نروژ می داند که درآمد مالیاتی آن چه زمانی به پایان می رسد. ایرلند این کار را نمی کند - با این حال ما آن را خرج می کنیم

تفاوت بین ایرلند و نروژ فقط این نیست که نروژ بیشتر از درآمدهای مالیاتی خود را پس انداز می کند، بلکه می داند چه زمانی تمام می شود.

زمین شناسان می توانند با دقت تخمین بزنند که ذخایر نفت و گاز نروژ چه زمانی منقضی می شود.

بر اساس گزارش اداره فراساحل نروژ، تولید نفت و گاز تا سال 2030 ثابت خواهد ماند و پس از آن، تا زمانی که یافته‌های جدیدی وجود نداشته باشد، کاهش شدیدی خواهد داشت.

در ایرلند، ما خط دید نداریم. ما کاملا در تاریکی هستیم. درآمد بادآورده مالیات ممکن است یک دهه دیگر ادامه داشته باشد یا فردا از صخره سقوط کند. حتی مدیران ارشد مالی اپل، مایکروسافت و الی لیلی، سه مالیات دهندگان بزرگ ایالتی، نمی دانند.

و با این حال، ما مقدار زیادی از این درآمد بادآورده (6 یورو از هر 7 یورو) را به مخارج روزمره، معافیت‌های مالیاتی بر درآمد، حمایت‌های اجاره‌ای، چیزهایی که به آسانی از آنها خارج نمی‌شوند، استفاده می‌کنیم.

ما احتمالا تنها ایالتی در جهان هستیم که محاسبات بودجه خود را بر اساس تعداد انگشت شماری از شرکت های چندملیتی و درآمدهایی که آنها در خارج از ایرلند ایجاد می کنند، قرار می دهیم.

وزارت دارایی در گزارشی که با بودجه 2027 در روز سه‌شنبه منتشر شد، گفت: «محاسبات بودجه بر این فرض اساسی ساخته شده است که سودآوری شرکت‌ها همچنان در حال گسترش است؛ هرگونه کاهش در سودآوری می‌تواند آسیب (بالقوه زیادی) در درآمدهای مالیاتی شرکت‌ها ایجاد کند.»

اگر از سال 2015 عنصر بادآورده مالیات بر شرکت ها را پس انداز کرده بودیم - تقریبا 50 درصد درآمدهای سالانه - دولت اکنون صندوق جنگی 130 میلیارد یورویی خواهد داشت که می تواند سالانه حدود 10 میلیارد یورو سود ایجاد کند (بازده معمولی بازار سهام).

دیده‌بان می‌گوید: دولت باید برای صندوق‌های ثروت جدید وام بگیرد، زیرا هزینه‌ها با سریع‌ترین نرخ در اتحادیه اروپا افزایش می‌یابد.

این برای از بین بردن هزینه اجتماعی جهانی (USC) در یک لحظه، بدون نیاز به افزایش مالیات در جای دیگر کافی است.

بسیاری از سیستم مالیاتی ایرلند هنوز در شرایط اضطراری ناشی از سقوط مالی قرار دارد که USC بارزترین نمونه است.

آستانه ارث معاف از مالیات 420000 یورو و مالیات 33 درصدی کسب سرمایه (CAT) که پس از آن اعمال می شود، با آستانه قبل از سقوط 542000 یورو و CAT 20 درصد مقایسه می شود.

البته وزرا به جلیقه های سیاسی که خود را در آن می بینند اشاره خواهند کرد، یعنی سیاست واقعی یک دموکراسی مدرن.

اگر سایمون هریس، وزیر دارایی این هفته اعلام کرد که قصد دارد در بحبوحه بحران هزینه زندگی، 17 میلیارد یورو از 34 میلیارد یورو مالیات شرکت را پس انداز کند، مانند مایکل کالینز، حکم اعدام سیاسی خود و فین گیل را امضا می کرد.

