سیاستمداران اسرائیلی که فقیر بزرگ شده‌اند، فقر را چالشی برای غلبه بر آن می‌دانند، نه یک مشکل سیستمی.

نظرسنجی‌های افکار عمومی و اعتماد در اسرائیل به طور مداوم اعتماد پایینی به اعضای کنست نشان می‌دهد، که اغلب کمتر از اعتماد به روزنامه‌نگاران است. بسیاری از شهروندان، MK را به عنوان سیاستمدارانی منفعت‌خواه می‌بینند که بر قدرت، اعتبار و درآمد تمرکز دارند و نگرانی چندانی برای شهروندان عادی ندارند. با این حال، برخی از قانونگذاران فقیر بزرگ شدند. آیا این به طور خودکار تعیین می کند که خود سیاستمداران چگونه نابرابری و محرومیت را درک می کنند؟ مطالعه جدید دانشگاه عبری اورشلیم (HUJI) نشان می دهد که بزرگ شدن در یک خانواده نیازمند به طور خودکار تعیین نمی کند که سیاستمداران چگونه به نابرابری نگاه می کنند. این مطالعه که توسط دکتر دکتر انجام شد.

شیران طیب الماکیاس از دانشکده مددکاری اجتماعی و رفاه اجتماعی HUJI's Paul Baerwald تحت راهنمایی پروفسور مومی داهان از دانشکده سیاست عمومی و دولت فدرمن، اخیرا در مجله Representation منتشر شده است. فقر، قومیت، و مسئولیت سیاسی. بر اساس مصاحبه با قانونگذاران اسرائیلی از دهه 1990، این نشان می دهد که چگونه خاطرات روشنی از سختی ها می توانند در کنار هم زندگی کنند.

دیدگاه‌های سیاسی که بر تلاش شخصی بر موانع سیستمی در برابر جوامع محروم تأکید می‌کنند. طیب الماکیاس توضیح داد: «از سیاستمداری که با محرومیت بزرگ شده است، انتظار می‌رود که نابرابری را متفاوت از فردی که در آسایش بزرگ شده است ببیند، اما تجربه شخصی به تنهایی صحبت نمی‌کند. او گفت که آنچه بیش از همه مهم است این است که سیاستمداران چگونه مبارزاتی را که در آن زندگی کرده اند تفسیر می کنند. طیب الماکیاس تجربه زندگی خود را در کار آکادمیک خود آورده است.

خانواده شوهرش که در شهر توسعه‌یافته Kiryat Gat در یک راننده تاکسی تونسی به دنیا آمد، خانواده شوهرش از مراکش آمده‌اند، و امروز او یک مهندس مکانیک است. او که مادر سه فرزند چهار تا نه ساله است، در حال حاضر تحقیقات پسا دکتری را در دانشگاه حیفا و دانشگاه پنسیلوانیا دنبال می‌کند.

جان گال، چگونگی مفهوم سازی نیازهای اقتصادی توسط سیاستگذاران دهه 1960 و 1970 را مورد بررسی قرار داد. او به جروزالم پست گفت که تنش جالبی را کشف کرد: قانونگذاران جوامع یهودی که از لحاظ تاریخی محروم بودند، دوران کودکی دشوار را با جزئیات واضح توصیف کردند، اما زمانی که در مورد نابرابری قومی بحث می‌کردند، اغلب به نابرابری‌های قومی و سخت‌گیرانه‌تر دست می‌یابند. به جای موانع اجتماعی که جوامعشان با آن مواجه بودند. او با افتخار افزود: «این اولین مطالعه در نوع خود در اسرائیل است.

مطالعاتی در خارج از کشور در مورد نمایندگی سیاستمداران وجود دارد، اما در مورد تجربیات دوران کودکی آنها نیست.» این مطالعه بر اساس مصاحبه‌های عمیق با 15 مج الماکیاس مشاهده کرد. «این من را متعجب و ناامید کرد.

رأی‌گیری اغلب شامل احساسات و هویت مشترک است، بنابراین من تصور می‌کردم مجاهدین خلق که با تبعیض و فقر بزرگ شده‌اند، این تجربیات را در اقدامات قانونی خود به همراه خواهند داشت».

