چرا باندیکوت ها و بیبی ها چنین پوزه های متفاوتی را تکامل دادند؟

ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

چرا یک کوئندا پوزه کوتاه و محکمی دارد، در حالی که خرطومی نسبتا آن خرطومی بسیار بلند دارد؟ تحقیقات جدید به رهبری موسسه هری باتلر دانشگاه مرداک نشان می دهد که میلیون ها سال سازگاری با محیط های مختلف در سراسر استرالیا و گینه نو ممکن است به توضیح این تفاوت کمک کند.

محققان اسکن سه بعدی 127 جمجمه از 25 گونه زنده و منقرض شده باندیکوت و بیبی را مقایسه کردند که تفاوت قابل توجهی در شکل جمجمه در گروه نشان داد. این مطالعه که اکنون در مجله Zoological Journal of the Linnean Society منتشر شده است، نشان می دهد که حدود 35 درصد از تفاوت ها در شکل جمجمه می تواند به آب و هوا، مکان و اندازه بدن مرتبط باشد.

دانشیار ناتالی واربرتون گفت یکی از بارزترین تفاوت ها طول و شکل پوزه حیوانات است.

واربرتون می‌گوید: «وقتی مردم به باندیکوت‌ها فکر می‌کنند، اغلب یک گروه تقریبا مشابه از کیسه‌داران کوچک و حفاری را به تصویر می‌کشند. اما وقتی جمجمه‌های آن‌ها را در سه بعدی مقایسه کردیم، تفاوت‌های قابل‌توجهی به‌ویژه در طول و شکل پوزه‌هایشان پیدا کردیم.

او می‌گوید: «این سؤال جالبی را مطرح می‌کند که چرا حیوانات نزدیک به هم، که بسیاری از آنها به روش‌های مشابهی زندگی می‌کنند، چنین سرهایی با شکل‌های متفاوت ایجاد کرده‌اند.

باندیکوت های پوزه کوتاه، از جمله کوندا که معمولا در جنوب غربی استرالیا یافت می شود، جمجمه های نسبتا کوتاه و محکمی دارند، در حالی که باندیکوت های پرامل و بیلبی ها جمجمه های باریک تر و طولانی تری دارند.

واربرتون گفت شکل جمجمه می تواند سرنخ هایی در مورد چگونگی سازگاری گونه های مختلف با محیط و راه های یافتن غذا ارائه دهد.

او گفت: "برای حیواناتی که زمان زیادی را صرف جستجو و کندن غذا می کنند، پوزه بخش مهمی از نحوه تعامل آنها با محیط است." پوزه بلند و باریک ممکن است به حیوان کمک کند تا در خاک و برگ های ریخته شده برای غذا کاوش کند، در حالی که پوزه کوتاه تر و قوی تر ممکن است برای حفاری مناسب تر باشد.

نکته مهم این است که تفاوت ها صرفا به این دلیل نبود که برخی گونه ها بزرگتر از گونه های دیگر بودند.

این مطالعه همچنین گونه‌های منقرض شده را شامل می‌شود و نشان می‌دهد که باندیکوت‌ها و بیبی‌ها زمانی از نظر آناتومی بسیار متنوع‌تر از امروز بودند. باندیکوت های منقرض شده با پای خوک، Chaeropus، بسیار غیرمعمول بودند، با نسبت های جمجمه ای که بر خلاف آنچه در هر باندیکوت یا بیلبی زنده امروزی دیده می شود.

واربرتون گفت که بررسی این تفاوت ها می تواند به محققان کمک کند تا درک بهتری از چگونگی تکامل پستانداران متمایز استرالیا داشته باشند.

او گفت: "جمجمه می تواند مقدار شگفت انگیزی را در مورد یک حیوان به ما بگوید." شکل آن تحت تأثیر تبار، تغذیه، سیستم‌های حسی و نیازهای مکانیکی قرار گرفته بر سر است، بنابراین مقایسه جمجمه‌ها در بین گونه‌ها راه دیگری برای درک چگونگی سازگاری حیوانات در طول دوران تکاملی به ما می‌دهد.

مگ ال مارتین و همکاران، تشعشعات تطبیقی ​​در مقیاس قاره ای در باندیکوت ها و بیبی ها (Marsupialia: Peramelemorphia) که توسط شکل جمجمه آشکار می شود، مجله جانورشناسی انجمن Linnean (2026). DOI: 10.1093/zoolinnean/zlag172

اطلاعات مجله: مجله جانورشناسی انجمن Linnean

لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →