کتاب دایانا اثر ارل اسپنسر زخم‌های قدیمی را باز می‌کند که خانواده سلطنتی ترجیح می‌دهند فراموش کنند

میراث مرگ تکان دهنده دایانا، پرنسس ولز، همچنان بدترین زخم برای خاندان سلطنتی است، همانطور که در خاطرات غیرقابل منع برادرش ارل اسپنسر نشان داده شده است.

شاید تقریبا 30 سال پیش باشد، اما رد غیرعادی عصبانی کاخ باکینگهام به ادعاهای کتاب مبنی بر پاسخ بی‌رحمانه به مرگ همسر سابقش از شاهزاده چارلز آن زمان، نشان می‌دهد که این هنوز چقدر اهمیت دارد.

آن اواخر تابستان سال 1997، لحظه‌ای بود که خانواده سلطنتی از دست دادن دیانا دور از ارتباط به نظر می‌رسیدند، و در خطر از دست دادن حمایت عمومی بودند، زیرا مردم کاخ‌ها را با گل محاصره کردند.

در حالی که خاندان سلطنتی با غم خصوصی خود دست و پنجه نرم می کردند، با یک فاجعه اعتباری نیز مواجه بودند، در خطر تبدیل شدن به کانون ناامیدی عمومی از مرگ ناگهانی "شاهزاده خانم مردم" در یک تصادف رانندگی در پاریس.

طوفان غم و اندوه عمومی، گل هایی را در بیرون کاخ ها و خانه های دیانا گذاشت

ولنتاین لو، نویسنده سلطنتی، به یاد می آورد: "این یک خلق و خوی بسیار تب دار بود. همه از قدرت احساس و قدرتی که خانواده سلطنتی محبوبیت نداشتند غافلگیر شدند. تصور می شد که کاخ ها با دیانا بد رفتار می کردند."

لو برای تشییع جنازه دایانا در کلیسای وست مینستر حضور داشت و واکنش عمومی به سخنرانی پر انرژی ارل اسپنسر را به خوبی به یاد می آورد.

او می‌گوید: "من این صدا را شنیدم. نمی‌توانستم کاملا بفهمم که چیست، و بعد متوجه شدم که جمعیت بیرون صومعه هستند که به بلندگوها گوش می‌دادند."

"به نظر می‌رسید که آن صدا از دیوارهای سنگی صومعه می‌آید و این خارق‌العاده‌ترین چیز بود - وقتی مردم در داخل صومعه شروع به کف زدن کردند. در مقابل چارلز و تمام خانواده سلطنتی بسیار حیرت‌انگیز بود."

"من حقیقت را می گویم": ارل اسپنسر از ادعاهای کتاب دایانا درباره چارلز در مصاحبه بی بی سی دفاع کرد

پس از مرگ دایانا، روحیه عمومی متزلزلی به وجود آمد، و ملکه الیزابت فقید سرانجام مجبور شد با یک سخنرانی تلویزیونی زنده به شاهزاده خانم ادای احترام کند و اذعان کند که بیان غم و اندوه چقدر می تواند دشوار باشد.

ملکه فقید گفت: "همه ما به روش های مختلف سعی کرده ایم با این شرایط کنار بیاییم. ابراز احساس از دست دادن آسان نیست، زیرا شوک اولیه اغلب با ترکیبی از احساسات دیگر همراه می شود: ناباوری، عدم درک، عصبانیت - و نگرانی برای کسانی که باقی می مانند."

گفته می‌شود که تونی بلر، نخست‌وزیر تازه‌کار، تأثیری مدرن‌کننده در ارسال چنین پیام مستقیمی داشته است - مداخله‌ای که بعدا در فیلم ملکه با بازی هلن میرن به تصویر کشیده شد.

در مورد اینکه آیا درست است که شاهزاده ها پشت تابوت دایانا راه بروند، اختلاف نظر وجود داشت

بسیاری از تنش‌های کنونی در دنیای سلطنتی را می‌توان به آسیب‌های ناشی از آن رویدادها ردیابی کرد. مرگ مادری در چنین سن کم، به ناچار تأثیر بزرگی بر پسرانش داشت - و می‌توان احساس کرد که آن تنش‌های حل‌نشده هنوز در حال انجام است.

در کتاب خاطرات دوک ساسکس Spare، غیبت دایانا یک حضور بزرگ است، احساس از دست دادن او بی وقفه. هنوز هم یک احساس گرافیکی از ناراحتی او در راه رفتن پشت تابوت او وجود دارد و شاهزاده هری به مخالفت ارل اسپنسر اشاره می کند.

