گیب سایمون، تهیه کننده نوح کاهان، چیزی فراتر از یک «دست زدن با دست زدن» است

در یک بعد از ظهر اخیر در لندن، گیب سیمون نسبتا احساس ناراحتی می کند. اگرچه، همانطور که یکی از پرتقاضاترین تهیه کنندگانی که در حال حاضر در موسیقی عامه پسند کار می کند، اذعان می کند، او دقیقا به همین شکل برنامه ریزی کرده است. سایمون که اخیرا خانواده‌اش را از زندگی راحتی که بیش از دو دهه در نشویل ساخته بود برای نقل مکان به آن سوی حوض و راه‌اندازی فروشگاهی به‌عنوان تهیه‌کننده در محل اقامت در استودیو مشهور RAK لندن، می‌گوید: «ما در حال حاضر در یک ماجراجویی هستیم. "می خواستم ناراحت باشم."

شنیدن اعتراف او به سختی شوکه کننده است: از بسیاری جهات، خارج شدن از منطقه راحتی و به ویژه به چالش کشیدن خود برای تفکر فراتر از محدودیت های ژانر موسیقی، سکوی پرشی موفقیت اخیر و تحسین منتقدان سایمون بوده است. سایمون به رولینگ استون می گوید: «من عاشق انجام کارهایی هستم که احساس می کنم کاری ندارم. او بیشتر به‌عنوان گورو تولید نوآ کاهان شناخته می‌شود - یکی از معماران اصلی سونیک آلبوم پرفروش ال‌پی 2022، Stick Seaso n و همچنین فیلم تحسین‌شده امسال، The Great Divide.

اما چیزی که شاید در مورد سایمون تاثیرگذارتر باشد، سازگاری موسیقیایی اوست. در زمان‌های اخیر، تهیه‌کننده، ترانه‌سرا و نوازنده چند ساز - که برای دوآ لیپا و لانا دل ری آهنگ می‌نویسد - وظیفه تولید آلبوم‌هایی را برای هنرمندان مختلفی مانند کاهان، کوئه وتزل، ستاره سبک کانتری، جیمز بی راکر، نوازنده-بازیگر، سوکی واترهاوس، مایلز اسمیت، و درز بر عهده داشته است.

سایمون اذعان می‌کند: «سعی می‌کنم [روی ژانرهای موزیکال] کار کنم که چیز زیادی درباره‌شان نمی‌دانم». "زمانی که فصل استیک را اجرا کردم، قبلا هرگز یک آلبوم فولک نساخته بودم. و احساس می‌کردم که کاری برای ساختن یک آلبوم فولکلور ندارم. و حالا، هر بار که کاری انجام می‌دهم که هیچ کاری انجام نمی‌دهم، به من کمک می‌کند و واقعا الهام می‌گیرم. برای انجام کارهای ناراحت‌کننده، حاضر شوم و آماده باشم و با انرژی و حس شگفت‌انگیز موسیقی عالی بسازم."

سایمون که یک نوازنده مادام العمر و فارغ التحصیل برنامه موسیقی مورد احترام نشویل در دانشگاه بلمونت در سال 2011 بود، ابتدا تلاش خود را برای هنرمند بودن امتحان کرد. او گروه مستقل راک Kopecky را که با ATO Records قرارداد بسته بودند، بنیانگذار و رهبری کرد. اما وقتی سیمون و همسرش اولین فرزندشان را به دنیا آوردند، متوجه شد که زمان تغییر فرا رسیده است. او می‌گوید: «عضو بودن در یک گروه فراز و نشیب‌های خودش را دارد. اما وقتی بچه دار شدیم، متوجه شدم که دیگر نمی‌توانم بروم.

یا اگر رفته بودم، باید چیزی بود که در آن رضایت زیادی داشتم.» پس از مدتی به عنوان ترانه سرا - "من به سرعت ناراضی بودم" - او در نهایت به کار تولیدی روی آورد، اگر تا حد زیادی احساس کند که سهم بیشتری در بازی دارد. او می‌گوید: «من باید کارهای بیشتری انجام می‌دادم. "من باید تمام بخش های موسیقی را لمس کنم." انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

امروز، در استودیو RAK، سایمون می‌گوید که هنگام تماشای عکس‌هایی که راهروها را زینت می‌دهند، از تهیه‌کنندگان معروفی که در طول سال‌ها در آنجا وقت گذرانده‌اند، خنده اش گرفته است. او درباره عکس‌ها می‌گوید: «عمدتا آدم‌های کت و شلواری که جلوی پورشه‌ها نشسته‌اند.