یکی از MK گفت که پدرش در مراکش ثروتمند بود، اما در اینجا با فقر مواجه شد.» او گفت که بررسی کرده است که آنها چگونه داستان زندگی خود را تعریف می کنند، چگونه فقر و تبعیض را توضیح می دهند، و چگونه مسئولیت خود را در قبال مردمی که با مشکلات روبرو می شوند درک می کنند. در مقابل، شرکت‌کنندگان اشکنازی عموما آموزش‌های امن‌تری را برای افراد معدودی که به یاد می‌آورند، توصیف کردند

سختی شدید آن را به‌عنوان یک شرایط خاص خانوادگی به جای یک الگوی قومی گسترده‌تر می‌نگریست. MKs گذشته مشترک خود را چگونه تفسیر می‌کنند؟ در همه زمینه‌ها، شرکت‌کنندگان تعهد کلی خود را برای کمک به نیازمندان ابراز کردند. با این حال، زمانی که بحث ها به غلبه بر نابرابری تبدیل شد، MK های سابق که از فقر بیرون آمده بودند، اغلب موفقیت خود را به عنوان دلیلی بر آنچه دیگران می توانند از طریق سخت کوشی و پشتکار به دست آورند، ذکر کردند. طیب الماکیاس گفت: «مشکل به عنوان چیزی برای غلبه بر تلاش شخصی به جای شواهدی از موانع ساختاری که نیاز به مداخله دولت دارند، در نظر گرفته شد.

مصاحبه ها نمی توانند نحوه تفکر سیاستمداران امروزی را مشخص کنند. مصاحبه با برخی از آنها امروز جالب خواهد بود، اما آنها می توانند تحت تأثیر برنامه های احزاب خود قرار گیرند.

به عنوان مثال، رئیس سابق ستاد ارتش اسرائیل، گادی آیزنکوت، رئیس حزب یاشار، در طبریه از پدر و مادری به نام مایر و استر آیزنکوت (نام خانوادگی او در اصل آزنکوت بود و بعد از ورود آنها از مراکش توسط یک منشی تغییر کرد) به دنیا آمد. او در ایلات، که در آن زمان یک شهر مرزی فقیر بود، بزرگ شد. او گفت که علیرغم غلبه بر آغازهای ساده برای رسیدن به نقش های رهبری نظامی و سیاسی، او به ندرت از پیشینه میزراحی خود از نظر سیاسی استفاده کرده است. طیب الماکیاس با اشاره به لفاظی های تند مجری تلویزیونی ینون کانال 14 به اظهارنظرهای عمومی پیرامون سوابق سیاستمداران اشاره کرد.

ماگال، که آیزنکوت را یک «میمون» و یک عروسک سیاسی تحت مدیریت «نخبگان اشکنازی» نامید. او گفت: «این توهین آمیز و بسیار ناعادلانه بود. من خودم در مواقعی هنگام دادن دو نام خانوادگی خود احساس ناراحتی کرده‌ام. ما در یاون زندگی می‌کنیم، و در حالی که بسیاری از اسرائیلی‌های میزراحی مانند من پیشرفت کرده‌اند، نام‌هایی مانند من در زندگی دانشگاهی کمتر دیده می‌شود.» این تحقیق شامل گزارش‌های گذشته‌نگر بود که بر اساس حافظه و تفسیرهای بعدی شکل می‌گرفت، و مستقیما آزمایش نکرد که آیا دیدگاه‌های MKs سابق منعکس‌کننده قوانین خاصی هستند یا آنها را ادامه می‌دهد.

آشکارتر، با نگرانی کمتر در مورد پیامدهای سیاسی بالقوه.» این مطالعه محدودیت‌های خود را تصدیق می‌کند: این یک مطالعه کیفی کوچک بر روی نمایندگان یهودی سابق بود که نتایج رای‌گیری مستقیم قانون‌گذاری یا نمایندگان مجلس عرب را از پیشینه‌های ضعیف آزمایش نکرد، اما ممکن است در آینده این کار را انجام دهد. در نهایت، این تحقیق یک سوال اساسی را مطرح می‌کند: وقتی قانون‌گذاران واقعا ادعا می‌کنند که چگونه قانون‌گذاران از دموکراسی می‌آیند، آن را نشان می‌دهند. آن گذشته مشترک را تفسیر کنید؟ طیب الماکیاس نتیجه گرفت: «مطالعه ما نشان نمی‌دهد که بازنمایی توصیفی بی‌اهمیت است».

"در عوض، این نشان می دهد که درک بازنمایی واقعی مستلزم بررسی دقیق چگونگی توضیح سیاستمداران داستان زندگی خود است، نه فقط هویت آنها."