هری نوشت: "برادر مومیایی، عمو چارلز، جهنم را بزرگ کرد. "نمی توانی این پسرها را مجبور کنی پشت تابوت مادرشان راه بروند! این وحشیانه است".

اتهام هری مبنی بر اینکه منافع نهاد سلطنت بر شادی افراد برتری داده شده است، بخشی از روایتی است که نشان می دهد او به عنوان یک خانواده سلطنتی شاغل کناره گیری کرده و با برادرش، شاهزاده ویلیام، اختلاف نظر دارد.

هنگامی که ارل اسپنسر مداحی خود را به پایان رساند، از بیرون کلیسای وست مینستر موجی از تشویق شنیده شد.

اختلافاتی که پس از مرگ دایانا، در خانواده و بین همسران، هنوز هم با صدای بلند در کتاب ارل اسپنسر - آواز قو: دایانا، خواهر من - پخش می شود و در پوشش خبری جهانی آن را آغاز کرده است. این موضوع سوالات قدیمی را در مورد شخصیت شاه چارلز، رفتار او با شاهزاده خانم جوان و رابطه او با ملکه کامیلا مطرح می کند.

پروفسور پائولین مکلاران از رویال هالووی دانشگاه لندن می گوید در رسانه های اجتماعی، طرفداران دایانا نسخه ارل اسپنسر از رویدادها را باور می کنند. او می‌گوید خانواده سلطنتی در برابر هر چیزی که داستان یک شاهزاده خانم زیبا را تداعی می‌کند، «بسیار آسیب‌پذیر» باقی می‌ماند که زندگی او در چنین شرایط غم انگیز و مبهم کوتاه شده است.

مفسر سلطنتی جنی باند آن را به عنوان یک کتاب فوق‌العاده خصمانه، کاملا بی‌ادب توصیف کرد... این یک تصویر بسیار ناخوشایند از یک مرد است - اما این خاطره او از آن است، و چه کسی می‌داند حق با چه کسی است؟

شاهزاده ویلیام 15 ساله بود و پرنس هری فقط 12 سال در مراسم خاکسپاری مادرشان

موضوع بحث، روایت ارل اسپنسر از گفتگو با شاهزاده چارلز آن زمان پس از مرگ دایانا است که شاهزاده متهم به گفتن به ارل اسپنسر است: "به زودی او را فراموش خواهیم کرد."

او متهم است که پس از خبر مرگ او "به شدت شاد" و شبیه "برنده لاتاری" به نظر می رسد.

کاخ باکینگهام با پاسخی پاسخ داد، که گرچه مودبانه درباری به تن داشت، اما اساسا می‌گفت که مکالمه هرگز چنین اتفاقی نیفتاده است.

گفته می شود که پادشاه "به خاطر داشته باشد که درد غم و اندوه برادرانه می تواند عقل را مخفی کند، قضاوت و حافظه را به گونه ای رنگ آمیزی کند که دیگران تشخیص ندهند".

هرکسی که کسی را از دست داده است می‌داند که چگونه احساسات ممکن است بالا برود، مردم می‌توانند چیزهای مختلفی در مورد مکالمات یکسان بشنوند - و خانواده‌ها ممکن است در پی مرگ از هم جدا شوند یا دور هم جمع شوند.

روان درمانگر نیک هاتر می گوید که او دیدگاهی در مورد اینکه کدام نسخه از رویدادها درست است ندارد، اما می گوید که در طول رویدادهای آسیب زا، خاطرات می توانند "تحریف" شوند. او اضافه می‌کند که تماس تلفنی هیچ یک از سرنخ‌های بصری یا زبان بدن برای ارائه تصویر کامل‌تر ندارد.

هاتر می‌گوید که واکنش‌های بسیار متفاوت و غیرقابل پیش‌بینی به غم و اندوه می‌تواند وجود داشته باشد، از جمله شرایطی که به عنوان «شیدایی سوگ» شناخته می‌شود که در آن فرد ممکن است پس از از دست دادن یکی از عزیزانش به‌طور نامناسب بیش از حد یا حتی سرخوش به نظر برسد.