او به سختی خود را در آن دودمان سفت و سخت، سیگاری-تولیدکننده- پشت تخته می بیند. شاید به این دلیل است که سبک و رویکرد سایمون به طور عینی عصر جدیدتری است. او درباره سبک تولید خود می‌گوید: «برای من، نشستن زیاد روی زمین، سس سیب متقاطع، پرسیدن سؤالات از هنرمندان است تا بتوانم واژگان آنها را یاد بگیرم و چه چیزی آنها را وادار می‌کند و واقعا همه چیز را دنبال می‌کنند».

سایمون که ترکیبی از محرمان موسیقی، درمانگر، سخنران انگیزشی، و سخت‌گیر خود پذیرفته شده است، می‌گوید رویکرد او برای کار با هنرمندان - صرف نظر از سطح شهرت آنها - رقصی ظریف است بین تشویق آنها به ارضای وحشیانه‌ترین انگیزه‌هایشان در حالی که همزمان پاهایشان را روی آتش نگه می‌دارند.

سیمون به یاد می آورد: «یک بار این را به نوح گفتم. "تنها تفاوت بین هنرمند و کودک بودن این است که اگر کودکی به سمت ترافیک بدود، او را متوقف می‌کنید. اما اگر هنرمندی این کار را انجام دهد، به او اجازه می‌دهید شکست بخورد و از طرف دیگر بیرون بیاید. چاپل روان «کالیفرنیا» را در استادیوم رز بول بوستون اجرا کرد.

او با نگاهی سخت به روابط خود با هنرمندان ادامه می دهد: "من طرفدار نیستم. من در مقابل آنها تعظیم نمی کنم." "ما یک تیم هستیم. این بدان معناست که می توانم حقیقت را به آنها بگویم. و همچنین به این معنی است که من توجه بی دریغ خود را به آنها معطوف می کنم و به آنها گوش می دهم. من سؤالات را می پرسم و در مورد آنها یاد می گیرم. این مانند مصاحبه نیست؛ مانند درمان است. آنها همه این احساسات و همه این احساسات و همه این جهت گیری های صوتی و سال ها و سال ها ضربه روحی و شادی را دارند."

وتزل که ابتدا با سایمون در کراس اوور 2025 خواننده تگزاسی کانتری LP، 9 Lives، و سپس در قهرمان شب امسال کار کرد، می گوید که همکاری با تهیه کننده شبیه اولین جلسه درمانی واقعی او بود.

وتزل می‌گوید: «وقتی من و گیب برای اولین بار با هم کار می‌کردیم، او مرا نشست و واقعا مرا واداشت تا در مورد بخش‌هایی از زندگی‌ام صحبت کنم که قبلا درباره‌اش ننوشته بودم. "او از پرسیدن سوال نمی ترسد تا زمانی که به چیزی که در زیر آن قرار دارد برسیم. او حفاری می کند و می کند تا زمانی که شما مانند "خوب، لعنتی، فکر می کنم ما به آنجا می رویم."

سایمون می‌داند که موفقیت عظیمی که در کار با کاهان به دست آورده است، باعث شده است که مردم او را به‌عنوان مغز متفکر پشت یک سبک موسیقی خاص که برخی آن را «کف زدن استمپ» می‌نامند، در نظر بگیرند. او توجه کمی به آن دارد. سایمون بر این باور است که دیسکوگرافی در حال گسترش و غیرقابل انکار متنوع او تصویر کامل را ترسیم خواهد کرد.

سیمون بدون تردید می گوید: «من هیچ تمایلی به انجام یک کار ندارم. "من هیچ تمایلی به خوردن ساندویچ های بوقلمون لعنتی تا آخر عمر ندارم. هیچ کس یک چیز را بارها و بارها نمی خواهد. من به اندازه کافی اعتماد به نفس دارم که بدون از دست دادن هویت خود به فضاهای مختلف بروم."

برای این منظور، سایمون در حال برگزاری جلساتی با نمایندگان، مدیران، «و فقط گزینه‌های من را بررسی می‌کند».

او می‌گوید: «ساخت یک آلبوم راک آلترناتیو بریتانیایی پس از هاردکور، بسیار بیمار است. در مورد این ایده که برخی از طرفداران آشنا با کارهای قبلی او ممکن است غافلگیر شوند، او به سرعت پاسخ می دهد: "خب، هیچ کس فکر نمی کرد جک [آنتونوف] رکورد بزرگ کندریک را بسازد."