتاه بوکر قرار گرفته است. اما شاید این موضوع در مورد طلسم بافی باشد. در مورد شعر نیز: مطالبه آن منطقی است، و شما شروع به اشتراک بیش از حد با شکارچیان جادوگر می کنید. آیدا ادماریم

8.49 پوند (9.99 پوند RRP) - از کتابفروشی گاردین خرید کنید

شش بچه عجیب و غریب اما خمیر در مسیر یک شر ماوراء طبیعی عظیم و وحشتناک قرار می گیرند که از مرزهای بیرونی تاریکی به دنیای ما آمده است. آنها باید عمر خود را صرف مبارزه با آن کنند و در این روند با وحشت پشت سر هم روبرو شوند.

این تقریبا داستان رمان «آن» استیون کینگ است (بهترین اثر او؛ بدون استدلال). این همچنین تقریبا در مورد دریچه ترسناک جدید جو هیل، پسر کینگ است که در آن شش دوست اژدهای باستانی و بی نهایت بدخواه King Sorrow را از تاریکی طولانی احضار می کنند تا به آنها کمک کنند تا برخی از بدها را شکست دهند. نیازی به گفتن نیست که مراسم فراطبیعی آنها نتیجه معکوس دارد.

جوزف هیلستروم کینگ کار خود را با تلاش زیادی برای جلوگیری از هرگونه ارتباط با پدر مشهورش آغاز کرد و با نام مستعاری که امروز هم از آن استفاده می کند منتشر می کرد و از ملاقات حضوری با نماینده خود اجتناب می کرد (او شباهت زیادی به پدرش دارد). اما در این آخرین رمان، او به آن متمایل شده است. جملاتی وجود دارد که عمدا برخی از مشهورترین کینگ را تکرار می کند ("مرد سیاه پوش از بیابان فرار کرد..."). لحظه ای که یک نقطه طرح شاه (مسابقه معما) را به ذهن می آورد. در این رمان عظیم، هیل از ارتباط خانوادگی خود لذت می برد و ما با او لذت می بریم.

King Sorrow بسیار بزرگ، گسترده - و کاملا فوق العاده است. آلیسون سیل

11.69 پوند (12.99 پوند RRP) - از کتابفروشی گاردین خرید کنید

کتاب زندگی ها کمتر یک خاطره است تا یک زندگی نامه، نه برشی از زندگی، بلکه کل آثار، 85 سال. جایی که اکثر نگاه‌های عقب‌مانده پیروزمندانه یا مضطربانه خود را توجیه می‌کنند، نگاه او تند، خنده‌دار و جذاب است، کتابی که می‌توانید حتی اگر کاملا به آن علاقه نداشته باشید (و افراد کمی هستند) با خروجی شگفت‌انگیز او، که در فهرست مطالب «هم‌چنین توسط» در اینجا دو صفحه را پر می‌کند.

در دبیرستان مشترکی که اتوود انتخاب کرد، به زودی در "کلاس مغز" فارغ التحصیل شد. او یک "عجیب سینه تخت" کوچک، با عینک های شاخدار، دندان های ژولیده، موهای وز، آستیگماتیسم و ​​کم خونی، انرژی خود را صرف خیاطی و لباس های شیک کرد. در 14 سالگی او قرار ملاقات داشت: دوست پسرهای بزرگتر و هنرمندانه "به نوعی ظاهر می شدند، مانند قارچ پس از باران". شعر نیز او را تعقیب می‌کرد: تلاش‌های نوجوانی‌اش «به شدت هیجان‌انگیز و گاه وحشتناک» بود. طبق کتاب سال مدرسه او، "جاه طلبی نه چندان پنهانی او نوشتن رمان کانادایی است".

اما اولین انتشارات او شعرهایی بود که با نام ME Atwood منتشر شد، "تا من به عنوان یک دختر برچسب نزنم".

از دانشگاه در تورنتو، او به هاروارد رفت، یک دختر بورسیه به شدت بی زرق و برق. در آنجا او در مورد محاکمه‌های جادوگران سالم تحقیق کرد، که همراه با هنجارهای پدرسالارانه مدرسه فارغ‌التحصیل هاروارد، سال‌ها بعد به کتاب The Handmaid’s Tale وارد شد. او در دهه 20 خود یک فمینیست فعال نبود، زمانی که این ایده که «ممکن است وظایف خانگی به طور مساوی تقسیم شود» مطرح نشده بود. اما ظلم به زنان بیش از پیش او را آزار می داد. و زمانی که نسخه تلویزیونی ساخته شد، در دوران ترامپیسم، بیش از هر زمان دیگری برجسته بود.

او در یک مهمانی در سال 1969 با گریم گیبسون، رمان‌نویس، شیاد، ولخرج و پر انرژی آشنا شد. او جین آبی پوشیده بود، او یک «لباس مینی توری قلاب‌بافی سفید با دکمه‌های چوبی پایین» (اتوود در ضبط لباس‌ها و مدل‌های موی خود با دقت عمل می‌کند)، و در ابتدا هیچ اطلاعی از «علاقه غیرافلاطونی» او به او نداشت. پیچیدگی هایی وجود داشت: او با یک شاعر آمریکایی ازدواج کرده بود، کمتر از اینکه از فراخواندن او به ویتنام چشم پوشی کند، و گریم از زنی که شرلی با او ازدواج آزاد داشت صاحب فرزند شد.