اولین نظرسنجی در مورد اینکه چه کسی را باور کنیم توسط YouGov منتشر شده است - و نشان می دهد که دیدگاه بسیار متفاوتی وجود دارد، به طوری که 31٪ به ادعاهای ارل اسپنسر اعتقاد داشتند، 36٪ مشکوک بودند که درست نیست و 33٪ گفتند که نمی دانند.

لو فکر می کند بعید است که این کتاب بتواند بسیاری از نظرات را تغییر دهد، زیرا "مردم در اردوگاه های خود در مورد اینکه چگونه به چارلز نگاه می کنند، چگونه به سال های دیانا نگاه می کنند" مستقر شده اند.

او می‌گوید، همچنین ممکن است این احساس وجود داشته باشد که این ادعاها سال‌ها بعد مطرح کردن آن‌ها «غمگین» است.

این موضوع توسط مورخ و نویسنده سر آنتونی سلدون تکرار شده است که می‌گوید ارل اسپنسر در زمان تشییع جنازه دایانا شجاعت زیادی از خود نشان داد، اما می‌گوید خاطرات او یک «انتشار غم‌انگیز و غیرضروری» است.

ریچارد پالمر مفسر سلطنتی می گوید این کتاب خانواده سلطنتی را به روزهای سخت سال 1997 تهدید می کند.

او می‌گوید: «این کتاب و نزدیک به سی‌امین سالگرد مرگ دایانا در سال آینده تهدیدی برای تضعیف سه دهه تلاش خانواده سلطنتی برای بازسازی چهره چارلز و کامیلا است.

پادشاه چارلز به همراه خواهران دایانا، لیدی جین فلوز (سمت چپ) و لیدی سارا مک کورکودیل برای ملاقات با تابوت او در هنگام ورود به انگلستان راه می‌رود.

ارل اسپنسر، در بیانیه‌ای پیش از رونمایی کتاب، گفت که از درخواست‌هایی برای مصاحبه درباره خواهرش غرق شده است، زیرا سی‌امین سالگرد او را وادار می‌کند تا خاطرات خود را بنویسد «به‌جای اینکه احساس ناراحتی از خواندن دوباره نظرات دیگران داشته باشد، که بسیاری از آنها بر اساس نادرستی است که در طول زمان پذیرفته شده‌اند».

او در مصاحبه های آخر هفته، از جمله با لورا کوئنسبرگ، خبرنگار بی بی سی، به شدت از صحت ادعاهای خود دفاع می کند.

در آن، ارل اسپنسر ادعاهای خود در مورد شاه چارلز را دو چندان می کند و می گوید: «می توانم اینجا و اکنون به شما بگویم، این دقیقا همان کلماتی است که او گفته است.

"من نسبت به آنچه او می گفت بسیار هوشیار بودم و این دقیقا همان کلماتی است که او گفت و اکنون به شما قول می دهم. واقعا این همان چیزی است که او گفت. من نمی شنوم که او بگوید این را نگفته است.»

تماشا کنید: ارل اسپنسر می‌گوید که در مورد آنچه چارلز پس از مرگ دایانا گفت حقیقت را می‌گوید

ارل اسپنسر شخصا شخصیتی بسیار دوست داشتنی و جذاب است، نویسنده ای که نگاهی دست اول به برخی از لحظات بزرگ سلطنتی داشته است و داستان هایی دارد که گاهی مفتضحانه است.

چیزی که ادعاهای او را به طور بالقوه آسیب‌رسان‌تر می‌کند این است که او به‌عنوان یک کارشناس یا مفسر نمی‌نویسد، بلکه به‌عنوان کسی که با همسر و خواهرش دور میز می‌نشیند، می‌نویسد. این یک نگاه نزدیک، احساسی، خودی است، نه یک لنز طولانی و یک تیتر.

اگر این کتاب نشان می‌دهد که خانواده سلطنتی از میراث مرگ دایانا در امان نمانده‌اند، پس نشان می‌دهد که او نیز چنین نکرده است.

می توانید مصاحبه ارل اسپنسر با لورا کوئنسبرگ را یکشنبه از ساعت 16:00 BST در BBC iPlayer و از BBC One در ساعت 18:30 تماشا کنید.

کاخ در جنگ لفظی با ارل اسپنسر بر سر ادعاهای کتاب دایانا

هری و مگان از نامه‌ای که کینگ در آن روشن می‌کند که خانواده‌های سلطنتی غیرکارمند باقی می‌مانند، شگفت‌زده شدند

آیا بازگشت هری شکاف عمیق با ویلیام را التیام می بخشد؟