و مشکل در همین جاست.

تغییر بزرگ مستلزم فاصله گرفتن از نوع بودجه بندی انتخاباتی، روایت برندگان و بازندگان است که تا به امروز داشته ایم. یک فاصله از آتش نشانی، از گچ چسبنده اقدامات.

ما ظاهرا پول می خوریم، اما همه احساس می کنند فقیرتر هستند و هیچ کس خوشحال نیست

ما چهار سال اعتبار انرژی داشته ایم و هنوز گران ترین قیمت برق را در اتحادیه اروپا (EU) داریم. اعتبارات آنقدر راه حل نیست که یک توقف است. در مورد مسکن هم همینطور است. هر چه پول بیشتری را برای پرداخت کمک های مسکن و سایر حمایت های اجاره خرج کنیم، کاهش قیمت کلی بیشتر می شود.

یکی از شخصیت‌های ارشد گفت که ایرلند مانند یک کشور فقیر عمل می‌کند، پولی را که به دست می‌آورد خرج می‌کند و با درآمدهای آینده قمار می‌کند، در حالی که در واقع یک کشور ثروتمند است که باید بیشتر به ثروت خود فکر کند.

او گفت: "چرا ما تعداد روز بودجه را احساس نمی کنیم؟ یک دلیل این است که در حال استخدام کارکنان بیشتری در بخش دولتی است."

مخارج عمومی دولت بین سال‌های 2019 تا 2025 با افزایش 54 درصدی، از 86.9 میلیارد یورو به 133.8 میلیارد یورو افزایش یافت که به واسطه درآمدهای مالیاتی شرکت‌های بزرگ تسهیل شد.

در همان زمان، اشتغال در بخش دولتی تقریبا 80000 نفر افزایش یافت و از 339000 به 417000 رسید.

این مقام ارشد گفت: «اگر دولت فکر می‌کند که این (اشتغال اضافی) ضروری است، باید هزینه آن را با پولی که می‌تواند به آن وابسته باشد، بپردازد.

با انتقاد شدید سازمان دیده بان از بودجه 2027، مخارج عمومی به سطح رکورد رسید

به نظر می‌رسد دولت هر گونه طرحی را برای گسترش پایه مالیاتی کنار گذاشته است و به نظر می‌رسد که از بازی با تراشه‌هایی که از شرکت‌های آمریکایی دریافت می‌کند راضی است.

کارشناسان در مورد اینکه آیا ایرلند دارای چیزی است که در اقتصاد به عنوان "بیماری هلندی" شناخته می شود یا خیر - که در آن افزایش شدید ثروت در یک بخش (معمولا از کشف نفت یا گاز) قیمت ها را افزایش می دهد یا خیر، اختلاف نظر دارند و چالش های هزینه ای ایجاد می کند و رقابت تدریجی را از دست می دهد.

شورای ملی رقابت و بهره‌وری می‌گوید ایرلند اکنون «قطعا بخشی از خوشه‌های پرهزینه اروپا است»، با افزایش هزینه‌های نیروی کار سریع‌تر از میانگین اتحادیه اروپا از سال 2021. در سه سال پس از همه‌گیری، هزینه‌های نیروی کار سریع‌تر از 13 سال قبل افزایش یافت.

ایرلند پس از ایفای نقشی برجسته در بحران مالی، اکنون در برج عاج در یک نقطه از بازار مالی قرار دارد: بدهی و محدودیت مالی.

درآمدهای مالیاتی بیش از پوشش مخارج، منجر به مازاد بودجه سالم می شود، در حالی که بدهی دولت به عنوان درصدی از تولید ناخالص داخلی اکنون زیر 35 درصد است. در بریتانیا (در سال 2025) معادل 101 درصد بود. در فرانسه 115 درصد بود. در ایالات متحده، 121 درصد.

شانس خوبی وجود دارد که از این دوره به عنوان یک فرصت از دست رفته پشیمان شویم.