خواستگاری محتاطانه دنبال شد. گریم آتوود را با نامه های مشتاقانه جلب کرد. او گفت که اگر او را ملاقات نمی کرد، هنوز رمان نویس بزرگی بود، اما لذت بسیار کمتری داشت.

زوال، زوال عقل و مرگ او لحن غم انگیزی را به صفحات آخر کتاب می آورد. آتوود که همیشه خانم فیکسیت معتاد به کار است، به جای از دست دادن گرداب تبلیغاتی The Testaments (عاقبت او برای The Handmaid's Tale) ادامه می دهد: "خواننده عزیز از خود بپرسید: برنامه شلوغ یا صندلی خالی؟ من برنامه شلوغ را انتخاب کردم. صندلی خالی وقتی به خانه می رسیدم آنجا بود." او این روزها یک ضربان‌ساز دارد و در نهایت بدنش «تصمیم می‌گیرد خودش به یک ماجراجویی برود».

اما در حال حاضر ذهن و بدن هنوز با هم هستند و بنابراین، در تقابل دوستانه، بسیاری از خودهایی هستند که او در اینجا در «کولاک» خاطرات و عکس‌ها آشکار می‌کند: مغز متفکر، شاعر وایفیش، فمینیست چشم مدوسا، پیامبر عجیب و غریب و یکی از رمان‌نویسان بزرگ زمان ما. بلیک موریسون

با یک عکس شروع می شود. تصویر سیاه و سفید از زن و شوهری که روی یک جفت صندلی‌های آفتاب‌گیر در مقابل یک هتل اسکی مجلل استراحت می‌کنند. او که در یک کت خز سفید پیچیده شده بود به دوربین لبخند می زد. این ماه عسل آنها در کورتینا، در کوه های آلپ ایتالیا است.

سال 1941 است و این زن مادربزرگ لی ایپی است. Ypi تصویر را بعد از اینکه توسط یک غریبه در فضای مجازی پست شد، در سراسر آلبانی در فضای مجازی منتشر شد و جریانی از سوء استفاده را به خود جلب کرد، دید. "منحط اخلاقی" یکی از نظرات بود. "همکار فاشیست" دیگری.

و بنابراین، در Indignity، یپی به راه می افتد تا دقیقا بفهمد مادربزرگش کیست. او می نویسد، تا حدی به دلیل احساس وظیفه، دفاع از اعضای خانواده اش در برابر ترول ها است - نوعی نسخه قرن بیست و یکمی از فراخوان معروف ای پی تامپسون برای تاریخ برای نجات مردگان از "تحقق عظیم آیندگان". اما یپی اذعان می‌کند که تا حدودی به این دلیل است که عکس را ناراحت‌کننده می‌بیند. چگونه مادربزرگ دلسوز و دلسوزش را با این زن جوان پر زرق و برق که در ایتالیای موسولینی زندگی می کند آشتی دهد؟

از اینجا، دو داستان موازی آشکار می شود. هسته اصلی Indignity یک بازگویی غنی از زندگی مادربزرگ یپی است. لمان لسکوویکو که در سال 1918 در سالونیکا (تسالونیکی کنونی) به دنیا آمد، وارد دنیایی شد که در حال فروپاشی بود. امپراتوری های جهان وطنی در حال فروپاشی بودند و به دولت های ملی تبدیل می شدند، نمی دانستند چگونه با خانواده هایی مانند او رفتار کنند: آلبانیایی زبان، ساکن یونان، با سابقه افتخار خدمت به دولت عثمانی. دوران کودکی لمان با عدم اطمینان آن سال ها شکل گرفته است: آسیب های ناشی از جنگ ها به تازگی پایان یافته، افول اقتصادی، و مهندسی بی رحمانه و بی رحمانه اجتماعی.

همانطور که Ypi توضیح می دهد، میلیون ها نفر به زور از مرزهای تازه ترسیم شده جابجا شدند. دایه لمان، یکی از بسیاری از ترک‌های مسلمان سالونیکا، به سختی می‌تواند جلوی اشک‌هایش را بگیرد که به سمت آناتولی مرکزی می‌رود.

در میان ابهام و برای فرار از یک خواستگار ناخواسته، لمان زندگی خود را در مسیری متفاوت قرار می دهد. تنها در 18 سالگی تصمیم می گیرد به تنهایی به آلبانی نقل مکان کند. خاطرات برنده جایزه اوندااتجه یپی، آزاد، با داستان های آلبانیایی هایی که برای فرار از خشونت دهه 1990 به کشورهای همسایه گریختند، تسخیر شد. این داستان به انتخاب خارق‌العاده یک زن جوان برای حرکت به سمت دیگر بستگی دارد. سامی کنت

فلسطین مدافعان سخنور زیادی دارد و العکد یکی از آنهاست. او که در مصر متولد شده، در قطر و کانادا بزرگ شده و اکنون شهروند ایالات متحده است، از خاورمیانه، افغانستان و گوانتانامو گزارش داده است. کتاب جدید او پاسخی به وقایع غزه پس از 7 اکتبر 2023 است. این صدای او، گیجی او است که پس از دهه‌ها سکوت به خاطر بی‌طرفی روزنامه‌نگاری یا نمایش‌های هنری، نگو، مجبور به گاز گرفتن زبانش پس از پاسخ خوانندگان به روزنامه‌نگاری او با شک و تردیدی نژادپرستانه است: «من یک داستان ترسناک نوشته شده است.

او به این سختگیری‌های قدیمی پشت می‌کند و به دنیا می‌گوید چه مشکلی برای خودش وجود دارد، نه فقط گزارش می‌دهد بلکه همه چیزهایی را که دیده و شنیده است پردازش می‌کند. او می نویسد: «این روایتی از شکستگی است، جدا شدن از این تصور که لیبرال مودب و غربی همیشه طرفدار هر چیزی بوده است.» این یک وحشیگری ماهرانه، دل شکسته و لفاظی از افراد راحت است که چیزی نمی گویند (یا حرفی نمی زنند) اما فقط به حفظ عادی بودن اهمیت می دهند و خود را متقاعد می کنند که این چیزها فقط «در مکان های خاص، برای افراد خاص» اتفاق می افتد.

یک روز پرشور، شاعرانه و بیمارگونه است. این مملو از خشم به دست آمده، ناامیدی از کسانی است که به بیان این اخلاق نیاز دارند. برای من بیان این حقایق زشت تقریبا معنوی بود. آتش خشم خودم را شعله ور و فرونشاند. این کتاب مهمی است که باید خواند، اگر فقط برای یادآوری این نکته که تاریخ همیشه به یک سوال ساده ختم می شود: "وقتی مهم بود، چه کسی طرف عدالت و چه کسی با قدرت؟" دینا نیری

آلفرد تنیسون یک روح تقسیم شده بود. او حتی شعری به نام «دو صدا» نوشت که در آن نسخه‌های دوگانه‌اش درباره‌ی جوانب مثبت و منفی خودکشی بحث می‌کرد. در این کتاب روشنگر، ریچارد هلمز انتخاب کرده است تا بر شخصیت کمتر شناخته شده شاعر تمرکز کند.

The Boundless Deep درباره نویسنده پرفروش شعر مورد علاقه ملت - The Charge of Light Brigade - یا لرد برنده جایزه نیست که در امتداد صخره های جزیره وایت قدم می زند یا برای عکس معروف جولیا مارگارت کامرون (که در خانواده اش به تمسخر به عنوان "راهب کثیف" شناخته می شود) ژست گرفته است. در عوض، هولمز «تنیسون جوان» را به ما می‌دهد، جوانی با استعداد وحشی که داستانش بسیار غنی‌تر و عجیب‌تر از شخصیت مشهور ریشو است.

آلفرد نوشت که تنیسون‌ها نژادی سیاه‌پوست بودند، یعنی مستعد خلق‌وخو و مالیخولیا. پدرش که یک روحانی اکراه بود، عصبانی و اغلب مست بود. حادثه‌ای رخ داد که جزئیات آن مبهم است که منجر به سوختن آشپز خانواده در آشپزخانه خانه شد. یکی از برادران آلفرد در کودکی در یک دیوانه خانه محبوس شد و مادام العمر در آنجا ماند. یکی دیگر از افسردگی شدید رنج می برد و به دنبال پدرش به اعتیاد به الکل رفت. یک سوم به تریاک معتاد شدند.

خود آلفرد از دوره‌هایی از تاریکی فلج‌کننده و آنچه که او «تشنج‌های عجیب» نامید، رنج می‌برد. مودت او را یک دیوانه روایت می کند: او باید اغلب فکر می کرد که آیا خودش یکی می شود یا می شود.

هولمز طرفدار غیرانتقادی نیست – او در مورد شعله شبه قرون وسطایی Idylls of the پادشاه بی‌اعتماد است – اما وقتی شعری را دوست دارد، با ظرفیتی شگفت‌انگیز در مورد آن می‌نویسد تا به هر پالس متری، هر سوسو زدن تفاوت‌های ظریف توجه کند. این بیوگرافی داستانی متقاعد کننده از یک شخصیت عجیب، درخشان، کاریزماتیک و ارزیابی مجدد مردی است که چنان تثبیت شده بود که دیگر نمی توانستیم او را ببینیم. هولمز با دادن تنیسون جوان - گیسو، زیبا، پوشیده از دود متعفن تنباکو - شاعر بزرگ را به ما بازگرداند. لوسی هیوز هالت

اکثر مردم می توانند به شما بگویند که فرانسیس کریک به همراه جیمز واتسون ساختار مارپیچ دوگانه DNA را کشف کردند و درک ما از نحوه عملکرد ژن ها را شکل دادند. کمتر کسی می داند که کریک همچنین نقش کلیدی در علوم اعصاب مدرن ایفا کرد و الهام بخش تلاش های مستمر ما برای درک اساس بیولوژیکی آگاهی بود.